Blog

  • Nga Basir ÇOLLAKU – Gëzuar paliritë. dora në xhep s’e lë dorën tjetër të kapë në fyt pushtetin

    Nga Basir ÇOLLAKU – Gëzuar paliritë. dora në xhep s’e lë dorën tjetër të kapë në fyt pushtetin

    33 vite pas daljes së Rilindjes Demokratike, mediet sot të shtuara në përpjestim të zhdrejtë me konsumatorin, çmendurisht në numër, gjeografinë, demografinë, dhe sherbimin, janë në maslën dërrmuese, thuajse njëmendimshe.

    Janë qeveritare.

    Ushtare.

    Shërbëtore pushteti.

    Bordero në kryeministri, ministri, bashki.

    Në biznese binjake të pushtetit.

    Mes tyre gëlojnë ekraneve apo shkrimeve dhe vlojnë influencierë mediatike, në shërbim vegjetues ndaj Edi Ramës, Erion Veliajt, e me rradhë vartësve të tyre, sipas qokave financiare.

    Gatuajnë realitet tjetër për të usbqyer mjerisht njerëzinë.

    Prodhojnë bashkë me qeverinë kriza të ndryshme larg të vërtetave, për ta mbajtur shoqërinë larg reagimit ndaj tyre.

    Kjo është Media sot.

    Një rrogtare e shëmtuar.

    Përgjegjëse për autokracinë shqiptare.

    Fajtore për demokracinë hibride.

    Turren në arrestin e opozitës.

    Shurdhohen e verbohen për të mos parë dhe folur për miliarda të vjedhura me inceneratorë e koncensione, portin e Durrësit e trafik vrasjeve të çunave të Dubait. Atyre vendimmarrësve e parapastruesve në Tiranë e në bregdet. Kudo.

    Drejtësia gënjeshtra e lyer me bojë diplomatike, e shitur nga shume politikanë pozitarë dhe opozitarë. Një tredhje juridike e mbushur me të shkuarën.

    Eksodi, ikja, emigracioni, bëhet zgjidhja e shqiptarëve. Censusi i fshehur nuk flet. Popullsia brenda kufijve është nën 2 milionë.

    Kompanitë e huaja kanë ndarë mendjen të largohen.

    Shqiptarët janë pakësuar frikshëm e mjeruar në çdo drejtim.

    Nuk do ndryshojë asgjë për mirë nëse Edi Rama vazhdon ende të punojë në atë zyrën e KM, zaptuar në udhë Mafioze.

    Nuk do lëvizë asgjë prej tij, nga ata që kanë duart në xhepat e tij e turfullojnë se do ia vënë duart në fyt. Nëse njërën dorë e ke futur në xhepin e qeverisë e bashkisë, nuk mundesh dot dorën tjetër tia vësh në fyt qeverisë dhe bashkisë, pushtetit. Fiton dora e xhepit. Skedinë e sigurtë.

    Nëse presim ta na zgjidhin hallet të huajt, shumë prej tyre kanë bërë më tepër se ne për ne, por prapë kemi ZERO shanse. ZERO. Ata janë ktu së pari për interesat e tyre, të vendeve të tyre.

    Gëzuar lirinë e

    Heshtjes

    Gojëqepjes

    Stepjes

    Frikës

    Bindjes

    Pazareve

    Dallavereve

    Vjedhjeve

    Moszgjedhjeve

    Ujëderdhjeve…

  • Nga Erion DASHO – Burgu, si ‘ushtria’ e çapkënëve të Rilindjes

    Nga Erion DASHO – Burgu, si ‘ushtria’ e çapkënëve të Rilindjes

    Kur djemtë çapkënë të para viteve ’90 e mbushnin kupën me ato që ishin zullumet e kohës, zgjidhja e prindërve dhe e shoqërisë ishte ushtria. Dy vjet nën tutelën e disiplinës ushtarake dhe zakonet e vjetra harroheshin.

    Për vetë “viktimat” ushtria ishte një detyrim i pashmangshëm “për t’u hequr qafe” dhe ndonëse përpiqeshin ta shtynin sa më gjatë që të ishte e mundur, herët a vonë përfundonin me kokën të qethur dhe nën urdhërat e kapterrëve që nuk falnin.

    Ata që e kishin mirë me udhëheqjen e kohës, mund të shpresonin që ushtrinë ta kryenin afër shtëpisë, ose në ndonjë sektor të privilegjuar, ku preferohej kuzhina, prapavija, etj.

    Në të gjithë rastet, “çapkënllëqet” e para ushtrisë harroheshin dhe djemkat riktheheshin në shoqëri “të pjekur” dhe me një jetë të re përpara.

    ***

    Për rilindësit e sotëm, nuk ka paralelizëm më domethënës se ai me ushtrinë e dikurshme, vetëm se “çapkënllëqet” e tyre janë të një niveli tjetër.

    Borati i quan ata “ngrënës dardhash”, por në fakt “shfaqja e huaj” më e spikatur e tyre është dora që ngjit në xhepin e qytetarit dhe buxhetin e shtetit.

    Qytetarët e shohin përditë se “dardhat” rëndom kapin vlerën e qindra mijëra apo miliona euro dhe, jo rrallë, edhe dhjetëra apo qindra milionë. Për shkak të dëmeve në dardha, është krijuar tashmë një radhë e gjatë çapkënësh të cilëve u ka ardhur radha e riedukimit.

    ***

    Në mungesë të ushtrisë, e vetmja mundësi “riedukimi” për rilindësit është burgu; sfida e tyre është ta shndërrojnë burgun në një ushtri të kohës sonë.

    Në radhë të parë, çfarëdo zullumi të kenë bërë, “ushtria” nuk duhet të zgjatë më shumë se dy vjet. Nuk kanë rëndësi miliona eurot e vjedhura apo tonelatat e kontrabanduara të drogës.

    Së dyti, burgu duhet të lajë zullumet e çapkënëve dhe t’ua rikthejë ata rilindësve të pastër, të pjekur dhe të gatshëm për të vazhduar luftën për çështjen e partisë.

    Së treti, burgu i rilindësve nuk duhet të ndryshojë nga burgu i kapobandave (në fund të fundit, a ka kapobanda më të mëdhenj se rilindësit?!) Ai duhet t’u ngjajë hoteleve me pesë yje, ku rilindësit janë mësuar të kalojnë pushimet, herë me paret e vjedhura nga ata vetë dhe herë me paradhëniet bujare të ortakëve në hajdutëri.

    Së fundi, duhet respektuar radha. Borati e ka të qartë se gjithë tarafi i vet është gati për “ushtri”, por ai u ka caktuar atyre një radhë, së bashku me SPAK-un dhe GJKKO-në, dhe radha duhet respektuar.

    Nuk ka rëndësi se Beqja i Boratit përflitej prej vitesh si i lidhur me interesa firmash farmaceutike dhe rrjete farmacish, ai hyn në radhë për “ushtri” vetëm kur Borati i shkel syrin SPAK-ut dhe përgjimet skandaloze “zbulohen” si me magji.

    ***

    Rilindësit e parë i kanë mbyllur tashmë hesapet me “drejtësinë” e re. Ata janë sot qelibar dhe vazhdojnë të gëzojnë milionat e vjedhura.

    Ndonjë si puna e Tigrit dhe e ortakëve të vet, çau ferrën, pasi e kuptoi se “ushtria” për ata do të ishte e gjatë. Të tjerët presin me durim. Qelitë me pesë yje po ashtu janë në pritje të klientëve të rinj.

    Ajo që mbetet për t’u parë është se ç’do të ndodhë me kryeçapkënin e rilindjes, Boratin dora vetë! Kush do të kujdeset për ushtrinë e Boratit kur edhe atij t’i vijë radha?

    A do t’ja hedhë ai me dy vjet “ushtri”, do të ndjekë Tigrin në arrati, apo do të bëhet shembulli i larjes së mëkateve?!

    Të presim…

    Historia ka treguar se të ngjashmët e Boratit shpesh e kanë rrugën pa kthim…

  • Nga Lutfi DERVISHI – Viktima e terrorit në Tiktok

    Një grua 41-vjeçare, nënë e 4 fëmijëve, ka rënë viktimë e bullizmit, nga anonimati në tik tok dhe nga mos funksionimi i drejtësisë.

    Pasi kaloi një kalvar njëvjeçar të ngacmimit/poshtërimit në rrjetin social, 41 vjeçarja vendosi t’i jap fund jetës.

    Kalvari i saj nisi në dhjetor 2022 kohë që kërkoi mbrojtje në shtepinë e ligjit, duke raportuar në polici atë që po i bëhej në TikTok. Viktima nuk e dinte që autori/autorja i këtij makthi online banonte në Itali. Sot policia thotë se, kallëzimi i të ndjerës është përcjellë në prokurori. Ky reagim me shumë se sqarim është justifikim. Drejtësi e vonuar është drejtësi e mohuar. Kjo thënie sot tingëllon me shumë se ironike.

    Epidemia e bullizmit kibernetik në TikTok nuk është një incident i izoluar dhe tragjedia është kronikë e një vrasje të paralajmëruar.

    “Vrasje” që nis tek gjuha që figurat publike, përdorin në publik, te hapësira në media që i jepet turli farësoj idioti/të marri dhe te “legjitimiteti” i anonimatit dhe gjuhës së urrejtjes on line.

