Blog

  • Nga Armand SHKULLAKU – Procesi kundër opozitës, si narkozë ndaj fundit të demokracisë

    Marshimi i Edi Ramës nga “fitorja në fitorje”, po shoqërohet, siç ka ndodhur rëndom, me fenomenin e shpifur të dënimit të humbësit dhe shmangien e gjykimit për fituesin. Kjo po vihet re edhe këto ditë me fitoren e paprecedentë të Rilindjes, që në një shoqëri normale do të ngrinte qindra pikëpyetje për mënyrën se si erdhi dhe për rreziqet që mund të sjellë në të ardhmen. Ta përmbledhësh këtë ngjarje brenda lëvozhgës së klishesë: Rama fitoi se opozita nuk ngjalli besim, është në rastin më të mirë dembelizëm intelektual dhe në atë më të keq, rreshtim- shërbim ndaj pushtetit.

    Humbësi, në çdo garë, nxjerr dhe merr përgjegjësitë e veta. Në politikë shumë më tepër sepse ato përgjegjësi afektojnë direkt mbarë shoqërinë. Por elitat e një vendi, zërat që nuk ndikohen nga euforia e turmave por nga ftohtësia e arsyes, nuk nxitojnë të kryqëzojnë humbësin përpara se të analizojnë fituesin. Të merresh në këto orë me opozitën duke legjitimuar kësisoj pa kushte një fitore që bie erë, do të thotë asgjë më shumë se sa rreshtim me të fortin duke e gjetur fajin gjithnjë tek më i dobëti. Ky korruptim moral i elitave shqiptare, herë nga frika, herë nga interesi e herë nga mungesa e formimit, veç periudhës së komunizmit është shfaqur me po të njëjtën shije të shpifur edhe pas zgjedhjeve të vitit 1996 apo atyre të 2001-it.

    Në rastin e zgjedhjeve të fundit, ndoshta të tretat (veç atyre të 1992) ku një forcë politike merr mbi 80 mandate, një elitë e shëndoshë do duhej të shtronte përpara shoqërisë çështjen tepër të debatueshme se si mundet që një parti e gërryer gjatë 12 viteve pushtet nga korrupsioni i nivelit të lartë, nga lidhjet e forta me krimin e organizuar prej qeverisë e deri tek forcat e rendit, me premtime të pambajtura dhe me një erozion të pashembullt të popullsisë, të sigurojë një mandat të katërt me shifra që do t’i kishte zili çdo regjim autokratik. Ky debat do duhej të ishte më i thellë se sa ai i tipit zgjedhjet janë vjedhur gjithnjë, se bandat dhe admnistrata janë përdorur në 30 vite, se nëse ka frymë manipulimet nuk pinë ujë, etj etj.

    Çështja ekzistenciale për demokracinë shqiptare shtrohet mbi faktin se si një pushtet “që vjedh vota për të vjedhur Shqipërinë dhe vjedh Shqipërinë për të vjedhur vota” nuk fiton thjesht zgjedhjet por asfikson çdo hapësirë lirie, pavarësie, konkurrence të ndershme, rrënon institucionet, asgjeson drejtësinë dhe për rrjedhojë rrezikon të ardhmen e të gjithëve, përfshi edhe të vetvetes.

    Rëndom ka ndodhur që ata që janë afër pushtetit të entusiazmohen nga fitore të tilla, duke harruar që shpesh janë shndërruar në viktima të entusiazmit të tyre. Kjo harresë e kërkuar bën që sot të mos flitet se për herë të parë në histori, opozita hyri në zgjedhje me liderin kryesor në proces penal, pasi u mbajt i izoluar për një vit rresht; me kreun e partisë së dytë opozitare në burg; dhe me disa eksponentë të tjerë në qeli e ndjekje penale. Po kështu këto ishin zgjedhjet e treta parlamentare, ku qeveria futet në garë pa patur kundërshtare asnjë prej mediave kryesore të vendit. Për të mos folur për kapjen e drejtësisë, monopolin mbi bandat dhe paratë e bizneseve të mëdha.

    Duke parë rezultatin e këtyre zgjedhjeve, kupton edhe pse Ilir Meta u morr zvarrë dhe u godit nga policë me maska apo pse Fredi Beleri u plas në burg dhe u morr peng bashkia e Himarës. Akte të tilla, veç frikës rrënojnë dhe autoritetin apo besimin që mund të ngjallin figura të caktuara politike. Ato zhvlerësohen përballë dhunës së pushtetit dhe votat e mbetura “pa zot” shkojnë tek më i forti. Shkrirja elektorale e LSI në këto zgjedhje, është efekti që u projektua me heqjen zvarrë të Ilir Metës në sytë e publikut.

    Po ashtu, nën dritën e 82 mandateve të Edi Ramës, kuptohet se pse u bënë “kurban” që nga ish numri dy i qeverisë Ahmetaj e deri tek numri dy i partisë Veliaj. Sa më i gjatë dhe më i rëndë pushteti, aq më shumë peshojnë dhe kurbanet e tij. Aq më shumë rritet edhe “pavarësia” e SPAK-ut, për të çertifikuar më pas virgjinërinë e zgjedhjeve të prishura të Edi Ramës. Pushteti i një njeriu, që sot entusiazmon sejmenët e tij, i ka dhënë vendit iluzionin e tmerrshëm të një drejtësie të re, që nuk guxoi kurrë të prekë dy shtyllat e së keqes: vendimarrjen ekzekutive që prodhon korrupsion dhe vjedhjen e zgjedhjeve. Pasojë direkt e së cilës është cikli i vjedhjes së Shqipërisë për vota dhe anasjelltas.

    Nëse një fitore tjetër si kjo e Edi Ramës, çon pashmangshmërisht në asgjesimin pëfundimtar të drejtësisë, të lirive të pakta që kanë mbetur, të demokracisë përfaqësuese dhe të çdo pushteti tjetër që do duhej të ishte i pavarur, shqetësimi i asaj pjese të shoqërisë që ka ende zë në kapitull, do duhej të ishte procesi ndaj fituesit dhe jo sulmi ndaj humbësit si mbulesë për njollën e flirtimit me pushtetin. Pushteti i gjatë dhe absolut, zakonisht ushqehet me kokat e veta, ndaj dhe ata që sot ndihen afër tij do të duhej të shqetësohen për pasojat e mandatit të katërt dhe jo aq për përgjegjësitë e opozitës. Me 82 mandate, plus disa të tjera rrugës, Edi Ramës të gjithë mund t’i duken si zara që i gjuan kur dhe si t’i teket.

  • Nga Erion DASHO – Putini ynë

    Nga Erion DASHO – Putini ynë

    Për këdo që dyshon se çfarë ndodhi në Shqipëri në 11 maj, ka vetëm një përgjigje, “putinizëm i kamufluar”, madje shumë më keq se putinizëm.

    Në Tiranë, qytetarët panë një çerdhe patronazhistësh të vraponin si lepuj kur rrezikuan që manipulimet e tyre të zbuloheshin. Të njëjtët u kapën në Karbunarë të Lushnjës, Vlorë, etj., por sa qindra e mijëra zyrtarë shteti të shndërruar në patronazhistë kanë kaluar pa u zbuluar?!

    Dy qarqet ku rezultati është aq i thellë në favor të rilindjes dhe boratëve, sa mbetën jashtë parlamentit edhe kandidatët e listës së mbyllur të opozitës, Fieri dhe Elbasani, janë të njohur për dominimin e bandave dhe për përfshirjen e tyre në politikë.

    Pikërisht kjo është arsyeja, përse unë e quaj boratizimin më të keq se putinizmin.

    Në Rusi është një shtet haptazi diktatorial, ku klasa politike ka kapluar çdo gjë dhe sundon me grusht të hekurt. Në Shqipëri është krijuar një amalgam midis shtetit, krimit, medias, biznesit të lidhur me politikën dhe narkotrafikut. Është si një kuçedër me shumë koka, që sapo ka vendosur një hegjemoni të frikshme elektorale.

    Duke toleruar boratët, shqiptarët e rikrijuan diktaturën e tyre. Fjalët e Fan Nolit të madh, “Se Sulltanin prapë e gjeti, Se, qëkur e humbi, s’fjeti”, ngjajnë sot aq aktuale.

    ***

    Borati sapo ka zhvatur prej shqiptarëve me përdhunë mandatin për të qeverisur 16 vjet.

    Kohë e mjaftueshme për t’u shndërruar në një Enver të dytë.

    Ai që shqiptarët kishin 40 vjet që e kërkonin.

    Ta mbajnë me shëndet…

  • Ekrani i madh: ja cilat janë dështimet më të mëdha të historisë botërore

    Ekrani i madh: ja cilat janë dështimet më të mëdha të historisë botërore

    Në botën e kinemasë, ka pasur filma të suksesshëm, filma fitues çmimesh që kanë përfituar miliarda dollarë. Megjithatë, sot, do të flasim për të kundërtat: dështimet më të mëdha në histori, ato që i kanë bërë studiot të humbasin miliona.

    84. The Rhythm Section (2020) ©Whitebeard Films

    “The Rhythm Section” është një thriller aksioni me protagonistë Jude Law dhe Black Lively. Recensionet qenë jashtëzakonisht negative. Dhe në Shtetet e Bashkuara, ka patur një nga fundjavat më të këqija të publikimit në histori për një film të këtyre dimensioneve. Humbjet ekonomike vlerësohen të jenë në rendin e 40 milionë dollarëve.

