Blog

  • Djali i Meritonit feston 6-vjetorin, Egesta uron publikisht të birin: Je i veçantë!

    Djali i Meritonit feston 6-vjetorin, Egesta uron publikisht të birin: Je i veçantë!

    Ditën e sotme, djali i Meriton Mjekiqit, Loari, feston ditëlindjen e 6-të. Moderatori ende nuk e ka uruar publikisht djalin, mirëpo ish-partnerja e tij po.

    Egesta ka ndarë disa foto të vogëlushit, e përkrah tyre ka shkruar urimin e ëmbël për të voglin.

    Kujtojmë se historia e Meriton Mjekiqit 8 vite me parë me ish-partneren, Egestën, ishte historia më e përfolur në “showbizz”-in e Kosovës. Në atë kohë vetëm 21 vjeç, Meriton Mjekiqi, vetëm një muaj pasi ua prezantoi ndjekësve në “Instagram” se do bëhej baba, u nda me Egestën. Dyshja janë përplasur edhe publikisht, ku kanë hedhur edhe akuza ndaj njëri-tjetrit.

    Egesta shprehej disa vite më parë se Meritoni ishte vetëm “babai biologjik” i Loarit, pasi nuk e kishte takuar asnjëherë, madje nuk i kishte bërë as një dhuratë për ditëlindje.

    Historia e tyre u vu në qendër të medias, pas hyrjes së Meritonit në “BBV”, ku dhe u prek disa herë kjo çështje. Pas përfundimit të asaj eksperience, Meritoni ende nuk e ka takuar djalin e tij.

  • Nga Kim MEHMETI – Pyet Shqipëria thuajse nuk e dinë: Ku janë kosovarët, pse n’pushim nuk vijnë?!

    Thonë se është pakësuar numri i shqiptarëve kosovarë që sivjet pushojnë në Shqipëri. Andaj edhe pyetjet nëpër media se cili do ishte shkaku që ata i largoi nga bregdeti shqiptarë?

    Disa thonë se fajin kryesorë e kanë çmimet e larta dhe euroja të cilën narko-mafia e bëri të ‘bie’ më poshtë se gjiza. Tjerët përmendin heqjen e vizave dhe kthimin e kosovarëve në vend-pushimet e tyre ‘tradicionale’ në Greqi.

    Pa dyshim se gjithë këto ndikojnë në rënien e ‘turizmit patriotik’. Por duke mos harruar as të vërtetën se në të shkuarën, kur të shihte si shqiptar, mëmëdheu të zhvlerësonte e nuk të trajtonte si turist, e kur të trajtonte si turistë, të deshqiptarizonte e të shihte si të huaj.

    Në të vërtetë në Shqipëri çdo gjë duket e koklavitur edhe pse mund të shpjegohen shumë lehtë. Por vetëm nëse dukurit i sheh nga këndvështrimi se mes forcave qe shkatërruan thuajse çdo gjë të vlefshme në mëmëdhe, nuk bie gjithaq një askushi si Piktori, por ‘qelbësirat’ që atë e sollën në pushtet vetëm sa për t’i zaptuar te gjitha institucionet e shtetit.

    Pra ata që kishin për qëllim ‘qelbjen’ e vendin, duke u fshehur pas shallvareve dhe atleteve të bardha të Kryeministrit.

    Ndërkohë duhet thënë: ato ‘qelbësira’ i forcoi edhe heshtja dhe bekimi që morën nga elitat e Shqipërisë. Me çka për shumëçka, mëmëdheu i sotëm i ngjanë atij të kohës së Enverit kur ishte si xhami pa minare e kish pa kryq, por ku te gjithë ishin klerikë. Dhe ku ke përshtypjen se mbi godinën e kryeministrisë së sotme në vend të flamurit me yllin komunistë, valojnë shallvaret e Piktorit.

    Përderisa Shqipëri pyet se ku janë kosovarët, vëllezërit tanë nga Kosova vazhdojnë të pyesin se cili ishte interesi i Albinit që e çoi të përkrahë ‘qeverinë e Veçiqit’ në Maqedoni?  Duke harruar se arsyeja mund të jetë shumë prozaike: ngaqë ai e ka kuptuar se cila do parti maqedonase të vijë në pushtet, dhe pa marrë parasysh se cilët shqiptarë do jenë ‘vasalë’ të saj, Maqedonia do mbetet atë që ka qenë gjithmonë deri tani – protektorat i Beogradit.

    Ndërkohë ka diçka që siç duket nuk e ka kuptuar as kryeministri i Kosovës,  as ai i Shqipërisë: se ndihma me e madhe qe ata mund t’ua ofrojnë shqiptarëve të kudo ndodhur është t’i forcojnë  shtetet qe drejtojnë.

    E mbase ka diçka që nuk e kemi kuptuar as ne që merremi me ta: se edhe Albini edhe Piktori janë të shkollës politike ballkanase, e cila të mëson që kur nuk mundë ta rregullosh shtëpinë tënde, merru me pastrimin e oborrit të komshiut!

    E përderisa Shqipëria pyet ku janë kosovarët që nuk i mbushin plazhet e detit shqiptar si më parë dhe Kosova pyet se ç’pati kryeministri i saj që ndërhyri në zgjedhjet parlamentare në Maqedoni, bota vazhdon t’i ngjajë anijes e cila ngadalë, por nga dita në ditë, fundoset.