    Ngjarja e Durrësit hedh dritë mbi rreziqet që mbart jeta virtuale, ku çdokush mund të bjerë viktimë e sulmeve mizore, që çojnë dhe në tragjedi.

    Mjaft të lexosh disa komente anonime për të kuptuar se deri në çfarë derexheje ka mbërritur diskursi publik dhe çfarë “normaliteti” ka fituar gjuha e urrejtes.

    Në mungesë të një normaliteti në sferën publike, në mungesë të një normaliteti në Parlament, në mungesë të një normaliteti në TV, mjaft njerëz kërkojnë një lloj eskapizmi në rrjetet sociale dhe nga shiu bien në breshër, pre e agresorëve anonimë.

    Ndërsa pasojat e bullizmit të pakontrolluar në internet, janë të qarta për të gjithë është koha për të bërë diçka, përtej vajtimit on line. Reagimi sa për t’ia hedhur edhe këtë radhë veç sa ngre pyetjen: kush e ka radhën?

    Është koha që skuthët on line të marrin mesazhin se “anonimati” nuk do të jetë më mburojë/ leje për gjuetie. Çdokush që bën poshtërsi on line duhet të ndëshkohet.

    Në emër të “lirisë së fjalës” nuk mund t’i marrësh jetën tjetrit.

    Media ka shumë për të bërë sidomos me tolerimin që i ka bërë anonimëve, prindërit kanë shumë për të bërë për të informuar fëmijët se çfarë ka pas fasadës magjepëse të rrjeteve sociale, shoqëria ka shumë për të bërë për të kuptuar ndikimin/peshën e fjalëve si në rrugë ashtu edhe në internet

    Ligjëvënësit mund të bëjnë detyrën duke marrë angazhim konkret.

    Ata që shfaqen anonimë on line duhet të kuptojnë se gjurmët digjitale janë të pashlyeshme dhe nuk janë aq të padukshëm sa mendojnë.

    Veprimi i shpejtë dhe i fortë kundër autorëve të ngacmimeve në internet, veçanërisht kur anonimati përdoret si mburojë, dërgon mesazhin e duhur: akte të tilla do të përballen me forcën e ligjit.

    Humbja tragjike e jetës së 41 vjeçares është një kujtesë se lufta kundër anonimatit dhe komenteve denigruese në internet nuk është sfidë teknologjike, por kërkesë morale e kohës.

  • Të gjitha fushatat e Grupit Wagner në Ukrainë

    Të gjitha fushatat e Grupit Wagner në Ukrainë

    INDEKSI I DOSSIERIT

    1) Wagner dhe contractors-ët e tjerë: galaktika e mercenarëve rusë
    2) Të gjitha fushatat e Grupit Wagner në Ukrainë
    3) Operacionet e Grupit Wagner në Afrikë: ku po lëviz dhe cilat janë objektivat reale
    4) Si stërviten dhe çfarë bëjnë milicët e Grupit Wagner
    5) Jo vetëm Wagner: cilët janë mercenarët e Uraleve që sfidojnë Grupin Wagner

    Grupi Wagner, kompania e contractors-ëve e drejtuar nga i Yevgeny Prigozhin, i vrarë në mënyrë të dyshimtë, mori një rol jashtëzakonisht të rëndësishëm ushtarak dhe politik gjatë pushtimit rus të Ukrainës. Veçanërisht duke filluar nga agresioni i vitit 2022, ndërkohë po kaq e vërtetë është se aktivitetet e Wagner në teatrin ukrainas nuk mund të kufizohen ekskluzivisht në të ashtuquajturin “operacion special ushtarak”.

    Operacionet e para të Grupit Wagner në Krime

    Kompania e “kuzhinierit të Vladimir Putinit” – pseudonimi me të cilin njihej gjerësisht Prigozhin – filloi të veprojë në Ukrainë që në vitin 2014, përkatësisht në misionet për aneksimin e Krimesë nga Rusia dhe në atë luftë të errët dhe me intensitet të ulët që është zhvilluar në Donbass deri në fillimin e pushtimit aktual.

    Sipas informacionit të marrë nga Center for Strategic and International Studies, vetëm në vitin 2015 grupi Wagner kishte në territorin ukrainas, midis 2,500 dhe 5,000 luftëtarë të ndarë midis zonave të Donbass dhe Krimesë. Në gadishull, siç shpjegojnë hetime dhe analiza të ndryshme, roli i kontraktorëve të Prigozhin dhe Dmitriy Valeryevich Utkin ishte thelbësor në sigurimin e një linje të vazhdueshme lidhjeje në terren midis njerëzve të forcave ruse të stacionuar në Sevastopol, Simferopol dhe në bazat në Krime e për të goditur dhe çarmatosur ushtrinë ukrainase. Shumë prej tyre ndoshta kanë qenë edhe pjesë e “qenieve të gjelbërta”, pra burra me kamuflazh – por pa asnjë shenjë zyrtare – që u shfaqën në Krime gjatë fazave të aneksimit dhe që Moska i përdori për të shmangur përfshirjen zyrtare në pushtimin e gadishullit (gjë që më pas i është dashur ta konfirmojë disa herë).

    Mercenarët rusë nga Krimea në Donbass

    Pas këtij përdorimi të parë të Wagner në skenarin e Detit të Zi, disa reparte të kompanisë së mercenarëve u dërguan në Donbass, ku konflikti midis forcave ukrainase – ushtrisë së rregullt dhe grupeve paramilitare – dhe forcave pro-ruse filloi të bëhej gjithnjë e më i ashpër. Edhe në këtë rast, ato u përdorën në linja të ndryshme. Contractors-ët e Wagner, në fakt, duke qenë njerëz që kryesisht kishin qenë pjesë e forcave të armatosura ruse, e dinin se ishin ura lidhëse e përsosur midis milicive lokale të Donetsk dhe Lugansk dhe komandave të Moskës, përveçse edhe që përfaqësonin njerëz të specializuar për operacione kirurgjikale, bastisje, inteligjencë dhe për të mbështetur rebelët në skena të ndryshme ku ishte thelbësore të merrej një ndihmë më e avancuar dhe me teknika dhe pajisje shumë të ndryshme nga ato të forcave “popullore”.

    Sipas shërbimit sekret ukrainas SBU, ka mundësi që Wagner të jetë i përfshirë në rrëzimin e një avioni që transportonte ushtarë të Kievit. Sipas disave, njerëzit e Prigozhin u përdorën edhe në betejën e Debaltseve, ndërmjet janarit dhe shkurtit 2015: një përplasje që përfundoi me një fitore të milicive separatiste kundër njësive të Kievit.

    Stop betejave dhe luftës hibride: Wagner si një mjet politik

    Sipas CSIS, aktiviteti i Wagner u ndërpre substancialisht, në nivel taktik, në vitin 2015. Kjo për shkak të të paktën dy arsyeve. Së pari, konflikti në Donbass ishte tashmë i ngrirë. Së dyti, duke parë edhe lajmet e viteve të mëpasshme, interesat e Wagner-it, pra edhe të Moskës, tashmë ishin kthyer diku tjetër, duke kërkuar intensifikimin e angazhimit në Siri, Libi dhe në Afrikën Qendrore. Përveç kësaj, është për t’u kujtuar edhe fakti i identifikimit tashmë të qartë midis aktiviteteve të mercenarëve rusë dhe dëshirave të Kremlinit: element që në fakt e bëri gjithnjë e më të vështirë vazhdimin e mohimit të përgjegjësisë së Putinit për atë që Prigozhin bëri në Ukrainë. Në të gjitha këto, hetimet perëndimore dhe të Kievit kanë ripërcaktuar, për vitet në vijim, kryesisht rolin e Wagnerit si atë të ndërlidhësit midis Moskës dhe forcave substancialisht “speciale” të përdorura për të ruajtur të paprekur kontrollin dhe dominimin e linjës ruse karshi asaj të separatistëve dhe komandantëve më pak të qasshëm me dëshirat e Kremlinit.

    Në përgjithësi, pra, mund të thuhet se Wagner vepron në Ukrainë prej rreth nëntë vjetësh, duke bërë të qartë edhe motovin se përse, përveç parave dhe stërvitjes, mercenarët me pagesën e Putinit kanë qenë shpeshherë vendimtarë në betejat e frontin rus të Donbass-it. Vitet e fundit, në fakt, mijëra contractors janë angazhuar në zonën lindore të Ukrainës për të luftuar së bashku me milicitë filoruse. Dhe kjo sigurisht i solli një avantazh të rëndësishëm taktik mercenarëve të Wagner karshi ushtarëve të ushtrisë së rregullt që nuk e kishin parë kurrë territorin ukrainas.

    Pushtimi i vitit 2022 ndryshon gjithçka

    Me pushtimin e vitit 2022, gjërat janë bërë edhe më komplekse. Sipas analizave të ndryshme dhe siç mësohet nga shërbimet ukrainase dhe perëndimore, Wagner fillimisht u angazhua si një kompani “specialistësh” për të kryer punë me rëndësi kapitale dhe me rrezik të lartë. Një mbi të gjitha, atë që duhet të kishte çuar në vrasjen ose të paktën kapjen e presidentit ukrainas Volodymyr Zelensky që në ditët e para të të ashtuquajturit “operacion special ushtarak”. Misioni, siç tregohet nga faktet, dështoi.