    83. Charlie’s Angels (2019) ©UIP

    Remak-u i këtij klasiku i interpretuar nga Kristen Stewart, Naomi Scott dhe Ella Balinska rezultoi një dështim absolut, si për nga kritika ashtu edhe përsa i përket të ardhurave. Buxheti ishte 48 milionë dollarë, por kësaj i duhen shtuar edhe disa miliona të tjerë në reklama dhe promocion. Të ardhurat? Vetëm 59 milionë dollarë në të gjithë botën. Sa për të kuptuar: kapitulli i parë i këtij filmi në vitin 2000, me protagonistë Cameron Diaz, Drew Barrymore dhe Lucy Liu, arkëtoi 264 milionë dollarë. Versioni i 2019-ës vlerësohet të ketë regjistruar humbje prej 42 milionë dollarësh.

    82. The Call of the Wild (2020) ©Fox

    Harrison Ford është ndër aktorët më të suksesshëm në historinë e kinemasë, protagonist i franchising të mëdha si “Star Wars” dhe “Indiana Jones”. Por ky film prekës i interpretuar prej tij bashkë me një qen ishte një dështim absolut: ka arkëtuar 107 milionë dollarë, por kostot e prodhimit mbërritën deri në 150 milionë dollarë. Nëse kësaj shumë i shtojmë edhe kostot e promocionit dhe marketingut, humbjet vlerësohen të jenë në rendin e 60 milionë dollarëve.

    81. Ali (2001) ©Columbia Pictures

    Një biografi e legjendës së sportit Muhammad Ali, e përqendruar në fitoret dhe kontroversitetet e tij midis viteve 1964 dhe 1974. U prit mirë nga kritika (Will Smith dhe Jon Voight u nominuan për çmimin Oscar), por nga pikëpamja e të ardhurave rezultoi një dështim i vërtetë, duke arkëtuar vetëm 87 milionë dollarë, karshi 118 milionë dollarëve të buxhetit të prodhimit. Humbjet e vlerësuara: 63 milionë dollarë.

    80. The Postman (1997) ©Warner Bros

    Një endacak pa emër vesh një uniformë postieri (Kevin Costner), merr një çantë postare dhe fillon një kërkim për të frymëzuar shpresë tek të mbijetuarit e Amerikës post-apokaliptike. Me një buxhet prej 80 milionë dollarësh, filmi arkëtoi 20.8 milionë dollarë në të gjithë botën. Humbjet e vlerësuara: 70 milionë dollarë.

    79. Ghostbusters (2016) ©Columbia

    Film i vitit 2016, ka arkëtuar 229 milionë dollarë. Një shifër më se e pranueshme. Problemi është se buxheti i prodhimit ishte 144 milionë dollarë dhe po t’i shtojmë edhe kostot e larta të promocionit dhe marketingut, filmi ka humbur shumë para: 75 milionë dollarë.

    78. Wolfman (2010) ©Universal Pictures

    Filmi u interpretua prej dy fituesve të çmimit Oscar: Anthony Hopkins dhe Benicio del Toro. Por kjo nuk e pengoi të ishte një dështim për kritikën, si dhe për publikun. Arkëtimet e tij në mbarë botën ishin 140 milionë dollarë, por buxheti i prodhimit ishte 150 milionë dollarë. Nëse kësaj i shtojmë edhe kësaj kostot e promocionit, filmi ka patur humbje për një vlerë prej 76 milionë dollarë.

    77. Power Rangers (2017) ©Lionsgate

    Filmi i vitit 2017 ishte një zhgënjim për fanatikët. Dhe edhe për studion që shiti bileta me vlerë prej 142 milionë dollar, por pati humbje prej 76 milionësh.

    76. Solo: A Star Wars History (2018) ©Disney

    A mund të humbasë para një film i bazuar në universin Star Wars? Dukej e pamundur, por përgjigjja është po. Ky prequel filmi që tregon origjinën e Han Solo dhe edhe lindjen e miqësisë së tij me Chewbacca dhe Lando Calrissian, ka arkëtuar 393 milionë dollarë. Nuk është një shifër e vogël, pa dyshim. Por saga është mësuar me shifra më të mëdha. Buxheti ka qenë 250 milionë. Pra, plus edhe me kostot e promocionit, studioja ka humbur 77 milionë.

    75. xXx 2: The Next Level (2005) ©Columbia Pïctures

    Vin Diesel ishte protagonisti i filmit të parë “xXx” dhe refuzoi ta bënte këtë sequel-vazhdim sepse nuk i pëlqente skenari: koha i ka dhënë të drejtë. Ishte një film i tmerrshëm me Ice Cube që arkëtoi vetëm 71 milionë dollarë dhe ka pësuar humbje prej rreth 78 milionë dollarësh.

    74. Sahara (2005) ©Paramount Pictures

    Një film i shëmtuar me Matthew McConaughey, Steve Zahn dhe Penélope Cruz. Ka arkëtuar 119 milionë dollarë dhe humbjet e shkaktuara vlerësohen të jenë rreth 78 milionë dollarë.

    73. Cats (2019) ©Universal Pictures

    “Cats” është një nga muzikalët më të famshëm të të gjitha kohërave. E nëse flasim për teatër, sigurisht. Por filmi ishte një dështim i madh. Nga kritika ka një vlerësim prej 32 në Metascore dhe 2.8 në IMDB. Të ardhurat e tij? 40 milionë dollarë me kosto prodhimi prej 100 milionë dollarësh dhe shumë më tepër për reklamim dhe marketing. Është vlerësuar se filmi ka pësuar humbje prej 80 milionë dollarësh.

    72. Ben-Hur (2016) ©Paramount y MGM

    “Ben-Hur”, është klasiku i vitit 1959, ka fituar 11 çmime Oscar dhe konsiderohet si një prej filmave më të mirë në histori. Remak-u i vitit 2016 është një tjetër muzikë: ka një pikavarazh prej 38/100 në Metacritic dhe dështimi i tij në arkëtime ishte një skandal: mezi ka arritur të arkëtojë 94 milionë dollarë dhe për këtë llogaritet që humbjet e tij vlerësohen në 80 milionë.

    71. Operazione U.N.C.L.E. (2015) ©Warner Bros

    Nuk është një film i shëmtuar spiunazhi. Por nuk është as një film i madh. Edhe përcjellja e tij në kinema ka qenë jo aq i keq: ka shitur bileta për një vlerë prej 109,800,000 dollarësh. Kjo do të thotë humbje prej 80 milionësh.

    70. Blade Runner 2049 (2017) ©Alcon

    Është një padrejtësi që ky film është në këtë listë. Shumë kritikë e kanë konsideruar si njërin prej më të mirëve të 2017-ës. Ka fituar edhe 2 çmime Oscar. Por në këndvështrim komercial nuk i ka shitur biletat e pritura: arkëtimet e tij bruto ishin 259 milionë dollarë dhe humbjet 80 milionë.

    69. Windtalkers (2002) ©MGM

    Një film (i shëmtuar) lufte me protagonist Nicolas Cage, që ka arkëtuar 77,600,000 dollarë në të gjithë botën dhe shkaktuar humbje prej 81 milionësh.

    68. Allied (2016) ©Periodismo.com

     “Casablanca” është një nga klasikët e mëdhenj të të gjitha kohërave. “Allied” zhvillohet në të njëjtin qytet, në të njëjtën epokë (Lufta e Dytë Botërore) dhe ka edhe romancë dhe spiunazh. Por ngjashmëritë mbarojnë këtu, sepse filmi i interpretuar nga Brad Pitt dhe Marion Cotillard kaloi nëpër sallat e kinemave pa lavdi: ka arëtuar 119 milionë dollarë në dhe shkaktuar humbje prej 81 milionësh.

    67. Valerian and the City of a Thousand Planets (2017) ©EuropaCorp

    Filmi ka arkëtuar plot 225 milionë dollarë, por kostot e tij ishin shumë të larta dhe përfundoi me një bilanc negativ prej 82 milionë dollarësh.

    66. Lo Schiaccianoci in 3D (2010) ©Nutcracker Holdings

    Një film krishtlindjesh shumë i kritikuar nga kritikët dhe një dështim i madh publik, duke arkëtuar vetëm 20 milionë dollarë, e duke gjeneruar humbje prej 82 milionësh.

    65. Supernova (2000) ©MGM

    Çfarë kanë thënë kritikët mbi këtë film? Mund vetëm të themi se ka një pikavarazh prej 19/100 në Metacritic. Buxheti i tij ka qenë prej 90 milionë dollarësh dhe arkëtimet vetëm 15 milionë. Dhe ka gjeneruar humbje prej 83 milionësh.

    64. Robin Hood (2018) ©Lionsgate

    Në historinë e kinemasë janë shumë filma Robin Hood. Këtu bëhet fjalë për filmin e vitit 2018, i interpretuar prej Taron Egerton dhe Jamie Foxx në rolet kryesore. Ai ka arkëtuar shumë pak para: vetëm 85 milionë dollarë. Teksa edhe humbjet e tij ishin pothuajse të njëjta: 84 milionë.

    63. Gods of Egypt (2016) ©Summit

    Një film shumë i shëmtuar, ka marrë 5 nominime në Golden Raspberry Awards, që e shpërblejnë si më të këqin e kinemasë. Ka arkëtuar 151 milionë dollarë dhe humbjet vlerësohen të jenë rreth 85 milionë.

    62. Treasure Planet (2002) ©Disney

    Filmi kishte një buxhet shumë të lartë: 140 milionë dollarë. Por ka arkëtuar vetëm 110 milionë. Humbjet totale vlerësohen në 85 milionë dollarë.

    61. Town & Country (2001) ©New Line Cinema

    Një film me shumë yje, edhe pse më 2001 kulmin i tyre pati rënë tashmë: Warren Beatty, Andie MacDowell, Diane Keaton dhe Goldie Hawn. Kritika ishte e pamëshirshme: një vlerësim në pikavarazh prej 34/100 në Metacritic. Filmi ka arkëtuar vetëm 10 milionë dollarë. Ndërsa buxheti i tij ishte 90 milionë. Duke shtuar kostot e tjera, filmi ka pësuar humbje prej 85 milionë dollarësh.