    Por fundosjen e bënë lavdishëm, ngaqë drejtuesit e saj kanë vendosur t’ia mundësojnë Presidentit delirant ukrainas që t’i mbrojë vlerat Perëndimore deri në zhbërje të vendit dhe deri sa t’i vritet edhe ushtari i fundit, dhe duke ia lejuar Izraelit ta vazhdoje luftën kundër Hamasit deri sa të vritet edhe fëmija i fundit palestinezë.

    Sa i përket asaj që sot ndodhë nëpër botë dhe bezdinë që shkakton politika botërore, autori i këtij teksti e pranon: atë nuk mund ta përshkruaj aq mjeshtërisht sa e veçanta – jo vetëm shkaku i emrit – Kimete Berisha në shkrimin e saj ‘Botë e çmendur!’!

  • Betimi në Strasburg/ Leja për Belerin, provë e gjyqit politik për Himarën

    Betimi në Strasburg/ Leja për Belerin, provë e gjyqit politik për Himarën

    Të burgosurin Fredi Beleri, të hënën e presin në Athinë. Qytetarët grekë me votën e tyre e zgjodhën eurodeputet nga lista e “Demokracisë së re” të kryeministrit të tyre, Kiraikos Micotakis. Grekët i dhanë votën. Ata presin që të hënë ta nisin Fredi Belerin drejt Strasburgut, ku ai të betohet në Parlamentin Europian.

    Çështja është që për t’u respektuar vullneti i qytetarëve grekë, duhet leje nga qeveria e Ramës. Pa lejen e Ramës, Fredi Beleri nuk del dot nga burgu, as nuk udhëton dot drejt Parlamentit Europian dhe as nuk betohet dot. Mbi supe i rëndon dënimi me dy vite burg.

    Për një leje të ngjashme, kur i duhej të betohej si kryetar bashkie i Himarës, Beleri kaloi nëpër një kalvar të gjatë gjyqësor dhe në fund nuk ia doli.

    Drejtoria e Burgjeve pret urdhër nga lart

    Lajmi se Beleri e kishte marrë lejen për të dalë nga burgu, u dha më së pari në mediat greke.

    ERT raportoi se “Fredi Beleri ka marrë leje për të shkuar në Strasburg dhe për t’u betuar si deputet i Parlamentit Evropian. Ai do të fluturojë për në Athinë të hënën në mëngjes dhe më pas do të transferohet në Strasburg”.

    Institucionet shqiptare nuk e kanë konfirmuar ende vendimin. Por asnjë nga zyrtarët e Drejtorisë së Burgjeve nuk guxon ta mohojë.

    Lajmi i ka kapur gafil. Me gjasë presin se çfarë urdhri do t’u vijë nga lart.

    Akoma më të paqartë e bëri situatën një deklaratë e Vangjel Dules së PBDNJ, që ka folur me siguri në media, duke thënë se leja është dhënë. Sipas tij, Fredi Beleri të hënën del nga burgu dhe udhëton drejt Athinës.

    Drejtoria e Përgjithshme e Burgjeve as nuk pohon dhe as nuk mohon. Thuhet vetëm se vendimi do të merret të shtunën.

    Kalvari i Belerit për një leje për t’u betuar në Himarë

    Në 14 Maj ishin qytetarët e Himarës që vendosën me votë se bashkia do të drejtohej nga Fredi Beleri. Por vota e tyre nuk pati fuqinë për ta bërë atë kryetar bashkie.

    Forcat Operacionale zbarkuan dy ditë para zgjedhjeve në shëtitoren e Himarës dhe e arrestuan kandidatin e opozitës. Ndaj tij u ngrit një akuzë për shitblerje votash.

    Për disa orë leje, kryetari i zgjedhur i Himarës kaloi në një kalvar të gjatë gjyqësor. Refuzimi i erdhi në bllok, si nga qeveria, ashtu edhe nga SPAK dhe Gjykatat e Posaçme.

    Refuzimi i parë i erdhi nga Drejtoria e Burgjeve. Në kërkesën e parë, Beleri kërkoi 4 orë leje që i duheshin për t’u betuar. Përgjigjia ishte negative. Sipas Drejtorisë së Përgjithshme të Burgjeve leja jepet për sëmundje, për ceremoni mortore ose provime për të ndjekur studimet. Beleri s’plotësonte asnjë nga këto 3 kushte.

    Në shtator 2023, u ankua në gjykatën e Durrësit. Kërkesa ishte e njëjtë. Disa orë leje, për të dalë nga burgu dhe për t’u betuar si kryetar bashkie i Himarës. Durrësi e çoi kërkesën për interpretim në Gjykatën e Lartë.

    Në nëntor 2023, Gjykata e Lartë e pasoi vendimin tek Gjykata e Posaçme. Iu dha zë edhe prokurorit të çështjes që vlerësonte nëse dhënia e lejes kishte apo jo impakt në rezultatin dhe fshehtësinë e hetimit.