    Për më tepër, shpjegohet nga Times, që një muaj përpara njoftimit të dhënë nga Putin, mijëra njerëz të Wagner kishin mbërritur tashmë në Ukrainën lindore, në zonat e Donbass ku ata kishin vepruar edhe më parë, për të studiuar planet e sulmit. “Një muaj më parë, në dhjetor, kishim filluar të shihnim nëpër kanale të ndryshme se si Wagner Group po rekrutonte sërish. Në atë kohë, askush nuk e dinte vërtet se për çfarë bëheshin këto rekrutime, por më pas ia behu pushtimi”, ka treguar për France24 Karen Philippa Larsen, studiuese e Danish Institute for International Studies dhe një nga ekspertët kryesorë përsa i përket Grupit Wagner. Dhe kjo në një mënyrë a një tjetër konfirmoi përdorimin “specialistik” të kompanisë së të ndjerit Prigozhin në strategjinë fillestare të Putinit për Ukrainën.

    Rekrutimet në burg dhe metodat brutale

    Me ngërçin e operacionit dhe dështimin e “hipotezës A” të Putinit, pra të një lufte të shpejtë për të rrëzuar Zelenskyn, metodat dhe planet e Wagner-it u përmbysën plotësisht. Nga njëra anë, grupi i mercenarëve nisi të përdorej për operacione më të dhunshme dhe më pak kirurgjikale, nga ana tjetër, metodat e tij më të përgjakshme – pjesërisht edhe si rezultat i luftës psikologjike të dëshiruar nga Moska – u bënë gjithnjë e më të dukshme derisa çuan në dëshminë e praninë e contractors-ëve në zonën Bucha, që u bë e njohur për masakrën.

    Ndërkohë, Prigozhin, me shumë mundësi i vetëdijshëm për mundësinë e shfrytëzimit të ngecjes së përparimit rus në favor të tij, filloi të ndryshojë rrënjësisht mekanizmin e rekrutimit. Kur kundërofensiva ukrainase u shfaq e pashmangshme dhe për të rritur numrin e personelit të saj edhe në aspektin e aftësisë së tyre për të peshuar në hierarkitë e pushtimit, Wagner filloi të rekrutonte të rinj nga burgjet, duke premtuar liri në këmbim të shërbimeve në front.

    Prigozhin nga mjet në lider

    Ndryshimi i mekanizmit të rekrutimit ndryshoi perceptimin e kompanisë Wagner me të njejtin hap të ngritjen e figurës së Prigozhin si lider politik dhe ushtarak. Siç ka shpjeguar Larsen, rekrutimi nëpër burgje revolucionarizoi përbërjen e grupit, duke e çuar atë në një numër shumë më të madh (në rreth 50 mijë njerëz, nga të cilët 40 mijë ishin ish të dënuar), por në të njëjtën kohë uli ndjeshëm cilësinë e kompanisë duke e transformuar atë në një lloj ushtrie të madhe private më pak efektive, por mbi të gjitha më pak kompakte.

    Mercenarët nuk ishin më ish-ushtarë që kishin vendosur të fitonin më shumë para në kompaninë ruse të sigurisë, por mijëra njerëz edhe pa asnjë përvojë që ishin pjesë e një grupi që tani numëronte dhjetëra mijëra luftëtarë që mund të dërgoheshin në çdo fushë beteje, edhe në ato më të vështirat, mbi të gjitha sepse kjo impononte tribut gjaku më të lartë.

    Betejat e Wagner dhe interesat e “kuzhinierit”

    Kjo i mundësoi Prigozhin që të arrinte disa rezultate. Së pari, i mundësoi të ngrinte rangun e tij si komandant i betejave potencialisht vendimtare. Ishin njerëzit e tij që u dërguan në beteja të shumta si në Popasna, Bakhmut, Soledar: beteja qendrore këto në strategjinë e Putinit për pushtimin e Donbass. Së dyti, përfshirja e Wagnerit si protagonist i këtyre betejave i bëri të mundur Prigozhinit të vendoste atë “boots on the ground” të tij, në një territor ku interesat e “kuzhinierit të Putinit” qenë shumë të rrënjosura, mjaft të mendohen vetëm minierat e kripës së Bakhmutit, duke konfirmuar metodat tashmë të përdorura në Afrikë me kontrata për perandorinë e tij dhe përdorimin e contractors-ëve të tij. Dhe e fundit, sakrifica e Wagnerit dhe lufta në vijë të parë e themeluesit dhe liderit të tij përforcoi udhëheqjen politike të vetë Prigozhin, duke çertifikuar ngritjen e tij si një figurë karizmatike në krye të grupeve më të ashpra dhe më të egra nacionaliste.

    Pjesa më intransigjente e botës nacionaliste ruse, e pakënaqur me zhvillimet e luftës, u spostuar kështu për të vëzhguar lëvizjet e Prigozhin dhe për të dëgjuar apo lexuar mesazhet e tij nga fronti, shpesh akuza të hapura kundër rangjeve të larta të Mbrojtjes.

    Prigozhin dhe roli i tij politik

    E gjithë kjo rezultoi shumë më e qartë pas verës së vitit 2022, kur kreu i Wagner konfirmoi publikisht për herë të parë se ishte themeluesi dhe pronari i kompanisë private të sigurisë. Një “sekret” që deri atëherë ishte zbuluar vetëm nga hetimet, por asnjëherë nga personi drejtpërdrejt i interesuar.

    Që nga ai moment, kreu i Wagner-it jo vetëm që tregoi me qartësi gjithnjë e më të madhe rivalitetin e tij me forcat e armatosura të rregullta, të akuzuara për humbjen e betejave dhe lënien e contractors-ëve që t’i humbin ato, por la edhe të rrjedhin më haptazi imazhet e metodave ndër më brutale të përdorura kundër dezertorëve dhe njerëzve të akuzuar për krime nga njerëzit e tij. Një zgjedhje imazhi shumë e qartë, e cila, nga njëra anë çertifikoi izolimin total dhe dënimin e tij të plotë nga komuniteti ndërkombëtar, por nga ana tjetër e përforcoi figurën e Prigozhin si një ndër segmentet më të dhunshme dhe radikale të opinionit publik nacionalist rus. Deri në atë pikë sa disa e konsideruan edhe si një kandidat të mundshëm për të udhëhequr Kremlinin në epokën post-Putin, duke u bërë përfundimisht një lloj interlokutori i drejtpërdrejtë i Zelensky.

    2023-shi i Wagner midis akuzave kundër gjeneralëve dhe luftës

    Në këtë rrugëtim të komplikuar, për Grupin Wagner viti 2023 filloi me një mësim të dyfishtë. Nga këndvështrimi politik, Prigozhin vazhdoi të akuzonte gjeneralët rusë për tradhti, duke besuar se ishin ata arkitektët e fitores së dështuar të Moskës. Dhe jo vetëm kaq: kreu i kompanisë së sigurimit pati deklaruar edhe publikisht se sipas tij Mbrojtja ua kishte mohuar qëllimisht furnizimet mercenarëve për të siguruar që të vdisnin sa më shumë luftëtarë që të ishte e mundur dhe për të rritur shanset që betejat e ndryshme t’i fitonin forcat e rregullta.

    Federata Ruse i është përgjigjur me një lloj “censure” këtyre akuzave, duke reduktuar hapësirën e dhënë “kuzhinierit të Putinit” përveç rasteve të jashtëzakonshme dhe duke u mbështetur vetëm në lajmet nga fronti të komunikuara nga forcat e armatosura. Dhe në të gjithë këtë, është vërejtur edhe një ngurtësim nga ana e Putinit, i vetëdijshëm se figura e kreut të Wagner po shndërrohej në një pikëpyetje të vërtetë në planet e tij: nga njëra anë, një instrument themelor i luftës, si edhe një shkëndijë nxitëse për forcat e Armatosura; nga ana tjetër, një gjemb i rrezikshëm në ijë, në gjendje madje për të rrezikuar edhe vetë aftësinë sulmuese të Moskës.

    Mirëpo zgjidhja e censurës, duket se nuk ka pasur ndonjë efekt të prekshëm, pasi që duke nisur nga prilli i po atij viti, propaganda e kreut të kompanisë së mercenarëve goditi sërish. Prigozhin u tregua i vetmi arkitekt potencial në fitoren e Bakhmut, në betejën e madhe të Donbass. Por, njëkohësisht, përmes kanaleve të tij ai bëri të qartë se lufta duhet të përfundojë sa më parë, duke shprehur kritika ndaj pushtimit, i cili në këtë pikë, edhe me akuzat e ngritura ndaj mercenarëve të tij për krime lufte, do të ngjasonte si provë e vështirësive të tij në terren dhe si një përpjekje për të minuar në Rusinë e thellë siguritë mbi konfliktin në pritje të kundërofensivave të reja të mundshme ukrainase.