    60. Seventh Son (2014) ©Universal

    Një film i shëmtuar me një kast të shkëlqyer: Jeff Bridges dhe Julianne Moore nuk arritën ta evitonin që filmin të arkëtonte vetëm 114 milionë dollarë dhe humbje prej 85 milionë dollarësh.

    59. The Good Dinosaur (2015) ©Disney

    Një film i animuar i vitit 2015 që kaloi nëpër kinema pa lavdi: ka rkëtuar 332 milionë dollarë, një shifër aspak e keqe. Por buxheti i tij i lartë pësoi humbje prej rreth 85 milionë dollarësh.

    58. Babylon (2022) ©Periodismo.com

    Një film me një kast të jashtëzakonshëm: Brad Pitt, Margot Robbie, Jean Smart, Tobey Maguire dhe Olivia Wilde. Regjisori Damien Chazelle, ishte fituesi i çmimit Oscar. Por kritika ishte e pamëshirshme dhe gjithë ai talent nuk u përkthye në arkëtime: fitoi vetëm 63 milionë dollarë dhe shkaktoi humbje prej 87 milionësh.

    57. Rise of the Guardians (2012) ©Dreamworks

    Filmi u prit mirë nga kritika. Por në këndvështrimin komercial ishte një dështim i vërtetë: ai arkëtoi 307 milionë dollarë, që mund të duket shumë, por buxheti dhe kostot e promocionit ishin shumë të larta dhe filmi humbi 87 milionë.

    56. Speed Racer (2008) ©Warner Bros

    Kritika ishte shumë të ashpër me këtë film: ka një pikavarazh prej 37/100 në Metacritic. Për më tepër, rezultoi dështim i madh edhe në arkëtime, duke përfituar vetëm 94 milionë dollarë dhe duke shtuar kostot e promocionit, ka pësuar humbje prej 88 milionësh.

    55. Evan Almighty (2007) ©Universal

    Ky sequel i filmit të Jim Carrey nuk ka asnjë ngjashmëri me origjinalin. Shtypi i specializuar e ka kritikuar me ashpërsi. Në arkëtimet globale, arkëtoi 173.4 milionë dollarë, por ishte inferior ndaj buxhetit dhe ka humbur 88 milionë.

    54. Devotion (2022) ©Periodismo.com

    Film mbi Luftën e Koresë, i interpretuar nga Jonathan Majors dhe Glen Powell. U prit mirë nga kritika, por rezultoi një dështim i plotë në arkëtime: ka humbur 89 milionë dollarë.

    53. Fantastic 4 (2015) ©Fox

    Filmat me superheronj zakonisht janë një sukses i garantuar. Por saga “Fantastic Four” ka qenë gjithmonë veçanërisht e vështirë, ndaj dhe ky version nuk bëri përjashtim. Pati probleme në sheshxhirime, i duhej ndryshuar finalja, ka patur sherre midis studios dhe regjisorit dhe shumë të tjera akoma. Filmi ka arkëtuar 168 milionë dollarë dhe është vlerësuar në rangun e 90 milionëve humbje.

    52. Pan – Viaggio sull’isola che non c’è (2015) ©Periodismo.com

    Ky version i klasikut për fëmijë u prit shumë keq nga kritika: ka një vlerësim prej 36/100 pikësh në Metacritic. Edhe nga këndvështrimi komercial ishte një dështim, duke arkëtuar 128 milionë dollarë, një shifër shumë e ulët për një film të këtij zhanri. Humbjet vlerësohen të jenë 90 milionë.

    51. Hugo Cabret (2011) ©GK Films

    Ndoshta filmi më i vlerësuar nga kritika në këtë listim. Nën regjinë e Martin Scorsese, “Hugo” u nominua për 11 çmime Oscar dhe fitoi 3. Ndërsa nga pikëpamja komerciale, situata ka qenë ndryshe: ka arkëtuar 186 milionë dollarë, por për shkak të buxhetit të lartë gjeneroi humbje prej 91 milionësh.

    50. R.I.P.D.: Rest in Peace Department (2013) ©Universal

    Nëse një film arkëton 78 milionë dollarë dhe buxheti i tij ka qenë 130 milionë, atëherë ka një problem. Pikërisht ljo ka ndodhur me këtë film, i cili ka regjistruar humbje prej 92 milionë dollarësh.

    49. Secret Team 355 (2022) ©Universal Pictures

    Një kast i madh (Penélope Cruz, Jessica Chastain, Diane Kruger dhe Lupita Nyong’o) dhe një dështim i madh: ka arkëtuar vetëm 28 milionë dollarë në të gjithë botën dhe humbjet ishin 93 milionë.

    48. The Promise (2016) ©Wonderful Films

    Filmi tregon historinë e një trekëndëshi dashurie në ditët e fundit të Perandorisë Osmane. Nuk u prit mirë nga kritika dhe ishte një dështim në nivel audience: ka arkëtuar 10 milionë dollarë. Humbjet vlerësohen në 93 milionë.

    47. Final Fantasy (2001) ©Columbia

    Një film me kosto shumë të larta prodhimi, veçanërisht për vitin 2001: 137 milionë dollarë. Filmi u lavdërua për aspektet e tij teknike, por rezultoi një dështim: ka arkëtuar 85 milionë dollarë dhe pësuar humbje prej 94 milionësh.

    46. Alamo – Gli ultimi eroi (2004) ©Buena Vista

    Filmi që rrëfen Betejën e Alamos, konflikt në Teksas, rezultoi një dështim absolut: ka arkëtuar 26 milionë dollarë dhe ka pësuar një prej 94 milionësh.

    45. “The Mummy” (2017) ©Universal

    Një reboot i “The Mummy” të Tom Cruise që ka arkëtuar jo pak para në skenën botërore: bëhet fjalë për 410 milionë dollarë. Problemi është se kostot e prodhimit dhe promocionit kanë qenë shumë të larta dhe filmi ka gjeneruar humbje prej 95 milionë dollarësh.

    44. Pluto Nash (2002) ©WB

    Një nga filmat më të këqij në karrierën e Eddie Murphy. Dhe edhe një dështim i madh: ka arkëtuar vetëm 7,100,000 dollarë, duke gjeneruar një humbje prej 96 milionë dollarësh.

    43. Stealth – Arma suprema (2005) ©Columbia

    Një film i shëmtuar mbi 3 pilotë të një programi ushtarak tepër sekret. Ka arkëtuar 77 milionë dollarë dhe gjeneruar humbje prej 96 milionë dollarësh.

    42. 47 Ronin (2013) ©Universal

    Një film vizualisht i jashtëzakonshëm, por i pritur keq nga kritika. Kostot e prodhimit të këtij filmi kanë qenë shumë të larta: mbi 175 milionë dollarë. Të ardhurat nga biletat ishin 151 milionë dhe humbjet 97 milionë dollarë.

    41. The Last Duel (2021) ©Fox

    Një film i bukur i Ridley Scott, i cili pati shumë pak arkëtime: ka pësuar humbje 99 milionë dollarë.

    40. Black Adam (2022) ©Periodismo.com

    Dwayne “The Rock” Johnson është mësuar me suksese. Por ky film rezultoi një dështim i madh, ka humbur 100 milionë dollarë dhe DC anuloi planet për një sequel.

    39. Jupiter Ascending (2015) ©WB

    Channing Tatum, Mila Kunis dhe fituesi i çmimit Oscar Eddie Redmayne janë protagonistë në këtë film që ka arkëtuar 184 milionë dollarë dhe ka shkaktuar humbje të vlerësuara në 100 milionë.

    38. Tenet (2020) ©WB

    Çështja “Tenet” është ndryshe nga ajo e filmave të tjerë: u shty 3 herë për shkak të koronavirusit, por, në fund, studioja vendosi ta publikonte më 2020 (me kinematë e mbyllura në pjesën më të madhe të botës). Arkëtimet e tij nuk ishin aspak të këqija: 363 milionë dollarë. Por kostot e prodhimit ishin mbi 200 milionë dhe shpenzimet e marketingut ishin shumë të mëdha (përfshirë publicitetin për datat e publikimit të anuluara), vlerësohet se humbjet e filmit kanë arritur deri në 100 milionë dollarë.

    37. Dolittle (2020) ©RK Films

    Më 2019, Robert Downey Jr. Ka interpretuar rolin e Iron Man në filmin më të suksesshëm të historisë së kinemasë: “Avengers: Endgame”. Është pikërisht projekti i tij i parë pas largimit nga universi Marvel dhe ishte një dështim i madh: ka arkëtuar 182 milionë dollarë, por buxheti dhe kostot promocionale kanë qenë kaq të larta sa kanë gjeneruar humbje prej 100 milionë dollarësh.

    36. Titan A.E. (2020) ©Fox

    Një film i animuar në të cilin një i ri udhëton në hapësirë ​​dhe lufton kundër alienëve në kërkim të një anijeje thelbësore për mbijetesën e njerëzimit. Ka arkëtuar vetëm 37 milionë dollarë. Humbjet kanë qenë 100 milionë dollarë.

    35. Transformers: The Last Knight (2017) ©Paramount

    Filmat e sagës “Transformers” kanë arkëtuar shumë para. Edhe ky film i 2017 e ka bërë, por jo aq sa paraardhësit e tij: kanë qenë 605 milionë dollarë në të gjithë botën. Problemi është se kostot e prodhimit kanë qenë 217 milionë dollarë dhe janë shpenzuae edhe qindra milionë për promocionin. Si rrjedhojë, filmi ka gjeneruar humbje prej 103 milionësh.

    34. Jack the Giant Slayer (2013) ©Periodismo.com

    Një katastrofë e interpretuar Nicholas Hault dhe Ewan McGregor. Ka arkëtuar 198 milionë dollarë, por kostot e prodhimit dhe promocionit ishin aq të larta sa kanë gjeneruar humbje prej 103 milionësh.