    Në dhjetor 2023, Gjykata e Posaçme e rrëzoi kërkesën e Belerit për lejen e betimit. Prokurori i SPAK ishte kundër idesë së Fredi Belerit për t’u betuar. “Nuk kam kërkuar votën tuaj, por të banorëve të bashkisë Himarë dhe ata vendosin kush do t’i qeverisi, jo Kryeministri, jo juve” u shpreh në atë kohë Beleri. Në Himarë qëndronte në detyrë Jorgo Goro, humbësi i zgjedhjeve të 14 Majit.

    Në janar të 2024, Apeli i Gjykatës së Posaçme sërish ia mohoi Belerit të drejtën për t’u betuar si kryetar bashkie. Avokati i tij e quajti një vendim fashist.

    Në mars të 2024, Gjykata Kushtetuese sërish nuk i dha të drejtë Belerit për lejën për t’u betuar. Në arsyetim thuhej se “kufizimi i lirisë personale të Belerit është bërë për një qëllim të ligjshëm dhe se kufizimi është proporcional”.

    Leja e Belerit si imponim i votës së grekëve

    Pas refuzimit që i bëri Drejtoria e Burgjeve, Gjykatat e Posaçme dhe SPAK, të lejosh tani Fredi Belerin të udhëtojë drejt Athinës dhe Strasburgut për t’u betuar si eurodeputet, ke dhënë një provë të fortë se arrestimi dhe gjyqet kishin vetëm një qëllim; mbajtjen e bashkisë së Himarës nën kontrollin e mazhorancës.

    Dhe tani që dënimi u dha, tani që Belerit nuk bëhet dot kryetar bashkie, ndërsa në Himarë u shpallën zgjedhjet e reja, kuptohet se ai nuk përbën asnjë rrezik për bashkinë. Prandaj mund t’i jepet leja që kërkon.

    Harrohet kështu edhe arsyetimi qesharak i Drejtorisë së Burgjeve, që medemek leja e një të burgosuri merret vetëm për një rast vdekje, për sëmundje, apo për një provim në shkollë.

    Edhe një herë tjetër provohet se vota e qytetarëve shqiptarë s’ka vlerë, se vullneti i tyre mund të nëpërkëmbet nga qeveria, por nëse votojnë të huajt, me ta nuk bëhet shaka.

  • Sot vendosni ju! Të gjithë përpara kryeministrisë sonte në ora 20.00!

    Sot vendosni ju! Të gjithë përpara kryeministrisë sonte në ora 20.00!

    Nga Luçiano BOÇI

    Qytetare dhe qytetarë!

    Të rinj e të reja!

    Burra dhe gra të këtij vendi!

    Ka ardhur dita!

    Dita juaj, dita e zemërimit dhe revoltës.

    Vendi ka kohë që është zhytur në shpopullim, kaos social, pasiguri ekonomike, korrupsion e drogë.

    Kursi politik i mazhorancës dhe i arroganca e saj qeverisëse po eleminon liritë politike dhe standartet demokratike.

    Drejtësia dhe shteti si kurrë më parë po përdoren si instrumenta e mekanizma për të luftuar dhe eleminuar çdo qëndrim e formacion opozitar.

    Rama me projektin e tij për Narkodiktaturën, po e rrokullis me çmendurinë psiko-politike të tij, fatet tona e të familjeve tona në hone e katakombe pa kthim.

    Është detyra juaj, detyra jonë t’i themi ndal dhe t’i sjellim shqiptarëve ndryshimin me zgjedhje të lira e të ndershme!

    Zgjohuni dhe mendoni!

    -47% e fëmijëve tanë janë të kequshqyer!

    -100% e tyre janë të keqarsimuar!

    -100% e tyre pa kujdesin e duhur shëndetësor!

    -Shqipëria renditet e dyta për vdekshmërinë foshnjore!

    -Shqipëria e fundit në renditjen e njohurive arsimore për 15-vjeçarët

    -Shqipëria e fundit për cilësinë e Arsimit të lartë!

    -1.000.000 shiptarë janë larguar

    -Shqipëria me numrin më të vogël të mjekëve për banorë!

    -Shqipëria me bujqësinë më të prapambetur e të pambështetur në Europë!

    -Me mijëra biznese të falimentura!

    -Me të ardhura mesatare më të ultat në Europë!

    -Me çmime sa Europa!

    -Me naftën më të shtrenjtë në Europë!

    -Me pagën minimale më të ulët në Europë!

    -Me pensionet më diskriminuese në Europë!

    -Me 35% të popullsisë që jeton me 5 dollarë në ditë!

    -Me vlerësimin më të ulët për mjekë e mësuesë!

    -Me taksat më të larta e me tarifa marramendëse!

    Shqiptarë bashkohuni me ne për ta përmbysyr të keqen që ka pushtuar këtë vend!

    -Me bandë politike e banda të krimit të organizuar që qeverisin!

    -Me korrupsion galopant e hajdutëri të pashoqe pronash e fondesh!

    -Me arrogancë, dhunë politike, ekonomike e sociale!

    -Me pabarazi ekstreme dhe paligjëshmëri të shndërruar në ligj!

    -Me Drejtësi armike të drejtësisë dhe së vërtetës!

    Ngrihuni dhe revoltohuni bashkë me ne!

    Shpëtoni të ardhmen!

    Për familjet tuaja, fëmijët tuaj, fatet tuaja, territoret tuaja, vendin tonë, atdheun tonë!

    Sot vendosni ju!

    Para Kryeministrisë, ora 20.00!!!!