    Mercenarët dhe krimet në Ukrainë

    Megjithatë, bashkë me këto akuza, kontraktorët e Wagner fillojnë të vihen gjithnjë e më shumë në qendër të vëmendjes së hetimeve ndërkombëtare për krime të dyshuara të kryera në territorin ukrainas. Krahas akuzave për përdorimin e tyre në Buça, dëshmi të ndryshme, përfshirë edhe ato të dezertorëve, kanë nxjerrë në pah veprime të cilat, nëse vërtetohen, sigurisht mund t’i atribuohen krimeve të luftës. Nga prerja e kokës së armiqve te vrasja e civilëve, midis të cilëve edhe fëmijë në Ukrainën lindore, e deri te vrasja e “tradhtarëve”, videot në rrjetet sociale dhe thëniet e të penduarve do të vërtetonin rekursin e Wagnerit ndaj dhunës më brutale. Kjo mund ta lehtësonte Putinin, ministrin e Mbrojtjes Sergei Shoigu dhe komandantin Valerij Gerasimov në punën për largimin dhe reduktimin e stërefuqisë mediatike dhe taktike të Wagner-it. Nga ana tjetër, këto akuza përfaqësojnë edhe një konfirmim ndaj mbështetësve të Prigozhinit për sulmin kundër kompanisë së tij, të cilësuar nga më radikalët si e vetmja forcë e aftë për të bërë luftë.

    Beteja e Bakhmut-it dhe rivalët e rinj

    Nga pikëpamja taktike, humbjet e Prigozhinit në fushëbetejë kanë qenë shumë inçizive. Ekspertët tashmë mendojnë se fuqia e Wagner-it është reduktuar ndjeshëm, përveç Bakhmutit, ndërsa qeveria e ka bërë më të komplikuar rekrutimin e të burgosurve, duke hequr burimin më të madh të rekrutëve të rinj ndaj një ushtrie në përpjekje të dëshpëruar për të arritur objektivat e saj përpara trupave të rregullta.

    Fillimi i vitit 2023, ndoshta jo rastësisht, u shënjua nga një interes i ripërtërirë i oligarkisë ruse përsa i përket krijimit të strukturave të ngjashme apo paralele me Wagner-in – si batalioni i Uraleve ose kompania Convoy – që çertifikojnë dëshirën për t’u përshtatur më së miri në atë që duket si një treg fitimprurës dhe ndoshta edhe më pak i dominuar nga agjencia e Prigozhin. Sinjale këto që nuk duhet të çojnë në interpretime të lehta.

    Convoy, për shembull, lindi – siç vërehet nga analizat më të fundit – nga një degë e Wagner-it aktive në Krime dhe mbi iniciativën e krahut të djathtë të Prigozhin në Afrikë. Çështje që mund edhe të nënkuptonte një diversifikim të perandorisë së “kuzhinierit” dhe jo tërheqjen e tij. I ndryshëm është rasti i Batalionit të Uraleve dhe rivalëve të tjerë ekzistues që, të mbështetur pjesërisht nga Mbrojtja ruse për të goditur dominimin e Wagnerit, mund të jenë “konkurrentë” të vlefshëm në atë që duket të jetë një proces i vërtetë privatizimi i forcës (dhe i luftës).

    Përgatiti për gazetatjeter.net: Dardan MITROVICA

  • Nga Diplomatic Correspondent – A po rrëshqet Shqipëria në një sistem njëpartiak?

    Nga Diplomatic Correspondent – A po rrëshqet Shqipëria në një sistem njëpartiak?

    Shqipëria tashmë është një laborator efikas për të provuar se sa e lehtë është të rindërtosh  një shoqëri totalitare në kushtet kur vendi është i hapur me botën madje edhe anëtar i NATO.

    Kryetari i opozitës në Shqipëri, Sali Berisha, ish-Presidenti dhe për dy mandate ish-Kryeministri, u arrestua ditën e shtunë më 30 dhjetor 2023

    Arrestimi i z. Berisha pason një periudhë dyvjeçare me zhvillime dramatike për Partinë Demokratike në opozitë qysh prej vitit 2013. Partia Demokratike  e drejtuar nga  Lulzim Basha humbi për herë të tretë zgjedhjet parlamentare në prill të vitit 2021. Një muaj më vonë udhëheqësi historik i kësaj partie u shpall  person “non grata”  nga Departamenti i Shtetit “për përfshirje në korrupsion “ dhe “për minim të demokracisë.”

    Në shtator të po këtij viti ( 2021) kryetari i Partisë Demokratike, L. Basha, karriera politike e të cilit me disa poste ministrore përfshirë kryetarin e bashkisë së kryeqytetit  si dhe postin e kryetarit të  Partisë prej vitit 2013, u bë e mundur  falë  përzgjedhjes mbështetjes dhe promovimit personal të  z. Berisha, njoftoi publikisht  se kishte vendosur përjashtimin nga parlamenti të Sali Berishës. Ky vendim rriti tensionet dhe krijoi përçarje të thella dhe z., Berisha që kishte dhënë dorëheqjen nga drejtimi e partisë filloi një lëvizje politike duke synuar rikthimin në krye të PD

    Përçarjet dhe përplasjet mes dy fraksioneve brenda PD vijuan duke pasur në mënyrë paradoskale dy fitues: “de facto”, Kryetar i PD u duk qartë se ishte z. Berisha, rreth të cilit u mblodh shumica e grupit parlamentar si dhe shumica e anëtarësisë.

    Ndonëse PD e z. Berisha i humbi zgjedhjet lokale të këtij viti ( 14 maj 2023) më shumë se 600 mijë votues mbështetën kandidatët e z. Berisha.

    Nga ana tjetër fituesi de Jure është z. Basha i cili vijon të jetë trashëgimtar i flamurit, emrit të partisë, financave, të drejtës ligjore për të marrë pjesë në zgjedhje me kandidatë, të drejtën për të pasur komisionerë dhe vëzhgues në zgjedhjet.

    Shkurt, “de jure” ekziston vetëm një parti e drejtuar nga Basha, pavarësisht se “de facto” atë e mbështesin një grup shumë i vogël deputetësh dhe siç u provua në dy teste elektorale me një mbështetje të papërfillshme anëtarësh dhe votuesish.

    Z. Berisha dhe grupi i tij akuzojnë qeverinë që përmes kontrollit të gjykatave vijojnë të mbajnë peng përfaqësimin ligjor të opozitës duke synuar kontrollin  e saj përmes një opozitë kukull të drejtuar nga z. Basha.

     Me të gjitha rrethanat e mësipërme, arrestimi i z. Berisha, ndonëse i paralajmëruar, çfarë implikimesh politike mund të ketë ?

    Çfarë implikime paraqet arrestimi i kryetarit të opozitës për përpjekjet për ndërtimin e një sistemi të drejtësisë që bazohet tek rule of laë, të pavarur, pikë së pari të pakontrolluar nga ata që zotërojnë pushtetin politik?

    Çfarë implikimesh do të ketë për opozitën shqiptare burgosja dhe izolimi i shefit të saj?

    Një dobësimi i mundshëm i opozitës , apo  shpërbërja e saj  e shoqëruar me mbajtjen gjallë  të një opozitë kukull, çfarë implikimesh politike do të kishte për sistemin e brishtë politik në Shqipëri aktualisht  të kontrolluar totalisht nga një parti e vetme politike nëse jo  nga një person i vetëm?

    Kush e komandon ” Drejtësinë e re”?

    Ndërsa arrestimi ishte i paralajmëruar, izolimi ekstrem i shefit të opozitës dhe ndalimi i komunikimit me persona të tjerrë përveç bashkëshortes me të cilën ndan një apartament në krahun lindor të kryeqytetit sipas vëzhguesve të pavarur vë në pikëpyetje serioze bazën ligjore të arrestimit dhe sugjeron motivet esktra-ligjore

     Vendosja e kryetarit të opozitës në kushtet e një izolimi ekstrem është pothuajse i njëjtë me të ashtuquajturin “regjimi i posaçëm biss” regjim në të cilën vendosen kriminelët dhe anëtarët e mafias apo të krimit të organizuar. Thelbi i regjimit “41-biss” është izolimi ekstrem i kriminelëve të arrestuar për të shmangur mundësinë e komunikimit me jashtë burgut.

    Është një përvojë italianë  që ka filluar të zbatohet për eksponentët e lartë të mafias  italiane pas vrasjes së Giovani Falcone dhe Paolo Borselino. Në rastin e kryetarit të opozitës ndryshimi i vetëm është se  burgosja ala 41 biss  është vendosur në shtëpinë e tij  për shkak të moshës.

     Fatmir Limaj, politikan i Kosovës, u rezervua të komentonte rreth motiveve të aerestimit të shefit të opozitës në Shqipëri, por deklaroi se ishte shumë i habitur nga fakti që  z. Berisha ishte vendosur nën një regjim të ndalimit ekstrem të komunikimit . Z. Limaj tha se ai ka qenë i akuzuar në tribunalin e Hagës për krime luftë dhe krime kundër njerëzimit, por gjatë  procesit ka pasur liri të plotë të komunikimt dhe takimit me persona të tjerë jashtë.

    Po nëse dikush i akuzuar për krime lufte dhe krime kundër njerëzimit ka qënë i lirë të komunikojë dhe të takojë njerëz, çfar akuze rëndon mbi shefin e opozitës politike në Shqipëri që gjykata ka urdhëruar arestimin dhe izolimin ekstrem të tij?

    Në fakt asnjë akuzë. Duket një paradoks i madh port tre vjet pas fillimit të hetimeve për përfshirje në korrupsion, shteti nuk ka mundur të ngrejë një akuzë dhe me gjithë këtë vendos arrestimin dhe izolimin ekstrem.