    33. West Side Story (2021) ©Fox

    As Steven Spielberg nuk është kursyer nga dështimet. Dhe me këtë muzikal ka humbur 104 milionë dollarë.

    32. Cutthroat Island (1995) ©MGM

    Shumica e filmave në këtë renditje janë të këtij shekulli, pasi kostot e prodhimit janë rritur dhe studiot shpenzojnë më shumë para për t’i promovuar. Por ky nuk është rasti i “Cutthroat Island”, interpretuar nga Geena Davis, i vitit 1995. Filmi arkëtoi vetëm 18 milionë dollarë në të gjithë botën dhe ka pësuar humbje prej 105 milionësh.

    31. How Do You Know (2010) ©Columbia Pictures

    Film me një kast të jashtëzakonshëm: Reese Witherspoon, Paul Rudd, Owen Wilson, Jack Nicholson. Por kostot e prodhimit të tij ishin 100 milionë dollarë dhe arkëtimet nuk arritën as gjysmën e kësaj shume: 45 milionë dollarë. Duke shtuar edhe kostot e tjera, humbjet kanë qenë 106 milionë dollarë.

    30. Amsterdam (2022) ©20th Century Studios

    |Film me një kast të shkëlqyer: Christian Bale, Margot Robbie, John David Washington, Anya Taylor-Joy, Rami Malek dhe edhe Robert De Niro. Por emrat e yjeve vetëm nuk mjaftojnë. Filmi është i shëmtuar dhe ka humbur 108 milionë dollarë.

    29. X-Men: Dark Phoenix (2019) ©Fox

    Filmi ka gjeneruar pritshmëri në muajt para publikimit të tij. Por shtypi i specializuar ishte shumë i ashpër dhe përsa i përket të ardhurave, filmi ka arkëtuar vetëm 252 milionë dollarë në të gjithë botën. Kjo e bëri filmin X-Men me fitimet më të ulëta dhe një prej filmave me më shumë humbje: 110 milionë dollarë.

    28. Gemini Man (2019) ©Paramount

    Në këtë film shihet Will Smith në dy role: si killer dhe si një klonin më të ri të vetvetes. Ka arkëtuar 173 milionë dollarë, një shifër shumë e ulët për karrierën e Will Smith. Studioja ka humbur 111 milionë dollarë.

    27. Space Jam: A New Legacy (2021) ©Warner Bros

    Tifozët e basketbollit e prisnin me padurim këtë sequel me LeBron James. Por rezultatet ishin aspak të mira: filmi është i shëmtuar dhe ka gjeneruar humbje prej 111 milionë dollarësh.

    26. Chaos Walking (2021) ©Lionsgate

    Film me një kast të madh: Tom Holland, Daisy Ridley dhe Mads Mikkelsen, ndër të tjerë. I ambjentuar në një botë distopike ku nuk ka gra. Ka arkëtuar vetëm 26 milionë dollarë, ndërsa buxheti i tij ishte mbi 100 milionë dollarë, duke gjeneruar kësisoj humbje prej 112 milionë dollarësh.

    25. Wonder Woman 1984 (2020) ©WB

    Filmi i parë pati një sukses të madh për kritikën dhe arkat. Ndërsa ky sequel ishte krejt e kundërta. Filmi është vërtet i keq. Buxheti i tij ishte 200 milionë dollarë. I publikuar gjatë pandemisë dhe me sallat e kinemave të mbyllura në shumë vende, filmi arkëtoi vetëm 163 milionë dollarë, e teksa shtoni kostot e marketingut dhe reklamimit, humbjet kanë qenë 115 milionë dollarë.

    24. Snow White (2025) ©Disney

    Një remake i “Snow White” rezultoi qartësisht një dështim në arkëtime për Disney. Filmi, i interpretuar Rachel Zegler dhe Gal Gadot, ka patur një arkëtim shumë më të vogël se sa pritej, veçanërisht po të konsiderosh një buxhet prej mbi 270 milionë dollarësh (plus 100 milionë dollarë në marketing). Filmi ka pësuar humbje të vlerësuara në 115 milionë dollarë.

    23. Haunted Mansion (2023) ©Disney

    Një nënë dhe i biri nëntëvjeçar kërkojnë të fillojnë një jetë të re. Shfrytëzojnë një mundësi për të mos u humbur: një vilë e bukur në New Orleans. Problemi është se shtëpia ka fantazma. Filmi mori kritika të përziera dhe arkëtuar 118 milionë dollarë në të gjithë botën, duke bërë që Disney të humbasë rreth 118 milionë dollarë.

    22. Tomorrowland (2015) ©Disney

    Një dështim i George Clooney. Filmi nuk është i keq, por shumë i shtrenjtë. Ka arkëtuar 209 milionë dollarë dhe humbjet arritën në 120 milionë dollarë.

    21. Milo su Marte (2011) ©Disney

    Filmat e animuar zakonisht janë suksese të mëdha në arkëtime. Ky ishte përjashtim nga rregulli. Ka përfituar vetëm 39 milionë dollarë në të gjithë botën, shifër shumë të ulët. Humbjet arritën në 122 milionë dollarë.

    20. Shazam! Fury of the Gods (2023) ©Warner Bros

     “Shazam!” i parë nuk pati ndonjë sukses të jashtëzakonshëm, por arkëtoi 368 milionë dollarë, një shifër aspak e keqe. Por sequel-i i tij nuk arriti as në pjesën e tretë: 122 milionë në të gjithë botën, duke gjeneruar humbje prej 110 milionë dollarësh. Përveç kësaj, aktori Zachary Levi bëri publike luftën e tij private me Dawyne “The Rock” Johnson, aktorin e “Black Adam”, të cilin e akuzoi për bojkotimin e filmit dhe dëshirën për të rrëmbyer Universin DC.

    19. Lightyear (2022) ©Periodismo.com

    Filmi është një spin-off  i “Toy Story” dhe tregon historinë e personazhit njerëzor Buzz Lightyear, i cili ka inspiruar lodrën që ne tashmë e njohim. Filmi kushtoi 200 milionë dollarë për t’u realizuar dhe arkëtoi vetëm 226 milionë dollarë. Shtuar kostot e marketingut dhe reklamimit, humbjet ishin shumë të larta: 122 milionë dollarë. Pixar bëri autokritikë dhe pranoi se ndoshta publiku nuk priste një film fantastiko-shkencor dhe se ndoshta kishte një shkëputje midis asaj që donin njerëzit dhe asaj që bëri studio.

    18. Monster Trucks (2016) ©Paramount Pictures

    Buxheti i prodhimit të këtij filmi ishte 125 milionë dollarë. Dhe ka qenë një problem i madh sepse filmi arkëtoi vetëm rreth gjysmën e kësaj shume: 64.5 milionë dollarë. Po t’i shtohen shpenzimet e tjera që pati filmi, humbjet arrijnë në 123 milionë.

    17. Sinbad: Legend of the Seven Seas (2003) ©Dreamworks

    Ky film me zërat e Brad Pitt, Catherine Zeta-Jones dhe Michelle Pfeiffer e futi në telashe DreamWorks: studio ka humbur 125 milionë dollarë dhe si rezultat i braktisi filmat vizatimorë për t’iu përkushtuar animacionit kompjuterik.

    16. Terminator: Dark Fate (2019) ©Paramount

    Saga “Terminator” përfshin shumë filma, por ky ishte i pari që ribashkoi Arnold Schwarzenegger dhe Linda Hamilton, protagonistë të dy episodeve të para. Pavarësisht kësaj, formula nuk rezultoi të ishte fituese: filmi arkëtoi 261 milionë dollarë, por nuk mjaftoi: ai pësoi humbje prej 130 milionë dollarësh dhe sequel-ët e mundshëm u anuluan.

    15. Matrix Resurrections (2021) ©Warner Bros

    Episodi i katërt i sagës u publikua 18 vjet pas të dytit, gjë që është shumë e pazakontë. Dhe rezultoi një dështim i madh që humbi 130 milionë dollarë, ndërsa buxheti i tij shumë i lartë ishte 190 milionë.

    14. A Wrinkle in Time (2018) ©Disney

    Një prej dështimeve më të mëdha në historinë e Disney. Dhe nuk mungonin as yjet: Oprah Winfrey, Chris Pine dhe Reese Witherspoon, ndër të tjerë. Por arkëtoi vetëm 133.4 milionë dollarë në të gjithë botën dhe gjeneroi një humbje prej 130 milionë dollarësh.

    13. Wish (2023) ©Disney

    Përmes forcës energjitike të një dëshire, e reja Asha invokon magjinë e yjeve për të shpëtuar mbretërinë e saj nga i ligu Magnificent. Filmi mori frecensione shumë negative dhe fitoi vetëm 255 milionë dollarë. Me një buxhet prej mbi 200 milionë dollarësh (plus shpenzimet e reklamimit), ai shkaktoi humbje prej 131 milionë dollarësh.

    12. John Carter (2012) ©Disney

    Ky film mbi një ushtar njerëzor (Taylor Kitsch) i cili teleportohet në Mars rezultoi një dështim absolut: ka arkëtuar 284,100,000 dollarë, por buxheti i tij ishte shumë i lartë dhe midis kësaj dhe shpenzimeve të promocionit, filmi ka gjeneruar humbje të vlerësuara në 136 milionë dollarë.

    11. Moonfall (2022) ©AGC Studios

    Një film shumë i shtrenjtë me një buxhet prej 138 milionë dollarësh. Arkëtimet e tij në mbarë botën ishin vetëm 44 milionë dhe filmi ka humbur 139 milionë dollarë.