  • Nga Andi BUSHATI – Ç’tregon 4 gushti për zgjedhjet e ardhshme

    Shpallja e beftë e garës elektorale për Himarën, në 4 gusht, përbën provën më të mirë për të kuptuar se çfarë zgjedhjesh të përgjithshme farsë do të kemi në pranverën e ardhshme.

    Ajo që pati ndodhur deri më tani përbënte më vete një skandal. Edi Rama përdori një polici që fabrikon prova, të mbështetur nga një dyzinë delenxhinsh në SPAK dhe në GJKKO, për të shndërruar në nul verdiktin e votuesve të 14 majit.

    Në këtë kalvar 14 mujor, ne pamë të sfilonin dëshmitarë të rremë si Arsen Rama, kryepolicë me mendësinë e KGB-së, si Ermal Hajdini, procesverbale të fallcifikuara përgjimesh, prova të marra në mënyrë ilegale, para blerjesh votash nga të cilat ishin “zhdukur” gjurmët e paguesit, çertifikata penaliteti të fallcifikuara, vendime gjykatash për dëshmitarin e rremë që u mbajtën të fshehura.

    Ky zinxhir manipulimesh, që është shumë më i gjatë, përmban brenda vetes një konkluzion të thjeshtë: zgjedhjet, vota e lirë, loja demokratike kanë vlerë, vetëm nëse përfituesi prej tyre i pëlqen Edi Ramës. Nëse është e kundërta, në vend që të gëzojë mandatin e popullit, ai përfundon në burg. Prandaj, prej kësaj fabule ngrihet pyetja se, ç’vlerë ka të hysh në garë, jo thjeshtë kundër kandidatit të rilindjes, por edhe kundër oligarkëve që e financojnë, gazetarëve që e zbukurojnë, banditëve që e trimërojnë, bashibozukëve të policisë që punojnë për të, mercenarëve të SPAK-ut që i shërbejnë dhe nëse ndodh mrekullia që mund të ngjajë një herë në njëqind raste, pra nëse arrin ta mundësh këtë koalicion të murmë, në fund ta zerojnë gjithçka duke të hedhur prangat.

    Mjafton edhe kaq për të kuptuar farsën e votimeve tona. Por procesi Beleri nuk rresht së na surprizuari. Shpënia me këmbëngulje e planit të eleminimit politik të tij njollosi ditët e fundit edhe institucione të tjera. Ndërkohë që mandatin si kryebashkiak, pasi dënimi i tij mori formë të prerë, ligjërisht duhet ta ndërpriste kryeministri, ky i fundit i shkoi deri në fund lojës së atij që hedh gurin e fsheh dorën. Ai ia la në derë KQZ-së. Dhe me kokën ulur e rrokjet që me zi i dilnin Ilirian Celibashi, përdori trukun e ligjit të dekriminalizimit për ta marrë ai përsipër mbi vete këtë barë. Por, sado i zellshëm të tregohet ish ministri i Ramës që tani bën arbitrin e zgjedhjeve, ligji parashikon që i dëmtuari të ketë kohë për ankimim. Por meqë Rama i donte se s’bën zgjedhjet në 4 gusht, për ti kapur rivalët të papërgatitur, për të shfrytëzuar një kohë kur vëmendja ndërkombëtare është e ulët, në lojën e shërbëtorit u thirr ushtar Begaj.

    Presidenti i Republikës pa u konsultuar me kërkënd, sikurse ia kërkon posti, pa pritur afatet e ankimimit të Belerit, e mori të mirqenë djegjen e mandatit të tij dhe i shpalli zgjedhjet fiks në ditën që e urdhëruan. Pra shkurt, zinxhirit të “institucioneve të pavarura”, si policia, SPAK e GJKKO, që në garën e Himarës treguan se u bënë palë, i’u shtuan së fundi edhe KQZ e Presidenca. Ai që do të vendosë të konkurojë kundër rilindjes në 4 gusht, do ti ketë të gjitha këto kundër, duke u lutur që të humbasë, për ti shpëtuar më të keqes…burgut. 

    Natyrisht, fati i tij është i paracaktuar, por ai na shërben për të kuptuar një gjë: farsën gjithnjë e më të lexueshme të zgjedhjeve tona. Në këtë këndvështrim, Himara e 4 gushtit, është prova gjenerale e garës së 2025, kur kush do të tentojë të dalë kundër Ramës, do të ketë përballë gjithë shtetin e tij të presonalizuar.

  • Nga Dardan MITROVICA – Berishët, Mero Baze dhe kulla me 65 kate

    Nga Dardan MITROVICA – Berishët, Mero Baze dhe kulla me 65 kate

    Duke gjezdisur sytë nëpër mediat shqiptare, siç bëj çdo mëngjes, më has syri, në portalin ‘Tema’ një shkrim që sipas titullit duhet të bënte fjalë për tre ‘nongrata’ dhe për një kullë 65 katëshe që do të ngrihet në qendër të kryeqytetit shqiptar.

    I shtyrë nga kërshëria, pavarësisht se shkrimet e këtij portali nuk para i lexoj, pasi sa herë kam bërë një veprim të tillë seç më kap një ndjenjë e keqe dhe e shoh veten të shndërrohem fiks si shkruesi i këtij portali, ndryshe thënë si Ymer Baze, alias Mero Baze, vendosa ta sfidoj vetveten.