    Prokuroria speciale kundër korrupsionit duket se edhe pas tre vjetësh nuk ka prova për të ngritur një akuzë. Provat sipas vëzhguesve të pavarur munguan  edhe në komisionin respektiv  në parlament që autorizoi heqjen e imunitetit. Gjatë debateve  në këtë komision një anëtare e lartë e parlamentit tha  se “për z. Berisha  nuk  na duhen provat”

    Nëse parlamentit nuk i hyjnë në punë provat për t’i hapur rrugë arrestimit nëse prokurorisë nuk i duhen provat për të urdhëruar arrestimin dhe izolimin ekstrem, kush e ka urdhëruar burgosjen e  shefit të opozitës?

     Dikur për këtë vend që ka vuajtur kaq gjatë nën komunizëm, gjerat kanë qenë të thjeshta dhe njëkohësisht të tmerrshme dhe fatale. Gjykatat ishin instrumente të partisë.

    Kur ishte fjala për kundërshtarët politikë dënimet vendoseshin nga Partia, përpara se të fillonte procesi gjyqësor në gjykatë. Kur mungonin provat “ gjendeshin” sipas parimit të Lavrentiy Beria-s,shefit famëkeq të shërbimit sekret të Bashkimit Sovjetik: “Më sillni një person dhe unë do t’ju gjej një krim.”

    Gjykata  emëron opozitën

    Në një skenar  të mundshëm arrestimi i z. Berisha dhe izolimi i tij do të jetë do të vijojë gjatë, përpara se të fillojë një proces gjyqësor, i cili gjithashtu do të marrë kohën e vet. Është jo e pamundshme që në zgjedhjet e ardhshme parlamentare të parashikuara në gjysmën e dytë të vitit 2025, shefi i opozitës të jetë ose i burgosur dhe i izoluar ose në proces gjyqësor.

    Por në gjyq nuk është vetëm kryetari i Partisë Demokratike, por edhe vetë partia. Një segment i udhëhequr  nga ish-kryetari Basha vijon të zotërojë emrin e partisë, financat, vulën, flamurin, të drejtën ligjore për të vendosur kandidatë, pavarësisht se i kanë mbetur vetëm disa deputetë  dhe një mbështetje thuajse e papërfillshme e anëtarëve.

    Sipas vëzhguesve lokalë, Sal Berisha nuk mund të jetë e ardhmja e Partisë Demokratike dhe aq më pak  e ardhmja e Shqipërisë. Por sipas  këtyre vëzhguesve por edhe për diplomatë perëndimorë, Lulzim Basha  nuk mund të ketë ndonjë të ardhme politike. Çdo mbështetje nga jashtë për z. Basha thjesht do të thotë t’i thuash publikut që e zeza është e bardhë.

    Procesi gjyqësor midis shumicës së PD dhe segmentit  të vogël të z. Basha  që pretendon  trashëgiminë e saj është zvarritur për dy vjet. Në dy ballafaqime elektorale,  të dyja për nivelin lokal, Z. Berisha dhe partia e tij ka qenë e detyruar të hyjë në zgjedhje nën emrin, flamurin  e një partie tjetër .Sipas vëzhguesve të huaj kjo rrethanë mund ta ketë dëmtuar PD duke ndikuar në rezultatin e zgjedhjeve. Megjithëse në rrethana ekstreme, partia demokratike e z. Berisha arriti të votohet nga më shumë se 600 mijë votues dhe disa prej kandidatëve të saj ishin shumë pranë fitores . Ka shumë gjasa që në zghedhjet më të afërta parlamentare – brenda 18 muajve të ardhshëm,- çështja e trashëgimisë së PD të vijojë të jetë në procese gjyqësore nëse gjykatat nuk vendosin që Partia Demokratike i përket Lulzim Bashës dhe grupit të tij që do të thotë përndryshe se gjykata vendos  se kush është opozita në Shqipëri. Nën këtë skenar të mundshëm nuk do të jetë e vështirë për  kryeministrin Rama të sigurojë një mandat të katërt duke pasur përballë një opozitë kukull.

    Opozita është në fakt institucioni i vetëm që ende nuk kontrollohet nga qeveria  dhe rënia e saj do shënonte fundin e pluralizmit në Shqipëri. Në zgjedhjet më të fundit parlamentare 2021, një analist lokal shkroi se “Shqipëria udhëtoi në kohë”: “Tridhjetë vjet mbrapa, më 1991, kur në zgjedhjet e para pluraliste, pas diktaturës së gjatë, shteti me të gjithë institucionet e tij, policinë  shërbimin sekret, administratën, gjithçka u vu përballë Partisë Demokratike, partia e parë jo komuniste. Tridhjetë vjet  më pas ne përsëritëm të njëjtin skenar. Në zgjedhjet parlamentare të vitit 2021 partia në pushtet me të gjitha institucionet shtetërore, përfshirë edhe kontributin e krimit të organizuar u rreshtua kundër opozitës Shefja e ODIHR që vëzhgoi këto zgjedhje parlamentare pohoi  të njëjtin konkluzion  se “ nuk kishte ndonjë vijë ndarëse midis partisë në pushtet dhe  shtetit.”

    Prej kohësh në Shqipëri nuk mund të flitet për “Check and Balance”: Parlamenti prej kohësh ka përfunduar në një departament të qeverisë nëse jo të Kryeministrit. Shumica  në parlament rrëzoi të gjitha kërkesat e opozitës per interpelancë si dhe të gjitha kërkesat e opozitës për ngritjen e komisioneve hetimore parlamentare, e njohur nga Kushtetuta si një e drejtë themelore e opozitës.

    Hapësirat opozitës në parlament janë ngushtuar së fundi edhe me ligj.

    Sipas vëzhguesve lokalë me të cilët duket se bashkohen edhe vëzhgues ndërkombëtarë, gjykata kushtetuese ka dështuar të funksionojë si një pushtet i pavarur me rol balancues.

    Kontrolli I qeverisë është shtrirë prej kohësh gjithashtu mbi institucione të tjera. Sipas një  raporti të BIRN, gati 99 përqind e medias kontrollohet nga qeveria apo oligarkë të lidhur me të. Universitetet dhe përgjithësisht Akademia, ndërsa i ngjan një moçali  me ujë të ndenjur është gjithashtu në kontrollihn e plotë të qeverisë. Dështimi spektakolar i asaj që u quajt Shoqëria Civile është evident me mungesën e kurajos për të zhvilluar dhe mbajtur qëndrime ta pavarura duke përfunduar gjithashtu në vegla lozonjare të pushtetit.

    Tridhjetë vjet pas shembjes së komunizmit  ende elitat politike në Shqipëri reflektojnë një mentalitet feudal për të shtypur përgjithmonë segmentet jo-konformiste të shoqërisë me anë të frikësimit. Kultura e politikës së pushtetit që favorizon një grup njerëzish të korruptuar dhe të pandershëm thellohet më tej kur zërat e mospajtimit heshtin ose kur ata që supozohet të sfidojnë status quo-në kompromentohen dhe dorëzohen

    Shqipëria tashmë është një laborator efikas për të provuar se sa e lehtë është të rindërtosh një shoqëri totalitare në kushtet kur vendi është i hapur me botën, madje edhe anëtar i NATO.

     A Pyrrhic victory

    Në  ditën kur u urdhërua arrestimi dhe izolimi i kryetarit të opozitës, Sali Berisha, Kryeministri Edi Rama që më shumë se dhjetë vjet më parë ka zënë vendin e  z. Berisha, deklaroi për gazetarët  se “kjo – arrestimi i udhëheqësit të opozitës, nuk është një fitore as e tij, as e Partisë Socialiste”.

    Nuk u kuptua  përse z. Rama nxitoi të mohonte në mënyrë indirekte pjesëmarrjen e tij në arrestimin e z. Berisha kur gazetarët thjesht i kërkuan të komentonte arrestimin dhe jo të sqaronte nëse arrestimit i shefit të opozitës, ishte për të një fitore. Afërmendsh, që ta konsiderosh fitore ose jo duhet të kesh marrë pjesë. Krejt njëlloj si ata shkollarët që vrapojnë të  pohojnë se nuk e kanë kryer ata fajin, ende pa i pyetur mësuesi.

    Po nuk ka dyshim që arrestimi i shefit të opozitës dhe ngritja e hetimeve për korrupsion ndaj këtij është një fitore për z. Rama. Fitoret janë të shumëllojshme. Kjo mund të jetë edhe një fitore si e Pirros, siç komentoi një diplomat i njërit prej vendeve neutrale i akredituar në Tiranë.

    (Western Balkan , Shkup, 3 janar 2024)

  • McGonigal, hija që nuk po i ndahet Edi Ramës

    McGonigal, hija që nuk po i ndahet Edi Ramës

    Edi Rama ngre supet dhe bën të paditurin sa herë atë e pyesin për çështjen McGonigal, por në fakt, në mënyra të ndryshme hija e agjentit të dënuar të FBI-së po e ndjek atë nga pas. Kështu ka ndodhur edhe me raportin e kongresmenëve amerikanë të cilët hetuan për shpenzimet që politikanët e huaj kishin bërë në hotelin e ish presidentit Trump në Uashington, duke i cilësuar ato si përpjekje për të ndikuar mbi vendimarrjen përmes interesave financiare që kishte presidenti. Nga ky raport, agjensia BIRN zbuloi se rreth 6 mijë euro për fjetje dhe sajdisje i kishte shpenzuar edhe kryeministri shqiptar dhe shpura e tij.