    10. Indiana Jones and the Dial of Destiny (2023) ©Disney

    Film me një buxhet tepër të lartë, 300 milionë dollarë. Nuk ka shkuar mirë nëpër sallat e kinemave dhe humbi 143 milionë dollarë.

    09. King Arthur: Legend of the Sword (2017) ©Warner Bros

    Janë realizuar shumë filma mbi Mbretin Arthur. Ky është i vitit 2017, me Charlie Hunnam, Jude Law, Eric Bana e deri edhe David Beckham. U prit shumë keq si nga kritika ashtu dhe publiku: ka arkëtuar 148,700,000 dollarë dhe pësuar 150 milionë dollarë humbje.

    08. Battleship (2012) ©Universal

    Beteja detare është një lojë e madhe tavoline. Por filmi me Alexander Skarsgard, Liam Neeson dhe Rihanna i shëmtuar. Rezultati?: ka pësuar humbje prej 150 milionë dollarësh.

    07. Jungle Cruise (2021) ©Periodismo.com

    Një film tepër i shtrenjtë, duhej të arkëtonte mbi 500 milionë dollarë për të rikuperuar kostot. Nuk ia arriti dhe humbjet ishin 151 milionë dollarë. E çuditshme për një film të Dwayne “The Rock” Johnson, i mësuar me suksesin.

    06. Joker: Folie à Deux (2024) ©Warner Bros

    “Joker” i parë ishte një sukses i jashtzakonshëm në të gjithë botën dhe ka arkëtuar 1,079 milionë dollarë. Ky sequel ka arritur vetëm në një të pestën e kësaj shifre: 201 milionë dollarë. Vlerësohet që humbjet e studios të kenë qenë 152 milionë dollarë.

    05. The Flash (2023) ©Periodismo.com

    Një film me probleme të gjitha llojeve, duke filluar me protagonistin e tij Ezra Miller, i cili ka qenë në qendër të kronikave për incidente të shumta policore dhe që nuk mori pjesë as në promovimin e filmit. “The Flash” ka kushtuar mbi 200 milionë dollarë për t’u realizuar si dhe 100 milionë dollarë të tjerë për marketing dhe reklamim. Ka pësuar humbje prej 155 milionë dollarësh.

    04. The Lone Ranger (2013) ©Disney

    Dështimi më i madh i karrierës së Johnny Depp. Filmi ka arkëtuar 260.5 milionë dollarë, por kostot e prodhimit dhe promovimit ishin aq të larta sa vlerësohet se humbjet e pësuara janë në rendin e 165 milionë dollarëve.

    03. Mortal Engines (2018) ©Universal Pictures

    Filmi zhvillohet në një botë post-apokaliptike, por katastrofa e vërtetë ishte shuma e arkëtuar prej vetëm 83.7 milionë dollarësh. Ka pësuar humbje prej 175 milionësh.

    02. Strange World (2022) ©Disney

    Filmi ka përftuar vetëm 73.5 milionë dollarë në arkërime globale, përballë kostove të stërmëdha të prodhimit dhe marketingut. Vlerësohet se Disney ka humbur 197.4 milionë dollarë.

    01. The Marvels (2023) ©Disney

    Carol Danvers (Brie Larson) ndërthur fuqitë e saj me ato të Kamala Khan dhe Monica Rambeau, duke i detyruar të punojnë së bashku për të shpëtuar universin. Filmi ka arkëtuar vetëm 206 milionë dollarë në të gjithë botën, duke u bërë dështimi më i madh i Marvel. Vlerësohet se ka gjeneruar humbje prej 237 milionë dollarësh.

  • ‘Bandat kontrollojnë zgjedhjet, policia dhe SPAK…’: Qendrat e votimit të pushtuara nga patronazhistë me badge fallco të KQZ

    ‘Bandat kontrollojnë zgjedhjet, policia dhe SPAK…’: Qendrat e votimit të pushtuara nga patronazhistë me badge fallco të KQZ

    Ka qenë pikërisht Sekretari i Përgjithshëm i Partisë Demokratike, Flamur Noka, i cili ka reaguar me tone të ashpra ndaj asaj që ai e cilëson si mungesë të plotë të shtetit në procesin zgjedhor në Vorë.

    Në një deklaratë për shtyp, Noka u shpreh se nuk është parë asnjë polic apo përfaqësues i SPAK në qendrat e votimit, pavarësisht tensioneve dhe ndërhyrjeve të grupeve të dhunshme.

    Ai akuzoi direkt bandën e Xhabaftëve dhe patronazhistët e pajisur me badge të falsifikuara të KQZ-së, të cilët sipas tij, lëvizin lirshëm nëpër qendra votimi. Noka theksoi se institucionet kanë heshtur dhe se policia nuk ka ndërhyrë për të ndaluar këtë skemë të paligjshme. Ai u bëri thirrje qytetarëve të dalin masivisht në votime për të rrëzuar, pushtetin e bandave dhe trafikantëve. “Sot është dita e qytetarëve, nesër do të gdhihet fundi i bandave”, deklaroi ai.

    Noka: Keni parë ndonjë polic ju këtu, ju keni gjithë ditën këtu, keni parë ndonjë polic te qendra e votimit? Ku është policia, ku është SPAK?

    Normalisht kur intervenon një bandë për të terrorizuar qytetarët dhe për të intervenuar votën, SPAK duhet të ishte këtu.

    Ka 2 orë që ka ndodhur ngjarja, shikoni SPAK e policë ju këtu? Asnjë.

    Në bazë të ligjit, duhet të ishin këtu.

    E gjithë banda e Xhabaftit është e pajisur me badge e KQZ-së, ka ndonjë reagim për këtë?

    A e dini ju që janë pajisur të gjithë patronazhistët me badge të KQZ dhe lëvizin nëpër qendra të votimit në Tiranë gjithandej.

    Keni ndonjë reagim, Celibashi gojarisht thotë që nuk janë badge të prodhuara nga ne, janë fallco.

    Dhe ja kam referuar policisë, dini ju që policia të shkojë qendër më qendër dhe të sekuestrojë këto badge dhe të arrestojë personat që falsifikojnë vulat e institucioneve shtetërore?

    Çfarë tregojnë këto, tregojnë se ata kanë vetëm një shpresë, shpresa janë bandat.

    Ta harrojnë, sot i bëj thirrje çdo qytetari, dilni në votime, në Vorë, këtu dhe kudo, dilni në votime.

    Tmerri i bandës së [pushtetit] dhe i bandave si Xhabaftet këtu, janë vota e lirë.

    Dilni në votime dhe jepni një mësim, duhet rrëzuar ky pushtet horrash dhe banditësh, ky pushtet trafikantësh, sepse ky tregon atë që s’e ka treguar as diktatura.

    As diktatura dikur nuk imponoi me banda por me ligjërim të dhunshëm.

    Nëse ju keni parë një polic këtu, një reagim të shtetit, ka 2 orë që ka ndodhur ngjarja…

    Qytetarëve u them edhe një gjë, rrini të qetë, dilni në votime, janë përpëlitjet e fundit të tyre, janë përpëlitjet e fundit të tyre. Askush nuk i trembet më atyre, dita e qytetarëve po vjen, dita e bandave merr fund sot.

    Nesër do të gdhihet dita e qytetarëve. Dilni masivisht në votime sepse vota juaj u jep fund kurtheve dhe bandave.

  • Princ Leka: Është dita kur secili prej nesh ka në dorë të ardhmen

    Princ Leka: Është dita kur secili prej nesh ka në dorë të ardhmen

    Princ Leka ka përcjellë një mesazh për të gjithë shqiptarët, në ditën e zgjedhjeve Parlamentare. Në mesazhin e tij Princ Leka fton qytetarët të votojnë me qetësi, përgjegjësi dhe dashuri për vendin. Ai thotë se vota është forca dhe zëri i qytetar⌂ve dhe se sot është dita kur secili prej nesh ka në dorë të ardhmen e vendit.

    Mesazhi i Princ Lekës:

    Të dashur bashkëkombës

    Sot është dita kur secili prej nesh ka në dorë të ardhmen e Shqipërisë. Votoni me qetësi, me përgjegjësi dhe me dashuri për vendin tonë.

    Mos harroni: vota është e drejta juaj, forca juaj dhe zëri juaj. Askush s’ka të drejtë t’jua mohojë apo t’jua diktojë.

    I drejtohem veçanërisht të rinjve: ky vend është i juaji! Votoni për një Shqipëri ku doni të jetoni, të ndërtoni dhe të ëndërroni

    Shqipëria ju takon ju. Votojeni me zemër.

    Rroftë Shqiperia, Rroftë Kombi Shqiptar!

    Leka II,

    Princ i Shqiptarëve

  • Real Madrid, formacioni ideal me kampionët e të gjitha kohërave: Legjendat e Santiago Bernabéu-t

    Real Madrid, formacioni ideal me kampionët e të gjitha kohërave: Legjendat e Santiago Bernabéu-t

    Real Madridi krenohet me një histori prestigjioze prej 123 vjetësh dhe pozicionohet si një gjigant në panoramën e futbollit botëror. Klubi spanjoll ka fituar numrin më të madh të titujve në historinë e Kupës së Kampioneve/ Champions League, duke konfirmuar dominimin e tij në futbollin evropian.

    E përkufizuar nga FIFA si “skuadra e shekullit”, Real Madridi ka një histori të pasur për t’u krenuar, veçanërisht falë lojtarëve të tij madhështorë. Tani, le të shohim së bashku se cilët futbollistë legjendarë do të përbënin njëmbëdhjetëshin titullar të një Real Madridi historik.

    Iker Casillas – Portier

    Portieri legjendar i Móstoles (Madrid) është një nga më të mirët që kanë veshur ndonjëherë fanellën e bardhë. I adhuruar nga tifozët dhe i njohur si i “Shenjti” i klubit, ai mban rekordin e portierit me numrin më të madh të ndeshjeve pa pësuar gol në La Liga, me një total prej 174 clean sheet, siç raportohet nga StatMuse.