    Siç ju thashë pra, vendosa ta lexoj dhe pashë se si shkruesi Ymer Mero Baze, me paturpësi, apo padijeni, djallëzi, apo si shantazh, ka shkruar lloj-lloj fjalësh në editorialin e tij, ka bërë lloj-lloj aludimesh në formë akuzash por në asnjë rast, në asnjë rresht e në asnjë gërmë nuk tregon asgjë, absolutish asgjë, as të re e as të vërtetë. Aq i vërtetë është ky pohim sa kur arrin në fund të atyre që shkruan shkruesi Ymer Mero Baze, ajo shija e hidhur që ju fola në fillim të shumëzohet me një shifër tjetër madje edhe me dy shifra.

    Që në krye të herës dua të them se as nuk marr përsipër të mbroj Sali Berishën, as Shkëlzen Berishën,  e as emrat e tjerë të cilët me pa të keq Ymer Meroja i shkruan të zezë mbi të bardhë pa pikën e problemit pa llogaritur që bëhet fjalë për djersën dhe mundin e punës së njerëzve të cilëve, të paktën deri më sot, që s’u ka dalë qoftë edhe një gërmë që t’i njollosë, në të kundërt me ato që dihen botërisht për botuesin Ymer. Nuk marr përsipër aspak të mbroj apo të shkruaj në favor as të Sali Berishës e as të Shkëlzen Berishës pasi ata e mbrojnë vetë veten dhe emrin e tyre dhe mesa duket asnëj hetim politik apo jo nuk ka arritur të ngrejë qoftë edhe një akuzë, sado të vogël kundrejt tyre.

    Por momarrja përsipër për të mbrojtur Berishët nuk do të thotë që të mos mbroj veten time, të lexuesve shqiptare dhe të opinionit nga mashtrimet dhe nga shantazhet që një person, qoftë ky dhe Ymer Mero, thurr dhe intrigon ditë e natë në kurrizin tonë.

    Ymer Mero, që në krye të herës përpiqet të ngrejë tymnajën se si një një biznesmen na qenkërkësh bërë i njohur si “presta nome” i Shkëlzen Berishës dhe sot, më 2024-ën na paskësh marrë leje për një kullë 65 katëshe në mes të kryeqytetit. Po, por përveç një akuzë që për mendimin tim është false, Ymer Meri nuk tregon asnjë fakt apo të na japë qoftë edhe një të dhënë se si ky biznesmen qenkësh bërë “presta nome”. Kur, si dhe në çfarë mënyre?

    Ymer Mero na jep shpjegimin se si quhet kompania e biznesmenit, na flet edhe për lejen e ndërtimit dhe na shpjegon llojin e ndërtimit, a thua se ky njeri paskërka bërë krim. Krim është kur Ymer Mero deklaron publikisht se ky biznesmen nuk e ka fuqinë për të bërë një ndërtim të tillë. Është pikërisht ky momenti kur duhet të ndërhyjë drejtësia dhe prokuroria të bëjë punën e saj, pasi edhe pa një akuzë të ndonjë individi konkret mjafton shkrimi (akuzë) publik i Ymer Meros për të bërë që akuza të vihet në lëvizje. Vetëm në qoftë një mashtrim ky i Ymerit tonë dhe në këtë rast prokuroria nuk lëviz as gishtin më të vogël pasi, mesa duket, e ka të vetin Meron.

    Ymeri aludon duke ‘zbuluar’ se biznesmeni qenkësh bërë i rëndësishëm në mandatin e dytë të qeverisjes Berisha. Merua na tregon se si biznesmeni qenkësh bërë pronar tokash dhe fajtor pse ai qenkësh bërë pronar tokash na qenka pushteti i Berishës, me protagonist djalin e tij. Në fakt këtu del edhe mashtrimi i madh i Ymerit të vogël pasi përveçse na tregon këto gjëra ai nuk na tregon asgjë tjetër.

    Ymeri merret me histori tokash në Ksamil, ku arrin në “zbulimin e madh” se përfitues i një ngastre toke ishte dhe biznesmeni që sot po investon për 65 katëshin në qendër të Tiranës. Por Merua ‘harron’ t’u tregojë atyre që e lexojnë se përfitues të trojeve në Ksamil ishin edhe shumë familje të tjera sarandiote. Po kjo nuk është se ka ndonjë rëndësi për Ymerin. E rëndësishmja për të është se edhe familja e biznesmenit paskësh përftuar një ngastër!!! Ymeri nuk thotë që të gjitha aludimet e tij, të cilat për hir të së vërtetës janë mashtrime me fjalën, janë vendime të drejtësisë, por për këtë ai bën sërish akuzën aludim se ndërmjetës ishte familja Berisha. Dhe nuk tregon por na e mban të fshehtë, shumë të fshehtë, as se si, as se ku dhe as se kur ndërmjetësoi familja Berisha.

    Pastaj Ymeri vazhdon me akuza bajate duke futur në lojën e pisët të aludimeve madhtrime edhe Prokurorin e Përgjithshëm, Adriatik Llallën, duke e cilësuar direkt si emërim të djalit të Berishës dhe biznesmenit. Meroja mashtron edhe në këtë rast, pasi siç zakonisht bën thjesht ngre tymnajën e akuzës ‘nongrata’ dhe nuk na tregon qoftë edhe një një fakt apo diçka që të na mbushë mendjen se po, diku edhe ky Ymer Mero paskërka të drejtë, diku, në ndonjë fjalë. Po ku?