    Këtu tek ne shtypi u mor më tepër me faturat dhe me shtratin e kushtueshëm të Ramës. Madje mendja mund të shkonte tek karakteri i kryeministrit, që nga njëra anë e kishte konsideruar Trumpin në CNN, si “turp të njerëzimit” dhe nga ana tjetër i vardisej atij si klient hoteli.

    Por, përtej shpenzimeve për krevatin dhe  karakterit të Ramës, tek raporti me 156 faqe i kongresmenëve amerikanë, i inciciuar nga demokratët, Lapsi.al ka parë edhe një fakt tjetër: Atë se kryeministrit tonë nuk po i shqitet nga vetja imazhi i Charles McGonigal që ai vetë e etiketonte dikur si mikun e tij. Ndonëse qëllimi i hetimit të kongresmenëve ka në fokus paratë që kanë shpenzuar politikanët e huaj në favor të presidentit Trump, kur vjen puna të përmendet Rama, aty nuk harrohet të thuhet se ai ka ngrënë një dërkë në këtë hotel me ish agjentin: “Sipas prokurorëve federalë në SHBA, Edi Rama ka darkuar me Charles McGonigal dhe Agron Nezën me 4 mars 2018 në hotelin Trump në Uashington”.

    Aty përmendet gjithashtu edhe protagonisti tjetër i skandalit McGonigal, Dorian Duçka. Dhe këto të dhëna nuk janë pa rëndësi. Ngjarjet zhvillohen ndërkohë që ish agjenti i FBI-së i kishte marrë 225 mijë USD nga burime shqiptare. Agron Neza për të cilin Rama thotë se nuk e njihte dhe e prezanton si lidhje të McGonigal, ishte pjesë e delegacionit të tij, që flinte në të njëjtin hotel me kryeministrin. Kjo bën edhe më të qartë  dyshimin se kush ka qenë burimi i pagesës së parave korruptive.

    Tjetër gjë: kur është pyetur për Dorian Duçkën Rama ka pretenduar se ai ka qenë këshilltar i tij pa pagesë. Po vetëm një natë që i është paguar atij në hotel është sa pagesa e disa muajve si rogëtar i shtetit.

    Sa herë hapet kjo çështje, bëhet gjithnjë e më e qartë ekzistenca e një grupi të strukturuar, që ka dashur të korruptojë një agjent të FBI, për ta përdorur atë kundër opozitës vendase(Mos e humb linkun me kronologjine e ngjarjes nga Lapsi.al).

    Por edhe për këtë vështirë se dikush ka më dyshime në Shqipëri. Pjesa kryesore e lajmit të ri është se përtej oqeanit emri i kryeministrit tonë është tashmë i pazgjidhur nga ai i agjentit që tradhëtoi FBI-në. Jo më kot, përpos faturave që Rama ka shpenzuar në hotelin e Trump, në një raport të kongresmenëve amerikanë përshkruhet nga fillimi marëdhënia me McGonigalin, fakti se ky i fundit ua mbajti të fshehtë eprorëve marëdhënien me kryeministrin shqipttar. Në këtë dokument, qëllimi i të cilit është krejt i ndryshëm gjejnë vend personazhe krejt periferikë si Neza apo Duçka, madje nuk harrohet të theksohet edhe një paragraf që duket sikur nuk ka lidhje fare me konfliktin e interesit të ish presidentit Trump. “Gjithashtu, pretendohet se zoti McGonigal kishte kaluar informacione potencialisht dëmtuese rreth zotit Muzin—lobisti amerikan për kundërshtarin kryesor të zotit Rama—nga zyra e zotit Rama tek zyrtarë të tjerët në SHBA,” thekson raporti.

    Ky vend që zë McGonigali në një raport, qëllimi i të cilit është krejt tjetër, e që për më tepër është hartuar nga ligjvënësit demokratë, tregon se kryeministrit shqiptar ende nuk i është harruar, përtej Atlantikut, fakti se emri i tij lidhet me agjentin më më lartë që FBI-së i kanë korruptuar ndonjëherë në historinë e saj.

  • Nga Nga Enver BYTYÇI – Filozofia e Rilindjes – Rrëno familjen dhe shtresën e mesme, pastaj zhbëje identitetin kombëtar!

    Lajmi i fundit: – Vëllai vret vëllanë, pastaj dhe veten. Lajme të tjera të mëparshme: – Djali vret nënën! Burri vret gruan! Vëllai ther motrën! Plagosje të kushërinjve për pronën! Dhe të gjitha këto duken si përditshmëri e lajmeve në mediet shqiptare. Nëse një gazetar pyet kryeministrin apo anëtarët e kabinetit të tij, përgjigja është hazërxhevap: “Këto ndodhin kudo në botë”!

    Por ama në asnjë vend të botës nuk promovohen e anonçohen në medie lajme të tilla në përditshmëri. Përjashto rastet kur krimi konsiderohet masakër ose terror. Pse këtu në Shqipëri jepen edhe lajme kur dikush divorcohet, kur dikush grindet, e jo më kur ndodhin krime në familje?! Ka një strategji të studiuar dhe të ndërtuar me shumë kujdes, finesë dhe djallëzi: – Të krijohet përshtypja se familja është në krizë dhe njerëzit të gjenden para fatalitetit, të pamundur për të reaguar dhe për të mbajtur një familje të shëndoshë. Ndërkaq shteti kujdeset që të rritet varfëria, me qëllim rrënimin e mëtejshëm të familjes.

    Situata dramatizohet shumëfish nëpërmjet medieve që përhapin lajme të tilla. Ndërkohë kjo nxit emigracionin, i cili e godet përfundimisht familjen shqiptare. Edhe kaq sa shqiptarë kanë emigruar në dekadën e fundit janë të mjaftueshëm të dëmtojnë familjet shqiptare. Nga 12 qarqe në tetë prej tyre, sipas studimit të ditëve të fundit, jetojnë më shumë banorë të moshës së tretë, sesa të rinj. Qeveria e Rilindjes ndryshoi ekuilibrat e shoqërisë shqiptare në favor të armiqve të kombit tonë. Dhe formula e kësaj qeverie është të rrënojë familjen si qeliza bazë e shoqërisë sonë.

    Nga ana tjetër këtij qëllimi i shërbejnë edhe politikat e zhbërjes së shtresës së mesme. Edhe në këtë rast ka një strategji të qëllimshme. Një komb pa një shtresë në rritje me të ardhura të garantuara për jetën e familjes dhe kjo është shtresa e mesme, është i destinuar të dobësohet dhe të shkatërrohet. Në periudhën e Mbretërisë shqiptare kishte vajtur në fshatin tim të lindjes kryetari i Komunës së Kukësit dhe i kishte kërkuar gjyshit tim 3-4 djem për t’i dërguar për shkollim në internatin Kosova të Krumës në Has. Ndërkohë ai vuri një kusht: – Nuk i dua as të varfër, as të pasur shumë. I dua nga shtresa e mesme, thotë administratori i Mbretit. Gjyshi e pyet se pse duhen këta? Dhe ai përgjigjet: “I varfëri ta shet atdheun për një copë bukë, ndërsa e pasuri ta shet atdheun për më shumë pasuri”!

    A ka një filozofi të tillë qeverisja e Rilindjes? Ajo nuk ka as nuk do ta ketë këtë mision e këtë vizion! Qëllimi e përpjekjet e saj janë të përçajë, sepse kësisoj mund e sundon më lehtë këtë vend e këtë popull. Qeveria shqiptare punon që ta varfërojë qytetarin shqiptar, sepse në këtë mënyrë e manipulon dhe i imponohet më me sukses. Ka si destinacion ta shkatërrojë familjen, me qëllim që kjo strukturë e shoqërisë të mos ndikojë te anëtarët e saj për të përzgjedhur alternativën më të mirë të qeverisjes në zgjedhje. Lufta kundër shtresës së mesme është objektiv edhe i ligjit të tatimit për profesionet e lira, i cili hyri në fuqi më 1 janar 2024. Rrënimi i kësaj shtrese është interes politik i Rilindjes, sepse vetëm shtresa e mesme nuk manipulohet dhe nuk gënjehet me një thes miell në këmbim të votës.

    Gjithçka që ndodh me shtresën e mesme dhe me familjen lidhet me pushtetin, zgjedhjet, manipulimin dhe imponimin e vullnetit të një oligarkie të caktuar, ku bëjnë pjesë politikanët e mazhorancës dhe ata të shiturit nga opozita, pronarë mediesh dhe më të pasurit në biznes!

  • Nga Erion DASHO – Ata po dalin hapur në mbështetje të Berishës dhe të opozitës

    Nga Erion DASHO – Ata po dalin hapur në mbështetje të Berishës dhe të opozitës

    Borati shpresoi se duke dënuar Sali Berishën me arrest shtëpie dhe duke ndaluar komunikimin e tij me opozitarët, do të ndalej zëri i tij dhe do të fashitej opozitarizmi.

    Nuk mund të ishte më i gabuar!

    Në sajë të patronazhistëve dhe rrjetit të spiunëve, presionit me vendin e punës dhe deri me bukën e gojës, Borati e kishte vendosur në presion të jashtëzakonshëm opozitën.