    José Antonio Camacho – Qendërmbrojtës

    José Antonio Camacho konsiderohet si një nga mbrojtësit më të mirë që ka luajtur ndonjëherë në Santiago Bernabéu. “Camacho ka shënjuar një epokë madhështie si me Real Madridin ashtu edhe me kombëtaren, ku dha zemër dhe shpirt fitoreje”, lexohet në faqen e internetit të Real Madridit. Ai u bashkua me skuadrën më 1979 dhe u tërhoq 11 vjet më vonë. Ka regjistruar një total prej 10 golash dhe 6 asistesh në 573 ndeshje zyrtare, sipas të dhënave të Transfermarkt.

    Sergio Ramos – Qendërmbrojtës

    I egër për disa, i dashur nga shumë… Sergio Ramos ka qenë lideri i prapavijës së Real Madridit për më shumë se 15 vjet. Pas transferimit të tij kontrovers në klub i ardhur nga Sevilla më 2005, iu dha numri ikonik 4, i mbajtur nga shumë mbrojtës të mëdhenj në të kaluarën, si Fernando Hierro. Gjatë periudhës së kaluar në Real Madrid, Ramos ka shënuar 101 gola dhe furnizuar 40 asiste në 671 ndeshje, sipas Transfermarkt.

    Roberto Carlos – Mbrojtës i majtë

    Roberto Carlos, ikonë e Real Madridit për më shumë se një dekadë, ka luajtur një rol vendimtar në formacionin fitues të “Galácticos”. Mbrojtësi brazilian ka patur një ndikim të rëndësishëm edhe në fazën e tranzicionit pasues, duke drejtuar talente të reja si Marcelo. “Real Madridi është më i madh se egot”, thoshte shpesh ai. Përgjatë 11 sezoneve me Los Blancos, ka shënuar 69 gola dhe furnizuar 116 asiste në 527 ndeshje, është regjistruar nga Transfermarkt.

    Chendo – Mbrojtës i djathtë

    Chendo u dallua si një lojtar me talent të madh dhe përulësi, që i kushtoi skuadrës orë dhe përpjekje të pafundme. Debutoi në Real Madrid në moshën 23 vjeç, nën drejtimin e Alfredo Di Stéfano dhe gradualisht kontribuoi në pasurimin e listës së trofeve të klubit. Ishte pjesë e formacionit legjendar të njohur si “La Séptima”, i cili më 1998 u afirmua si skuadra më e mirë e Evropës.

    José Martínez Sánchez – Mesfushor

    José Martinez Sánchez, i njohur edhe si “Pirri”, është një figurë emblematike në historinë e Real Madridit. Nga 1964 deri më 1980, ish mesfushori ishte më shumë sesa thjesht një lojtar, duke u dalluar si një lider autentik në fushë. Me fanellën Blancos, ka shënuar 173 gola në 526 paraqitje, duke demonstruar një prirje të jashtëzakonshme për goditjen, siç evidentohet nga StatMuse.

    Zinedine Zidane – Mesfushor

    Zinedine Zidane ka arritur suksese të jashtëzakonshme qoftë si lojtar ashtu dhe si trajner, sidoqoftë, shumë e kujtojnë mbi të gjitha si një “Galáctico” nga 2001 deri më 2006. Mesfushori francez ka qenë një pikë referimi për sulmin e Real Madridit. Ka shënuar 49 gola dhe shpërndarë 67 asiste në 227 paraqitje, sipas Transfermarkt.

    Raymond Kopa – Mesfushor sulmues i djathtë

    Raymond Kopa kaloi te Real Madridit nga Stade de Reims me një kontratë “superylli” më vitin 1956. Sipas Marca-s, lojtari francez ka qenë determinant në ringjalljen e shpirtit konkurrues të klubit madrilen në fund të viteve ’50. Me talentin dhe kreativitetin e tij me topin, Kopa luajti një rol kyç në fitoren e 3 Kupa të Kampioneve rresht për skuadrën.

    Francisco Gento – mesfushor sulmues i majtë

    Francisco Gento, i njohur si “Paco”, ishte lider i gjeneratës Ye-Yé te Real Madrid, së bashku me Zoco, Pirri, Di Stéfano, Kopa dhe Puskas. Gento ishte një sulmues i guximshëm që jepte gjithçka në çdo ndeshje. Ka shënuar 182 gola dhe furnizuar 52 asiste në 610 ndeshje të zhvilluara për skuadrën, sipas të dhënave të ofruara nga Transfermarkt.

    Cristiano Ronaldo – Sulmues

    Cristiano Ronaldo ka zhvilluar një trashëgimi mbresëlënëse te Real Madridi, duke u bërë golashënuesi më i mirë i të gjitha kohërave për klubin me 450 gola në 438 ndeshje, sipas Transfermarkt. E do apo e urren, nuk mund të mohohet se instinkti i tij për golin është ndër më mbresëlënësit në futbollin botëror.

    Alfredo Di Stéfano – Qendërsulmues

    Alfredo Di Stéfano është padyshim legjenda më e njohur dhe e paharrueshme e Real Madridit për influencën e tij vendimtare mbi futbollin modern. Gjatë viteve ’50 dhe ’60, u tregua si një prej lojtarëve më të mirë në Evropë. Me 227 gola dhe 31 asiste në 329 ndeshje në La Liga, siç raportohet nga StatMuse, Di Stéfano është një prej lojtarëve me numrin më të lartë të golave në kampionatin spanjoll. Trashëgimia dhe vlerat e tij vazhdojnë të jenë shtylla për gjeneratat e reja të Real Madridit.

    Figura të tjera të Nderuara

    Historia e Real Madridit është shënjuar nga prezenca e talenteve të klasit botëror, kështu që përzgjedhja e një formacioni titullar është një detyrë veçanërisht e vështirë. Megjithatë, ka të tjerë lojtarë që meritojnë respekt për punën e bërë e që duhen nderuar.

    Ferenc Puskás – Mesfushor Sulmues

    Një legjendë e vërtetë e Real Madridit me një të majtë magjike, Ferenc Puskás ka qenë një nga lojtarët më të mirë të gjeneratës së tij.

    Hungarezi shënoi 242 gola në 262 ndeshje për Los Blancos, sipas faqes zyrtare të klubit.

    Xabi Alonso – Mesfushor

    Xabi Alonso, pavarësisht se e veshi fanellën e Real Madridit vetëm për 5 vjet, mbahet mend si një legjendë nga shumë tifozë për shkak të impaktit të tij të madh në performancat e skuadrës. Mesfushori bask dëshmoi të ishte një figurë kyçe për trajnerët Mourinho, Pellegrini dhe Ancelotti. Gjatë qëndrimit të tij në Bernabéu, Alonso shënoi 4 gola dhe realizuar një asist në 158 ndeshje të La Liga-s, siç raportohet nga Transfermarkt. Pavarësisht statistikave jo të jashtëzakonshme, aftësia e tij më e madhe ishte ajo e kontrollit të ritmit të ndeshjes nga zemra e fushës.

    Dani Carvajal – Mbrojtës i Djathtë

    Dani Carvajal, kapiteni i Real Madridit, konsiderohet si mbrojtësi i djathtë më i mirë në historinë e klubit. I duartrokitur nga tifozët për agresivitetin e tij në fushë dhe impenjimin e tij të pakursyer, Carvajal s’ka hezituar për asnjë moment edhe të rrezikojë integritetin e tij fizik për të mbrojtur ngjyrat e fanellës.

    Guti – Mesfushor

    Pavarësisht se ndonjëherë shkakton polemika, legjenda e Real Madridit, Guti, mbetet në zemrat e tifozëve. I njohur si një nga pasuesit më të mirë në historinë e La Ligës, numri ikonik 14 ka treguar një aftësi unike për të shpërndarë pasimet midis linjave kundërshtare. Sipas të dhënave të Transfermarkt, Guti ka shënuar 77 gola dhe ka furnizuar 94 asiste në 542 ndeshje për klubin madrilen.

    Luis Figo – Anësor i djathtë

    Që nga mbërritja e tij në Santiago Bernabéu, në verën e vitit 2000, portugezi ka qenë një zbulesë për Real Madridin. Figo ishte një magjistar me topin, një kërcënim i vazhdueshëm në sulm. Gjatë kohës që militoi në klub, ka shënuar 58 gola dhe kontribuar me 94 asiste në 245 ndeshje, sipas të dhënave të ofruara nga Transfermarkt.

    Ignacio Zoco – Mesfushor Mbrojtës

    Zoco ka luajtur për 12 vjet në Bernabéu ku fitoi 10 tituj të rëndësishëm me Real Madridin nga viti 1961 deri më 1972. “Me 184 cm e tij dhe 81 kg, Zoco ishte një mur në mesfushë”, shkruhet në faqen e internetit e klubit madrilen. Herën e fundit që Zoco ngriti një trofe me Real Madridin ishte më 1974, kur klubi fitoi një kupë kombëtare duke mposhtur Barcelonën me një fitore të pastër, 4-0.

    Toni Kroos – Mesfushor

    Një nga legjendat e Real Madridit që ka dalë së fundi është Toni Kroos. Mesfushori gjerman ishte maestro i skuadrës, duke diktuar ritmin dhe orkestruar lojën me precizion milimetrik. Vizioni, qetësia dhe aftësia e tij në pasime e kanë bërë një prej mesfushorëve më të mirë që kanë veshur ndonjëherë fanellën e blanco në historinë e klubit. Ka shënoi 28 gola dhe shpërndarë 99 asiste në 465 ndeshje për klubin, sipas Transfermarkt.