    Edhe pse është i paburrë të bëjë ndonjë akuzë publike ashtu siç duhet dhe të nxjerrë e të publikojë fakte, Ymer Mero mbetet në fazën e vetëm aludimeve të pabaza dhe kaq! Dhe të mendosh që për Ymerin dhe portalin e tij, sipas gojëve të liga punojnë të gjithë: nga prokuroria e pavarur, te policia akoma më e pavarur e te sekretët e shkretë. Kësaj i thonë u mbars mali e polli një mi.

  • Nga Kim MEHMETI – E varrosën shkrimtarin që të flitet për Piktorin!

    Sot ishte dita kur u bë varrimi i shkrimtarit tonë të madh. Dhe i vetmi folës që u nda nga i ndjeri ishte Kryeministri i Shqipërisë, i cili nuk tha thuajse asgjë për të ndjerin, por i radhiti të gjitha hallet që ia kishte shkaktuar vdekja e tij.

    Andaj të gjallët që e dëgjonin mund të kenë menduar se ishin mbledhur që ta qetësonin Piktorin e tronditur nga kërkesat e të brengosurve për vendvarrimin e të ndjerit, e jo për ta nderuar shkrimtarin dhe për t’u shprehur ngushëllime familjarëve të tij. 

    Por sidoqoftë mirë që nuk pati më shumë folës dhe që foltoren nuk e pushtuan të gjithë vajtuesit dhe ‘kufoma ngrënësit’ profesionistë që kemi. Mbase mungoi vetëm edhe fjala e Kryeministrit të Kosovës.

    Edhe atë jo pse në Shqipëri vdesin më shpesh njerëz me nam e nishan, e që ia mundësojnë Piktorit t’i varros ata që të flitet për të, por që të rrëfente sa trishtueshëm e kishte përjetuar natën e parë pa shkrimtarin mes të gjallëve.

    Me rëndësi është se në këto homazhe nuk mungoi Kryetari i Bashkisë së Tiranës, i cili u ngut t’i ofrojë shpatullat për dënesje vejanes së shkrimtarit. Si dhe t’u dëshmojë të pranishmëve se në Bashkinë që ai drejton dikasteri i hajdutërisë dhe ai respektit ndaj artistëve janë të ndarë dhe nuk e dëmtojnë njëri tjetrin.

    Po pra, sot u bë varrimi i shkrimtarit me të cilin mburrej dhe do të mburret shqiptaria. Dhe organizatorët e  ceremonisë mortore nuk kishin harruar që të ndjerit t’ia plotësonin dëshirën që si urryes i fesë së prindërve të vet mysliman mbase e kishte ëndërruar gjatë të jetës: që mbi kokë ta kishte kryqin.

    Ku ta dish, mbase edhe asgjë nuk mund të ishte ndryshe përpos që edhe në ditën e tij të fundit mbi këtë tok të ndjerin ta përdornin vetëm ata të cilëve ai ndershëm u kishte shërbyer gjatë tërë jetës së vet: të pushtetshmit!

  • Nga Bledian KOKA – Kronika e pengmarrjes së fundit të Ismail Kadaresë!

    Nga Bledian KOKA – Kronika e pengmarrjes së fundit të Ismail Kadaresë!

    Me kryqin mbi kokën e Ismailit, velloja e bamirëses më të madhe që ka para bota, shqiptares Nënë Tereza bëri vështire t’ia shmangte aureolën fetare një njeriu të pafuqishëm për të reaguar sesi do ta kishte dashur ai ditën e fundit mbi tokë, si mysliman apo si i krishterë! Ndoshta dhe ateist… Ceremonia e homazheve në nderim të SHKRIMTARIT, u kthye siç e do zakoni me çdo ngjarje në këto 11 vitet e fundit!. Në parade propagandistike, e cila për pak u rrëzua kur botuesi Bujar Hudhri doli para mediave me një shkagoje (të cilën do ta paguajë shtrenjtë në vazhdim) e tha se ambulanca e “amanetit të fundit të Isës si leximtar të rekuiemit të tij” nuk kishte asnjë aparaturë për të tentuar formalisht kthimin e Kadaresë në këtë botë! Dhe ashtu ndodhi, akoma pa hedhur dheu i fundit mbi arkmortin e Ismailit, një shërbëtor i Rilindjes si Skëndër Brataj doli e i tha Bujarit të vorfën se “ai s’ka sy të shohë bollëkun e Rilindjes në arkivolo-ambulancat e saj”. Por a ndodh në një ditë pengmarrja e një njeriu? Sigurisht që jo! Pengmarrjet afatgjata janë produkt i asaj qe njihet si “Sindroma e Stokholmit”!