    Unë flas rregullisht me miq e familjarë në Shqipëri dhe një nga shqetësimet më të mëdha të drejtuesve lokalë të opozitës është se edhe antarët më besnikë janë të frikësuar dhe nuk i përgjigjen thirrjeve për protesta.

    Përsa i takon pëlqimeve në rrjetet sociale, taktika ka qënë e dyfishtë. Nga njëra anë aplikacioni “Aktivisti” për të spiunuar çdo person që mund të shantazhohet me vendin e punës apo me biznesin.

    Nga ana tjetër, rrjeti i suflaqexhinjve shfrytëzon çdo të çarë në politikat apo mundësi që ofrojnë praktikat e biznesit të rrjeteve sociale për të shënjestruar deri edhe bllokuar llogaritë e opozitarëve. Si rezultat, deri para pak javësh, edhe postimet e vetë Berishës kishin një rënie të dukshme të numrit të pëlqimeve në disa qindra për postim.

    Numri i ulët i protestuesve para Kuvendit, ku vetë Berisha ishte në podium, i bëri përshtypje çdo opozitari dhe u shfrytëzua nga mediat e blera të pushtetit.

    Situata sot me Berishën në arrest paraqitet totalisht e përmbysur.

    Statuset e Sali Berishës në median sociale marrin minimumi disa mijëra pëlqime, për të arritur deri në dhjetëra mijëra për statuse të caktuar. Përpara banesës së liderit demokrat mblidhen disa herë në ditë me qindra protestues, madje edhe në mënyrë spontane.

    Demokratët dhe opozitarët po dalin hapur në mbështetje të Berishës dhe të opozitës. Hapi i radhës është revolta kundër diktaturës së Boratit, e cila do të çojë natyrshëm në rënien e tij.

    ***

    Duke stisur çështjen e paqenë të ish-kompleksit sportiv “Partizani”, Borati dhe drejtësia e komanduar shpresuan t’i jepnin goditjen fatale opozitarizmit në Shqipëri.

    Kalimi i masës bëri që demokratët dhe opozitarët shqiptarë të vrasin frikën dhe nisin procesin e shumëpritur të rrënimit të diktaturës së re të Boratit.

    Përfundimi?

    Një Berishë në krye të lëvizjes së pandalshme që do të sjellë pluralizmin e dytë për shqiptarët, dhe një Borat para drejtësisë për të dhënë llogari për regjimin më kleptokratik që ka njohur historia e Shqipërisë.

  • Nga Peter TIEDE – Tërmet ballkanik rreth këtij 79-vjeçari

    Nga Peter TIEDE – Tërmet ballkanik rreth këtij 79-vjeçari

    A po ndërmerr papritur Shqipëria masa kundër korrupsionit apo dikush ka frikë nga plaku? Një tërmet politik po trondit aktualisht vendin. Dihet që politika në Ballkan dhe veçanërisht në Shqipëri ndonjëherë mund të jetë e ashpër. Politikanët e korruptuar, votat e blera, paratë e drogës dhe mafias, skandalet e përgjimeve mes partive dhe ministrave që shkarkohen për shkak të kontakteve mafioze… Vështirë se ndonjë nga këto klishe mund lihet mënjanë. Por tani bastioni i kontrabandës së drogës në Evropë është në krye të të gjithave! Një konflikt politik që vazhdon prej vitesh mes kreut të qeverisë socialist Edi Rama (59 vjeç) dhe paraardhësit të tij, ish-presidentit konservator Sali Berisha (79 vjeç), po shkon drejt një kulmi të ri.

    Berishës i është caktuar masa e arrestit shtëpiak në Tiranë. Akuza: korrupsion dhe shpërdorim detyre. Më shumë se 15 vite më parë, ai mësohet se ka privatizuar një qendër sportive në favor të dhëndrit të tij (i cili është gjithashtu i arrestuar). Berishës aktualisht i lejohet të komunikojë vetëm me avokatët e tij dhe disa anëtarë të familjes. Fotoja kryesore tregon ish-kreun e qeverisë duke treguar me të dyja duart shenjën e fitores nga dritarja e banesës së tij në Tiranë.

    Kjo situatë u parapri nga një betejë në gjykatë dhe në parlament. Pak para Krishtlindjeve, anëtarët e Partisë Demokratike të Berishës u përpoqën të pengonin një mbledhje (parlamenti) në të cilën 79-vjeçarit do t’i hiqej imuniteti. Ata madje kishin përdorur karriget për të ngritur barrikada dhe hodhën bomba tymuese!

    Vetë Berisha flet për një fushatë hakmarrëse të Ramës. Ai thotë se dëshiron ta përjashtojë nga frika e humbjes së pushtetit në zgjedhjet parlamentare që po vijnë në Shqipëri në 2025-ën. Pavarësisht arrestimit dhe bllokimit të komunikimit, BILD arriti të komunikojë me Berishën në Tiranë. Ish-profesori i universitetit që e nxori Shqipërinë nga komunizmi i epokës së gurit pas 1991 thotë për BILD: “Ndihem shumë i motivuar për të udhëhequr një luftë të suksesshme kundër diktaturës së dytë në 32 vjet në vendin tim. Këtë herë është një shtet droge, një diktaturë mafioze.”

    Berisha e konsideron Ramën personalisht përgjegjës për futjen e tij në listën e sanksioneve të SHBA-ve, me informacione të rreme dhe ryshfet. Rama e mohon këtë prej muajsh. Çështja është bërë objekt i një skandali korrupsioni në SHBA. Ish-shefi i FBI-së në New York thuhet se ka marrë para dhe një licencë nafte nga Tirana.

    Dikush që njeh Ballkanin po aq mirë sa Rama dhe Berisha është Elmar Brok (77-vjeçar, CDU). Shefi i politikës së jashtme për një kohë të gjatë i Parlamentit të BE-së e shikon Tiranën me mosbesim dhe thotë për BILD: “Kaosi politik po shkon drejt një kulmi të ri. Është e çuditshme që, 15 vjet pas një rasti të supozuar, një ish-kryeministër vendoset në arrest shtëpie dhe i ndalohet komunikimi edhe me partinë e tij. Dhe kjo para zgjedhjeve parlamentare të planifikuara për vitin e ardhshëm…” / BILD

  • Arrestimi i kreut të opozitës shqiptare dhe roli i “Drejtësisë së Re”. Nga e dinte Rama shpalljen “non grata” të Berishës? Kronologjia e plotë e ngjarjes më të bujshme politike të 2023

    Arrestimi i kreut të opozitës shqiptare dhe roli i “Drejtësisë së Re”. Nga e dinte Rama shpalljen “non grata” të Berishës? Kronologjia e plotë e ngjarjes më të bujshme politike të 2023

    Ndalimi i komunikimit me personat jashtë familjes është respektuar nga Sali Berisha si pjesë e vendimit të gjykatës speciale. Kjo masë, që i shtohet arrestimit dhe izolimit në shtëpi nën mbikqyrjen policore, i ka dhënë një goditje të fortë formacionit politik që ai drejton.

    Kjo u pa edhe sot, kur një grup simpatizantësh u grumbulluan poshtë shtëpisë së Berishës, për t’i dhënë mbështetje me brohorima dhe thirrjet “O Sali o hero, gjithë Shqipëria ty të do”.

    E vetmja gjë që mund të bënte Berisha ishte të dilte në dritare për të përshëndetur simpatizantët me dy gishta dhe me dy flamuj me logon e Partisë Demokratike.

    Vetë ai nuk foli, pasi kjo i ndalohet me vendim të gjykatës speciale. Berisha dha një mesazh në Facebook, kur shpërndau filmimet e mësipërme me mbishkrimin “Duke përshëndetur luftëtarët e lirisë në betejën e tyre pa kthim kundër diktaturës së drogës, krimit e korrupsionit”.

    Komunikimin me demokratët e mori përsipër e bija, Argita Berisha. “Asnjë diktator nuk i përballet dot shpirtit tuaj të lirë. Nuk ka pranga sistemi që mund të burgosin lirinë tuaj. Ju jeni misionarët e kësaj lufte, që nga kjo rrugicë, do të shtrihet në të gjithë rrugët dhe rrugicat e Shqipërisë” tha Argita Berisha që më pas iu bashkua tubimit.

    Me Berishën të arrestuar, formacioni politik që ai udhëheq gjendet në udhëkryq. Prej vitesh disa ngjarje i kanë dhënë opozitës goditje të forta, që në të njëjtën kohë kanë forcuar pushtetin e Ramës.

    Paralajmërimi i Ramës në 31 Janar 2019

    Deklarata e Ramës që erdhi në formën e një pyetjeje provokuese në parlament ishte e papritur në seancën e fillimvitit 2019. “Kam një pyetje të drejtpërdrejtë për ty. Sali ti a e kapërcen dot oqeanin me dash?” ishte pyetja e kryeministrit Rama që dukej se dinte diçka më shumë se të tjerët. Rama e la me aq paralajmërimin e tij, por u deshën të kalojnë dy vite që kjo pyetje të merrte përgjigje.