    Luka Modric – Mesfushor

    Është e lehtë të supozohet se Luka Modric do të konsiderohet një legjendë e madhe e Real Madridit për vite me radhë (për shumë tifozë, tashmë është i tillë). Fituesi i Topit të Artë 2018 është klas i pastër dhe ende dikton ritmin në fushë si askush tjetër. Lojtari i kombëtares kroate ka shënuar 43 gola dhe ka shpërndarë 93 asiste për Real Madridin në 579 ndeshje (Transfermarkt).

    Michel Salgado – Mbrojtës i djathtë

    Míchel Salgado mbërriti në Bernabéu në sezonin 1999-2000 në moshën 23 vjeçe. Tani konsiderohet një legjendë e klubit dhe një nga mbrojtësit më të mirë të djathtë që ka luajtur ndonjëherë në La Liga. Gjatë 10 viteve që ka luajgur te Real Madrid, ai shënoi 5 gola dhe shpërndarë 25 asiste në 371 ndeshje zyrtare, sipas Transfermarkt.

    David Beckham – Mesfushor

    David Beckham shkëlqeu gjatë 4 sezoneve të tij në Santiago Bernabéu.

    Mesfushori anglez ka shënuar 20 gola dhe

    furnizuar 51 asiste në 159 ndeshje për Real Madridin, sipas Transfermarkt.

    Raúl González Blanco – Sulmues

    Një tjetër emër i nderuar është ai i Raúl González Blanco, i cili ka numrin më të lartë të ndeshjeve të luajtura për klubin në histori (741). I quajtur një një “killer 9” autentik, Raúl ka treguar një nuhatje të jashtëzakonshëm për gol, duke shënuar 323 gola gjatë karrierës së tij me Real Madridin, sipas Transfermarkt.

    Ronaldo “El Fenomeno” – Sulmues

    “El Fenomeno” ishte shumë i dashur nga tifozët dhe gjerësisht konsiderohet si një prej sulmuesve më të mirë që ka luajtur ndonjëherë për klubin. Gjatë kohës së tij te Real Madrid, ka shënuar 104 gola dhe furnizuar 34 asiste në 177 ndeshje, sipas Transfermarkt.

    Materiali është përgatitur nga bashkëpunëtorë të jashtëm të gazetatjeter.net

  • Nga Enton ABILEKAJ – Sekreti i 11 majit, Ai kontrollon gjithçka… veç nesh

    Nga Enton ABILEKAJ – Sekreti i 11 majit, Ai kontrollon gjithçka… veç nesh

    Mjaftoi një dalje e pakontrolluar, për të parë se si e vërteta mund të bllokojë edhe njeriun që kontrollon gjithçka. Sapo u gjend përballë asaj që ka bërë, Edi Rama e humbi kontrollin vetëm 36 orë përpara zgjedhjeve, në Opinion.

    Mjaftuan disa gazetarë të paanshëm politikisht, për ta hedhur poshtë gjithë propagandën elektorale të anëtarësimit në BE, për ta shndërruar pikturën mashtruese me “heroin e Shqipërisë europiane”, në një fotografi realiste me “Kryeministrin përgjegjës për korrupsionin”.

    Ndoshta e kapi papritur ky fotografim i ftohtë, pasi kishte organizuar disa spektakle nëpër studiot televizive. Por ai moment tregoi se mund të ndodhë gjithçka. Mund të ndodhë që, pavarësisht pushtetit total dhe kontrollit absolut, një episod më i shkurtër se një orë të përmbysë gjithçka.

    Ajo që ndodhi mbrëmë për një orë, mund të ndodhë të dielën përgjithmonë. Nëse shqiptarët do të vendosin më në fund ta shkarkojnë Kryeministrin që e ka personalizuar kaq keq vendin, nëse do të dalin masivisht për të treguar se janë ata zotët e vendit dhe nuk mund të rikthehet askush për t’ua ulur kokën, atëherë mund të ndodhë ajo që duket e pamundur.

    Është e vërtetë që ai ka Policinë në shërbim të zgjedhjeve, duke ndarë para, duke u hapur rrugën shkelësve të PS-së, ndërsa përndjek kundërshtarët. Është e vërtetë që ka edhe SPAK-un, që nuk pati turp as kësaj here të shërbente si vegël e Edi Ramës – që doli të hetonte një kontratë lobimi që nuk e kishte parë kurrë, që gjeti blerës votash edhe kësaj here tek opozita dhe sulmoi PSD-në në Shkodër vetëm pasi Edi Rama parashikoi të merrte dy mandate më shumë në atë qark. Është po SPAK-u që gropos dosjet që ulërijnë kundër drejtuesve të Policisë të përfshirë në bixhozin e paligjshëm, por nuk bën asgjë përpara zgjedhjeve.

    Ai ka edhe biznesmenët që paguajnë; ka çdo institucion që shkel ligjin hapur, me asfalte elektorale dhe me falje gjobash dy ditë përpara zgjedhjeve. Sigurisht, për t’i pasur këto të sigurta, duhet të ketë edhe Kryetarin e Komisionit Qendror të Zgjedhjeve, edhe KQZ-në, edhe Kolegj Zgjedhor.

    Është e vërtetë që i ka të gjitha, por kjo nuk është arsye për dorëzim. Nëse nuk del nga shtëpia me mendimin se rezultati dihet – në një shtet të kapur nga pushteti total i një njeriu – gjithçka do të jetë më e lehtë. Për të.

    Ai që po imponohet me dhunë dhe para, do të dalë pas zgjedhjeve të thotë se njerëzit i besuan premtimit për Shqipërinë Europiane. Do të krenohet se si një mashtrim kaq të trashë e shiti për të blerë një mandat katërvjeçar.

    Të gjithë e dinë që nuk ka asnjë komunikatë zyrtare nga BE, ku të përmendet integrimi i ndonjë vendi kandidat brenda vitit 2030. Të gjithë e dinë që BE nuk funksionon si qeveria e Edi Ramës – që shndërron në vendim qeverie çdo ëndërr, çdo teke apo çdo pazar të tij, edhe pa u mbledhur fare ministrat. Të gjithë e dinë seriozitetin dhe skrupulozitetin – deri në burokraci të padurueshme – me të cilin Brukseli trajton problemet dhe, veçanërisht, integrimin, për të cilin ka edhe skepticizëm të hapur. Të gjithë e dinë që Shqipëria, në katastrofën mjedisore, nuk i arrin dot në 2 vjet standardet europiane; në katastrofën e sigurisë ushqimore po ashtu; dhe në katastrofën e mungesës së drejtësisë me 150 mijë dosje të pashqyrtuara – gjithashtu.

    Të gjithë e dinë që Rama po gënjen. Askush nuk do të votojë për gënjeshtrën e “Shqipërisë Europiane”, që është pa dyshim fyerja më e madhe e inteligjencës së votuesit, që kur zgjedhjet u bënë pluraliste. Të gjithë e dinë se si do të mundohet të fitojë Edi Rama. Dhe ndoshta do t’ia arrijë. Por nëse nuk e provojmë të dalim masivisht, nëse nuk e provojmë ta refuzojmë me zemërim, nëse nuk ia bëjmë të vështirë – atëherë nesër ai do të ketë të drejtë kur të flasë për “çyryk” dhe “autikë”, përderisa mashtrimi i “Shqipërisë Europiane” do të shërbejë si arsye për fitoren e 11 majit.

  • Luani i Amerikës

    Luani i Amerikës

    Në orën 18:08 të pasdites së djeshme, tymi i bardhë: amerikani Robert Francis Prevost zgjidhet Papën me emrin Leo XIV. “Falë Franceskos, ndërtojmë ura”. Matematikan, i përulur, ka jetuar në Peru. Është anti-Trump përsa i oërket imigracionit

    Papa ngjan paksa me prindërit, atë nuk e zgjedh dot, por e pranon dhe e respekton. Robert Francis Prevost është Papa i parë amerikan në absolut në historinë e Kishës, në një lloj vazhdimësie me Franciskun, por njëkohësisht shumë i ndryshëm – ai është një augustinian – nga paraardhësi i tij jezuit. Kur në 18:08 të pasdites së 8 majit, nga oxhaku i Kapelës Sistine doli tymi i bardhë, një kor pothuajse unanim përshëndeti rikthimin e një Pape italian, emri i Parolin kalonte nga goja në gojë. Por edhe një herë (pati ndodhur edhe më parë me Kardinalin Scola, në zgjedhjen e Bergoglio-s, dymbëdhjetë vjet më parë) Fryma e Shenjtë, a kushdo qoftë, pati vënë një dorë në të. Asgjë, pasardhësi i Pjetrit nuk është, e ndoshta në këtë pikë nuk do të jetë kurrë, një italian, as evropian, as konservator, por përkundrazi një misionar progresiv i përtej oqeanit.

    Nuk shkuan ta merrnin “nga ana tjetër e botës”, si paraardhësi i tij, por në zemër të saj, të asaj Amerike të tronditur prej cikloni Trump ndaj të cilit Papa i ri nuk ndjen as simpati e as respekt, deri në atë pikë sa emërimi i tij mund të jetë vendosur pikërisht për të ribalancuar, në Perëndim e mes Perëndimit dhe pjesës tjetër të botës, politikat e presidentit të vrullshëm amerikan. Thonë se ishte një zgjedhje ndërmjetësimi, por emri i zgjedhur, Leo XIV, na kthen te një nga papët, Leo XIII, ndër më inovatorët dhe revolucionarët në historinë e Kishës. Sigurisht, kompetencën e ka, edhe moshën po ashtu, 69 vjeç, për të hapur një epokë të re, dhe fakti që është amerikan është një faktor me të cilin të gjithë të mëdhenjtë e botës me siguri do të duhet të bëjnë llogaritë. Pyetja, që për momentin nuk mund të ketë përgjigje të sigurta, është: po, por cilën erë? E vetmja hipotezë që mund të ngrihet është se nuk do të jetë një Kishë eurocentrike. Mund të jetë që kjo, për besimtarët, është një e mirë, por gjeopolitikisht është një mundësi e humbur, që sigurisht që nuk e ndihmon Kontinentin e Vjetër siç do të ishte shpresuar, për të shëruar shumë plagë që e kanë bërë të dobët, e si rrjedhojë të brishtë.