    Pak ditë më parë u nda nga jeta një poet jo pak i dashtun për shqiptarët! Njëfarë Agim Doçi, rebel rrace! Sot e gjithë ditën ai që reagon edhe për milingonat qe ecin në rrugën e vet, nuk bëri qoftë edhe dy rreshta për largimin e Agim Doçit! Sepse Edi Rama nuk ta fal kurrë rebelimin ndaj tij. As kur ikën nga kjo botë! Ai njeh vetëm ata që në rastin më të mirë i binden e në rastin më të keq shërbejnë! Familja Kadare ishte në të drejtën e vet si e bën përzgjedhjen e ceremonisë, është në të drejtën e vet zonja Helenë t’ia fusë krahun cilitdo Erjon Velije që ajo dëshiron, apo t’ia delegojë me apo pa dashje fjalimin e fundit cilitdo kreu të regjimit që ajo beson! Ama ne që pamë ceremoninë nga televizori me keqardhjen e natyrshme për ikjen e SHKRIMTARIT dhe për një shqiptar më pak mes nesh, dy mendime i patëm!

    Post-mortum ne nuk mund të mos e shohim praninë e SHKRIMTARIT si “bekues” i lindjes së një prej sekteve më të fëlliqura që ka parë kjo tokë pas komunistëve, si Lëvizja Mjaft! Letrat publike ku SHKRIMTARI i drejtohej me ndjesë publike një Vllahutinge në 2016-ën me fjalë që për një dekik e kanë bërë xheloze edhe vetën Helenën janë proverbiale. “E dashur Romana Vlahutin, do të isha gati t’ju kërkoja ndjesë në gjunjë, për t’ju siguruar se mirënjohja për ju është e do të jetë e pacenueshme”-shkruante SHKRIMTARI!

    Apo ajo letër publike drejtuar Lulzim Bashës  në 21 Maj 2011, ku i kërkonte të tërhiqej nga gara elektorale për Bashkinë e Tiranës për llogari të mandatit të 4-ët të Edi Ramës. “Duke ju propozuar tërheqjen prej kandidimit, desha t’ju kujtoj se gjeste te tilla janë të njohura në historinë e pjesës më të emancipuar të njerëzimit”- shkruante SHKRIMTARI rivalit të Edi Ramës!

    Shumë thonë që SHKRIMTARI nuk e ka për detyrim të rregullojë as jetën e bashkëqytetarëve të tij e aq më pak botën. Ai fal ëndrra, herë të bukura e herë të kobshme! Por as nuk i heq të drejtën atij të reagojë për ato që dëshiron. Çuditërisht, të paktën që prej 2011-ës reagimet e tij janë të zeza mbi të bardhë dhe jo hije thashethemesh si puna e asaj “jashtëqitjes së kombit në zorrën e trashë”! Asnjë fjalë për shembjen e Teatrit, por në gjunjë përballë Vllahutinin, asnjë fjalë për zgjedhjet pa opozitën në vitin 2019 ama me penën brisk duke lypur fitore pa garë për Edi Ramën në 2011-ën.

    Edi Rama e pranoi që ishte ai “regjisori” i ditës së fundit të SHKRIMTARIT mbi tokë. Ai vendosi ta varrosë Ismailin, bashkë me të tjerët në Tufinë! Sepse pasi mbaroi punë me të, për të KADARE nuk bën shumë ndryshim mes atyre që i kanë shkuar mbrapa Edi Ramës e ku për shkak të injorimit të tij, ndonjëherë ia kanë kërcitur vetes edhe me ndonjë “krismë të thatë”!

    p.s…Lamtumirë SHKRIMTAR!

  • Menaxherët e huaj të Ramës në QSUT si anglezët me xhupa të “Crown Agents”

    Menaxherët e huaj të Ramës në QSUT si anglezët me xhupa të “Crown Agents”

    Në shfaqjen me shefat e shërbimeve në QSUT pas skandalit te Onkologjiku, kryeministri Edi Rama tha se, për të rregulluar problemet në qendrën më të madhe spitalore të vendit do të asistohet edhe nga menaxherë të huaj.

    Në rastin më të mirë ky propozim i kryeministrit është një lëvizje bosh nga paniku për t’i bërë makjazhin e radhës sistemit të degraduar shëndetësor. Në rastin më të keq është thjesht një lëvizje e përllogaritur për të ndarë para me kompani ndërkombëtare të lidhur në mënyrë klienteliste me qeverinë.

    Në këtë mënyrë Edi Rama veproi në vitin 2014 kur erdhi në pushtet. Kontraktoi kompaninë britanike “Crown Agents”, e cila do të na tregonte se kishte korrupsion nëpër dogana, a thua se duhej ndonjë shkencë e madhe për ta ditur qeveria këtë gjë. Misioni anglez i kësaj kompanie iu kushtoi taksapaguesve mbi 8.2 milionë euro edhe pse rritja e të ardhurave të premtuara nëpër dogana prej kësaj asistence nuk u pa gjëkundi.

    Pak javë më parë u publikua edhe vendimi i qeverisë për të kontraktuar kompaninë amerikane të konsulencës, Boston Consaltin Group për të luftuar korrupsionin. Për këtë kontratë Edi Rama autorizoi Ulsi Manjën dhe Adea Pinderin të prokurojnë me negocim të drejtpërdrejtë.

    Pra, pas 11 vitesh në pushtet, Edi Rama ka nevojë për konsulencë se si të luftojë korrupsionin, ka nevojë për asistencë të huaj se si të përmirësojë sistemin shëndetësor. Sa qesharake aq edhe ulëritëse kjo situatë. S’do shumë mend për të kuptuar se kjo është tallja e radhës e Rilindjes me shqiptarët dhe tentativa tjetër për të zhvatur paratë e buxhetit te kompanitë klienteliste.