    Kallëzimi në SPAK për Sali Berishën në nëntor 2020

    Padia për privatizimin e kompleksit Partizani u dorëzua në SPAK në 17 Nëntor të vitit 2020 nga Taulant Balla, në cilësinë e kreut të grupit parlamentar të Partisë Socialiste. Sipas kallëzimit, Sali Berisha kishte shpërdoruar detyrën për privatizimin e kompleksit dhe përfitimet ishin të dhëndrit të tij, Jamarbër Malltezi. Për 3 vjet, Berisha nuk u mor asnjëherë në pyetje.

    Humbja e PD në zgjedhjet e 25 Prillit 2021

    Partia Demokratike humbi zgjedhjet në 25 Prill 2021. Partia Socialiste fitoi 74 mandate e vetme, ndërsa Partia Demokratike dhe aleatët morën 59 mandate. LSI mori 4 dhe PSD 3.

    Shpallja non grata nga SHBA në 19 Maj 2021

    Ndërsa Partia Demokratike nuk e kishte marrë ende veten nga humbja diskutohej nëse duhej ndjekur rruga e protestave apo ajo e pranimit të rezultatit. Në Maj, Departamenti i Shtetit e shpalli Sali Berishën non grata për korrupsion madhor. Ish-kryeministri kërkoi prova për korrupsionin e supozuar dhe tha se do të bënte padi ndaj sekretarit të shtetit, Entoni Blinken.

    Rizgjedhja e Bashës kryetar i PD më 14 Qershor 2021

    Lulzim Basha hapi garën për kryetar të PD-së dhe konfirmoi veten në krye pas një procesi që u zhvillua në qershor. Berisha nuk mbajti një qëndrim pro tij në fushatë, por as e kundërshtoi procesin. Pas zgjedhjes si kryetar Lulzim Bashës iu kërkua me ngulm përjashtimi i Sali Berishës nga PD nga ambasadorja Juri Kim.

    Përjashtimi i Berishës nga Basha, 9 Shtator 2021

    Ndërsa amerikanët i kishin lënë afat të merrte një vendim, Lulzim Basha shpalli përjashtimin e Sali Berishës nga Partia Demokratike. Ai tha se nëse nuk do ta merrte një vendim të tillë, për Berishën dhe familjen e tij do të kishte pasoja akoma më të mëdha dhe se çështja e non gratës ishte personale e Berishës, ndaj duhej zgjidhur si e tillë.

    Lufta për Vulën e PD

    Me një numër deputetësh besnikë që u larguan nga i ashtuquajturi grupi zyrtar parlamentar i Partisë Demokratike, Sali Berisha nisi lëvizjen e Foltores dhe zhvilloi Kuvendin e 11 Dhjetorit ku shkarkoi Lulzim Bashën dhe sekretariatin ekzistues të PD-së. Më pas, dërgoi në gjykatë statutin e ri dhe vendimet e marra në kuvendin e 11 Dhjetorit që u zhvillua në stadiumin Air Albania. Në anën tjetër, Lulzim Basha zhvilloi Kuvendin e 18 Dhjetorit në Pallatin e Kongrese. Lindën kështu dy PD dhe një çështje në gjykatë, që mban ende pezull intrigën mes demokratëve.

    Ndihma e Ramës për Bashën në 8 Janar 2022

    Në 8 Janar, demokratët e udhëhequr nga Sali Bërisha tentuan të marrin selinë e Partisë Demokratike. Qindra vetë të armatosur me leva, gurë dhe koka dashi tentuan të hynë brenda një selie të blinduar me armatura, ku ndodhej Lulzim Basha dhe mbështetësit e tij. Pas disa orësh përpjekjeve të dhunshme për të marrë selinë, forcat speciale urdhërohen të ndërhyjnë për të mbrojtur Lulzim Bashën me gaz lotsjellës.

    Zgjedhjet e 6 Marsit dhe disfata e Bashës 2022

    PD e drejtuar nga Lulzim Basha rezultoi forcë e tretë në 5 bashki në zgjedhjet e pjesshme të 6 Marsit 2022. Forcë e dytë doli vetëm në Rrogozhinë. Në anën tjetër, një koalicion Berisha-Meta i quajtur “Shtëpia e Lirisë” i dha fitoren Rithemelimit në Shkodër dhe e vendosi forcë të dytë në bashkitë e tjera, përveç Rrogozhinës. Rezultati nuk linte vend për dyshime. Basha dha dorëheqjen dhe la Enkelejd Alibeajn të ruajë logon e PD-së.

    Vendimi i Gjykatës që i dha Berishës logon e PD-së 2022

    Pas konfirmimit të Berishës në krye të opozitës me votën e 6 Marsit ishte i natyrshëm vendimi i gjykatës që i dha logon dhe selinë Sali Berishës. Por vendimi i gjykatësit Agron Zhukri u sulmua fort nga Basha dhe mediat e qeverisë. Grupimi i Bashës e ankimoi çështjen në Apel.

    Rama nxit SPAK drejt hetimit të Berishës, Prill 2022

    Pas zgjedhjeve të pjesshme, kryeministri Edi Rama, i bëri thirrje prokurorëve të SPAK “të hyjnë më thellë në kraterin e vullkanit të poshtërsive, krimeve, vjedhjeve.” Në kongresin e Partisë Socialiste, ai e nxiti SPAK-un të hetojë ish-kryeministrin Berisha, të cilin Departamenti Amerikan i Shtetit e kishte shpallur non grata” për korrupsion. “Ata që akuzohen për korrupsion dhe minim të demokracisë duhet të përfshihen në hetimet e SPAK-ut, që duhet të hetojë nëse akuzat e qeverisë amerikane janë ose jo të bazuara” – tha Rama në Kongresin e PS.

    Rama kërkon ndëshkimin e Berishës nga SPAK, Maj 2022

    Presionin publik për prokurorët e SPAK, Rama e shtoi edhe nga asambleja e Partisë Socialiste një muaj më pas. “Kush e ka lexuar mandatën e Sekretarit të Shtetit, e ka të qartë se i takon institucioneve të drejtësisë në Shqipëri që të bëjnë detyrën e tyre bazuar te ai përfundim i nxjerrë nga SHBA”, tha Rama duke vazhduar t’i drejtohet prokurorëve specialë: “E keqja kualifikohet deri tani dhe ju skualifikoheni. Problemi është se e keqja do e vërë sërish përfund këtë vend. PS nuk do lërë dy gurë bashkë që të mos e lejojë këtë” deklaroi ai nga asambleja e PS në Maj 2022.

    Britania e Madhe e shpall non grata Berishën, Dhjetor 2022

    Edhe këtë non grata e paralajmëroi i pari kryeministri Edi Rama gjatë një fjalimi në parlament. Të nesërmen, Sali Berisha doli në konferencë dhe deklaroi se vendimi ishte i sponsorizuar nga mafia ndërkombëtare.

    Berisha qëllohet me grusht në 6 Dhjetor 2022

    Sali Berisha u qëllua me grusht nga Gerti Shehu një person që sipas tij ishte infiltruar nga policia për ta sulmuar fizikisht. Në sallën e gjyqit, për Gerti Shehun nuk u paraqit asnjë dokument që të vërtetonte se ai ishte i sëmurë mendor. Lideri i opozitës u qëllua në fytyrë dhe u gjakos nga grushti i Gerti Shehut.

    Apeli ia merr vulën e PD dhe ia kalon Alibeajt në Mars 2023

    Gjykata e Apelit të Tiranës vendosi të rikthejë në Shkallën e Parë vendimin e dhënë nga gjykatësi Agron Zhukri. Vendimi u mor një muaj para zhvillimit të zgjedhjeve lokale. Berisha mbeti sërish pa parti duke shtuar amullinë brenda opozitës. Logo e PD kaloi në duart e Enkelejd Alibeajt që vendosi që Partia Demokratike të hyjë në zgjedhje vetëm në Tiranë dhe në disa bashki në jug.

    Zgjedhjet e 14 Majit, Berisha humb edhe Shkodrën

    Në zgjedhjet e 14 Majit, i mbetur pa parti, pa financime dhe përballë një mazhorance të gjithëpushtetshme, kandidatët e Berishës morën rreth 500 mijë vota me koalicionin “Bashkë fitojmë”. Por ata humbën pjesën dërrmuese të bashkive mes të cilave edhe Shkodrën dhe Kamzën, dy bastione historike të PD. Rama fitoi 57 bashki nga 61 që janë gjithsej.

    Berisha person nën hetim, në pranga Jamarbër Malltezi, 21 Tetor 2023

    Në 21 tetor 2023, në media u shpërndanë menjëherë pamjet e arrestimit të dhëndrit të Sali Berishës, Jamarbër Malltezit që u arrestua nga policia në Rinas. Për Berishën, SPAK kishte siguruar një vendim gjykate për detyrim paraqitje dhe sekuestrim pasaporte si person nën hetim. Prokurorët kishin vendosur të vepronin për privatizimin e kompleksit Partizani.

    Arrestimi i Berishës dhe ashpërsimi i vendimit të gjykatës speciale

    Fillimisht kreu i opozitës e kundërshtoi strategjinë e SPAK për ta izoluar brenda vendit. Ai e quajti hetimin të dirigjuar nga Edi Rama dhe prokurorët dhe gjykatësit i konsideroi vegla të pushtetit. Mosbindja për detyrimin e paraqitjes, u pasua nga një masë më e ashpër që është arrest shtëpie dhe ndalimi i komunikimit me personat që nuk janë pjesë e familjes.