    Thënë kjo, Leo amerikani me siguri do të jetë edhe Papa ynë, dhe ashtu siç bëri edhe ai brenda mureve të Kapelës Sistine, t’i besohemi Frymës së Shenjtë. Sepse, po të shohësh qark, në Evropë dhe në botë, nuk shohim të tjera vende të sigurta.

  • ME EMËR E MBIEMËR: ja rrjeti i patronazhistëve që punojnë për blerjen e votës! Drejtorë, zyrtarë dhe banditë në aksion. ‘Rama në krye të skemës!’

    ME EMËR E MBIEMËR: ja rrjeti i patronazhistëve që punojnë për blerjen e votës! Drejtorë, zyrtarë dhe banditë në aksion. ‘Rama në krye të skemës!’

    Partia Demokratike ka denoncuar publikisht emrat e personave të përfshirë në krimin elektoral të Shqipërisë, duke i renditur ata në qarqe të ndryshme, dhe duke i lidhur ata me aktet e shitblerjes së votave.

    PD ka bërë thirrje për ndëshkimin e këtyre individëve dhe ndalimin e çdo forme të abuzimit me procesin zgjedhor.

    Denoncimi i PD:

    Në Qarkun Durrës

    PD ka identifikuar disa individë që janë të përfshirë në krimin elektoral. Në lagjen 3 është Roni Shqopa, në lagjen 10 Gëzim Kosovari, ndërsa Gjergji Dauti, i cili është edhe ati i kryeinxhinierit të UKD-së, figuron në lagjen 13. Po ashtu, në lagjen 15 është Feta Mataj dhe në lagjen 18, Erion Koçllari. Emra të tjerë përfshijnë Evis Pengilin, drejtor i Kadastrës, dhe Edmond Kumarakun, i cili është i përfshirë në blerje votash në Rimini, Itali, duke abuzuar me pozitat e tij si punonjës në ambasadën shqiptare në Romë.

    Në Qarkun Shijak

    Janë identifikuar emra të tjerë të lidhur me patronazhistët, si Saimir Tusha dhe Jul Balla, ndërkohë që në lagje të tjera si Shkallnur, Arapaj dhe Gojas, figurojnë emra të njohur për abuzim, si Artur Feta dhe Blendi Shika.

    Në Bashkinë Vorë

    PD denoncon se janë aktivizuar elementë kriminalë me precedentë penalë, të cilët janë reaktivizuar nga ministri Blendi Gonxhe dhe përdorin përfitime monetare për blerjen e votave. Blerim Shera, kryetari i bashkisë, dhe Elton Shahinaj, shefi i komisariatit, janë akuzuar për shpërndarjen e fondeve dhe organizimin e një rrjeti të shitblerjes së votave, përmes individëve të tjerë si Flore Zela dhe Ermal Dedej.

    Në Qarkun Korçë

    PD ka denoncuar Valentin Nallbatin dhe zv.ministrin Jaupllari, të cilët akuzohen për shpërndarjen e parave në këmbim të votave, sidomos në Devoll dhe në hapësira të tjera të Korçës.

    Në Qarkun Kukës

    Denoncimet përfshijnë drejtues të administratës shtetërore që kanë ushtruar presion për të siguruar vota. Emra të tillë si Sami Mata, Agron Hoxha dhe Alpert Muja janë të përfshirë në abuzime zgjedhore në Shishtavec, Topojan dhe Zapod.

    Në Mamurras

    Janë publikuar emra të tjerë, si Bashkim Lika, Afrim Memas, Alban Myftari dhe të tjerë që janë të lidhur me përfshirjen në krimin elektoral dhe shitblerjen e votave. Ky fenomen është denoncuar edhe nga SPAK, i cili po heton përfshirjen e këtyre individëve në korrupsionin elektoral.

    Me këtë denoncim, PD kërkon një hetim të plotë dhe ndëshkimin e atyre që kanë abuzuar me procesin zgjedhor, duke përdorur patronazhistët për të manipuluar zgjedhjet dhe për të ndikuar në rezultatin final. Ndërkohë emrat do të referohen në KQZ dhe në SPAK.

    Partia Demokratike ka krijuar një portal në faqen zyrtare të saj në pd.al me titull “Krimi Zgjedhor”, dhe pjesë e këtij portali është “Muri i Zi i Patronazhistëve”. Janë publikuar emra patronazhistësh nga qarqe dhe bashki të ndryshme. Kjo punë vazhdon dhe çdo rast patronazhimi apo shitblerjeje votash do të publikohet në këtë faqe, në “Murin e Zi” të patronazhistëve dhe blerësve të votës, si dhe do t’i referohet KQZ-së dhe organeve të tjera ligjzbatuese.

    Partia Socialiste ka intensifikuar në ditët e fundit intimidimin, joshjen financiare për blerjen e votës, abuzimin me funksionet publike dhe shfrytëzimin e institucioneve të ndryshme. Por qytetarët po reagojnë duke i denoncuar dhe refuzuar këtë dhunë institucionale dhe banditeske, që po e shfrytëzon Partia Socialiste, tashmë e refuzuar në mënyrë masive nga qytetarët.

  • Akti i katërt i Ramës: Mes Brukselit dhe Mafias

    Akti i katërt i Ramës: Mes Brukselit dhe Mafias

    Në një mëngjes të ngrohtë të diele maji, rrugët e Tiranës zgjohen me paradokset e zakonshme të Shqipërisë moderne: një peizazh urban ku rrokaqiejt prej xhami mbijnë pranë blloqeve të kohës sovjetike dhe ku vendasit që pinë ekspres debatojnë për politikën në qetësinë plot tym të kafeneve në ambient të hapur. Kjo e diel, 11 maj 2025, shënon një moment vendimtar për këtë komb ballkanik, teksa rreth 2.4 milionë qytetarë, dhe për herë të parë, 250 mijë anëtarë të diasporës, drejtohen drejt kutive të votimit. Është një ditë e ngarkuar me elektricitetin e parashikueshëm të ritit demokratik, megjithëse rezultati mund të duket tashmë i shkruar.

    Kryeministri Edi Rama, figura e gjatë me mjekër të argjendtë që ka udhëhequr Shqipërinë që nga viti 2013, po kërkon një mandat të katërt të paprecedentë. Premtimi i tij? Që Shqipëria, më në fund, do të shkëputet nga e kaluara e saj e turbullt dhe do t’i bashkohet Bashkimit Europian deri në vitin 2030. Ky është një mesazh i gërshetuar në të gjitha fjalimet e tij elektorale, të dhëna me një stil artistik, i njëjti stil që dikur përcaktonte edhe punën e tij si piktor dhe si kryetar bashkie i Tiranës. Por kanavaca e demokracisë shqiptare është njollosur nga kontestimet, dhe as karizma e Ramës nuk mund ta fshehë panoramën e gjerë.

    Skandali i inceneratorëve, dikur një shkëndijë politike, tani është kthyer në një zjarr që ka ndezur zemërimin nga Elbasani në Bruksel. Në këtë skandal, projekti i energjisë nga mbetjet, që duhej të simbolizonte përparimin e gjelbër, është bërë vetë simboli i kalbëzimit sistematik. Impianti i Elbasanit, i financuar me para të taksapaguesve dhe me kredi të huaja, nuk ka djegur mbeturina prej muajsh. Tani mbi landfillin e mbushur fluturojnë zogj. Kur fryn era, era e rëndë depërton në dritare dhe në mushkëritë e banorëve të zhgënjyer.

    “Kështu funksionojnë gjërat në Shqipëri,” tha Besim Stafa, një banor i Elbasanit. “Shpenzojnë shumë para për hiçgjë.”

    Pas një hetimi të gjerë nga Struktura e Posaçme Kundër Korrupsionit (SPAK), ish-ministri i Mjedisit, Lefter Koka, përfundoi në burg. Ish-zv/kryeministri Arben Ahmetaj iku nga vendi pasi u akuzua, duke e quajtur veten një “kurban” të një sistemi të kalbur. Kritikët argumentojnë se ky rast nxjerr në pah se sa thellë depërton korrupsioni në institucionet shqiptare.

    Ndërkohë, mbështetësit e Ramës këndojnë një këngë tjetër. Ata ia atribuojnë atij transformimin e imazhit ndërkombëtar të Shqipërisë: rritja ekonomike ka kaluar 4% në vit nga viti 2022 deri në 2024, një pistë e re në aeroportin e Tiranës premton fluturime direkte drejt Shteteve të Bashkuara dhe investitorë të huaj, nga manjatët e naftës deri te Jared Kushner, po investojnë në bregdetin Adriatik. Vendi madje u hoq nga lista gri e Task Forcës së Veprimit Financiar në vitin 2023, një veprim i përshëndetur si në Uashington, ashtu edhe në Bruksel.

    Megjithatë, këto fitore kanë një anë tjetër. Resorti luksoz i propozuar nga Kushner në ishullin e paprekur të Zvërnecit, i mbështetur nga kapital saudit, ka tërbuar ambientalistët dhe vendasit. Një hetim i Washington Post verën e kaluar zbuloi çmontimin e heshtur të mbrojtjeve mjedisore nga ana e qeverisë, duke e portretizuar Ramën jo si një mbrojtës të tokës, por si një ankandues të saj. Flamingot dhe breshkat e ujit mund të detyrohen së shpejti ta ndajnë habitatin me buldozerët.

    Përgatitur nga Vudi Xhymshiti – GPC