    Njësoj si anglezët e “Crown Agents” me xhupa që morën miliona euro për dy vjet, tanimë do të shohim edhe “menaxherët e jashtëm” që Edi Rama do t’i sjellë në Shqipëri për të bërë biznes me taksat tona. Ndërkohë koncensionet kriminale me firmën e Ilir Beqajt për oligarkët e oborrit të Ramës, vijojnë të gllabërojnë miliona euro nga buxheti i shtetit.

  • Nga Enver BYTYÇI – Pse fitoi në Francë Marie Le Pen?

    Nga Enver BYTYÇI – Pse fitoi në Francë Marie Le Pen?

    Fronti Kombëtar i Marie Le Pen fitoi zgjedhjet e së dielës në Francë, duke dalë forca kryesore politike e vendit. Ajo sfidoi Frontin Majtist dhe groposi qendrën e Emmanuel Macron, duke ia përgjysmuar numrin e deputetëve krahasuar me zgjedhjet e kaulara parlamentare. Macron ka bërë thirrje për protesta kundër “revanshizmit djathtist”, siç e quan ai Frontin Nacional të Francës dhe u ka kërkuar francezëve që në raundin e dytë të mos i japin asnjë votë partisë që udhëheq Marie Le Pen.

    Kjo do të thotë se presidenti i Francës është në panik. Dhe nga paniku, në vend të zvogëlojë, do t’i shumojë votat për atë të djathtë, të cilën e konsiderojnë ekstreme. Sa më shumë e majta franceze dhe presidenti Macron frustrohen dhe zhvillojnë mitingje e anti-mitingje si në vitin 1991 në Shqipëri, aq më shumë i shtohen votat zonjës Le Pen. Por nuk është objekt i këtij shkrimi situata në elektoratin dhe politikën franceze. Dua që me gjakftohtësi të sjell disa argumente, pse fitoi Fronti Kombëtar Francez i Maie Le Pen. Ky Front fitoi për shumë arsye:

    Së pari, sepse francezët prej vitesh shohin se si mashtron presidenti dhe e majta franceze. Në fushata elektorale premtojnë shumë e në qeverisje bëjnë të kundërtën. Kur afrohen zgjedhje premtojnë sërishmi si p.sh se do ta zgjidhin çeshtjen e emigracionit dhe gjatë periudhave jo zgjedhore as që preokupohen me këtë problem. Premtojnë mirëqenie ekonomike e sociale dhe praktikisht ndodh e kundërta, shtohen taksat, por nuk shtohen shërbimet. Aq sa Parisi i mrekullive shpesh herë të duket si qytet afrikan nga plehrat. Premtojnë parajsën dhe pasi marrin votat u shkaktojnë disa shtresave ferrin e vërtetë.

    Së dyti, Macron dhe partitë tradicionale në Francë dhe jo vetëm, premtojnë gjithnjë paqen. Ndërkohë që me politikat e tyre servile, konjukturale, jo koherente dhe të papërgjegjshme ushqejnë konfliktin, luftën, pasigurinë. Aq problematike është distanca midis premtimit për siguri dhe realitetit praktik, sa njerëzit kanë kaluar në zhgënjim total. Zhgënjimi është shkaku kryesor i adresimit të elektoratit francez te partia e Le Pen. Ata kanë vendosur që me këtë zhgënjim të ndëshkojnë mashtruesit në pushtetin aktual, ndoshta me shpresë se me Frontin Nacional bëhet më mirë.

    Së treti! Qytetarët francezë janë revolucionarë. Revolucioni ka lindur pikërisht në Francë. Dhe kjo ka ndodhur për shkak se ata nuk e durojnë t’i gënjesh. Ata pranojnë sakrifica, nëse u thua të vërtetën dhe gjykojnë se duhet të sakrifikohen. Por jo t’u thuash se “me mua do prekni parajsën, paqen dhe lumturinë” dhe nga ana tjetër keto mrekulli të bëhen pronë e atyre që vijnë në pushtet. Nuk janë francezët si ne shqiptarët, që të durojnë arrogancën e pushtetit. Nuk lejuan ata të ngrihet çmimi i karburanteve me 2 cent, ndërkohe që te ne çmimin e karburantit e ngre vetë qeveria me vendime bordesh me 100 cent dhe askush nuk lëviz nga vendi. I prishet tjetrit ose shumë njerëzve shtëpia e banimit dhe komshinjtë thonë “Inshallah nuk vijnë tek unë”! Nuk janë francezët indiferentë e nuk bëhen dele të pushtetit!

    Prandaj ata ndëshkojnë e madje fort. Nga vendi i parë të nxjerrin në vendin e fundit. Që do të thotë nga vendi në rreth oxhakut të nxjerrin te dera e dhomës, siç bënë me Macron të dielën e kaluar! Marie Le Pen zgjodhi momentin. U dha francezëve alternativën e saj dhe ata i besuan. Sepse nuk i besojnë më Emmanuel Macron. Dhe, thënë të vërtetën, as unë kurrë nuk i kam besuar presidentit aktual të Francës. Më është dukur gjithnjë si një çun mamaje i tipit të Veliajt. Pra si një djalë, të cilin e marton mami!