Blog

  • Meghan Markle, fjalim kundër Mbretëreshës Elizabeth

    Meghan Markle, fjalim kundër Mbretëreshës Elizabeth

    Meghan Markle mori pjesë në Global Leadership Summit dhe mbajti një fjalim në favor të grave dhe kundër të fuqishmëve të Tokës, duke përdorur fjalë në të cilat shumë njerëz lexuan një kritikë jo shumë të kamufluar për Mbretëreshën Elizabet

    Si të mos mjaftonte fjalimi i mbajtur nga ajo dhe Princi Harry në Queen’s Commonwealth Trust, gjatë së cilës Sussexët u hodhën kundër së kaluarës koloniale të Mbretërisë së Bashkuar, Meghan Markle është rikthyer sërisht të sulmojë Mbretëreshën Elizabet. Këtë herë Dukesha ka shkuar një hap edhe më tej dhe fjalët e saj tingëllojnë si një hakmarrje e paramenduar prej kohësh. Siç raportohet nga Daily Mail, Meghan ishte e ftuar, në transmetim direkt, në Global Leadership Summit 2020, një konferencë e organizuar nga Kombet e Bashkuara nëpërmjet projektit Girl Up.

    Në këtë event të mbajtur nga 13 deri në 15 korrik 2020, morën pjesë gjithashtu edhe Priyanka Chopra, Hillary Clinton dhe Michelle Obama.

    Dukesha e përqendroi ndërhyrjen e saj (nuk e dimë nëse ishte falas apo jo) tek diskriminimi racor dhe gjinor. Duke cituar Dalai Laman, ai inkurajoi gratë të luftojnë për të drejtat e tyre duke përdorur “dhembshuri” dhe jo “zemërim”. Një qasje shumë e qartë, kjo e Meghan Markle, e ndikuar nga parimet bazë të Budizmit. Megjithatë, ka një detaj që bie ndesh, të paktën në dukje, me referencën e saj për paqen dhe drejtësinë. Dukesha e Sussex tha: “Ata në dhomat me butona, liderët botërorë dhe ata që bëjnë ligje, varen nga ju më shumë se sa ju mund të vareni prej tyre” dhe shtoi: “Çështja është se e dinë. Shumica e këtyre liderëve nuk dëgjojnë vetëm nëse nuk detyrohen ta bëjnë. Statusi quoja është e thjeshtë për t’u justifikuar dhe e vështirë për t’u prishur. Vërini në siklet”.

    Shumë tabloide kanë ndjerë me këto fjalë një shuplakë fshikulluese ndaj Mbretëreshës Elizabet. Një shigjetë e re e helmuar nga Meghan Markle, e cila në oborr ndjehej e mënjanuar, në hije për të bërë të shkëlqente mbretëresha ardhshme, Kate Middleton. Nuk është shumë e vështirë të lexosh përmes rreshtave të fjalimit të Meghan një akuzë jo shumë diskrete ndaj gjyshes së Princ Harryt. Një e pushtetshme që nuk përkulet për të dëgjuar shtetasit e saj, e përqëndruar vetëm në rolin dhe privilegjet e saj. Sigurisht që askush nuk e ka sigurinë që Dukesha e Sussex-it me të vërtetë mendonte për Madhërinë e saj teksa fliste, por dyshimet mbesin dhe nuk do të ishin aq të pabaza.

    Në fakt fansat dhe tabloidët kanë kujtuar se dukët ia detyrojnë stilin të tyre jetësor luksoz pikërisht atyre “pushteteve të forta” që Meghan i kritikon aq shumë. Të mos harrojmë se ish-aktorja e Suits ka martua një princ të një gjaku mbretëror, madje të një gjaku trashëgimtar të fronit. Madje edhe titulli i Harry dhe Meghan rrjedh nga ato “dhoma me butona” të përmendura nga Dukesha. Përshtypja është se Sussexët po luten mirë, por fërkohen keq. Ata janë akoma eksponentë të klasës së të pushtetshmëve prej të cilëve dëshirojnë të largohen. Meghan Markle më pas iu drejtua grave, duke theksuar: “Bëni gjithmonë gjërat e duhura, edhe kur është e vështirë dhe jopopullore”. A mos Meghan po i referohet Megxit? Si të mos vërejmë në këto fjali dëshirën për t’u imponuar, për të treguar personalitetin përballë familjes mbretërore që ishte përpjekur ta përkulte?

    Dhe nuk ka mbaruar. Dukeshka vuri pikën edhe mbi çështjen e rrjeteve sociale: “Bota online ka fuqinë të ndihmojë përveçse të dëmtojë. Do të ketë gjithmonë zëra negativë dhe ndonjëherë do të duken aq të forta sa për t’ju lënduar. Por ju mund dhe duhet të ngrini zërin për ta mbytur plotësisht atë zhurmë” dhe ajo duke shtuar: “Sepse vetëm për zhurmë bëhet fjalë”. Duket sikur Meghan Markle dëshironte t’i përgjigjej me ton tabloideve që e kishin përndjekur dhe fyer, ndaj përdoruesve të mediave sociale, por edhe (prapë!) për Mbretëreshën Elizabet e cila, gjatë kohës së kaluar në oborr, e paska penguar që t’i përgjigjet akuzave të gazetave. Me pak fjalë, Meghan po ngre kokën dhe tregon se nga se është krijuar.

    Në këtë kuptim ka edhe një pasazh tjetër interesant, në të cilin Dukesha duket se i drejtohet vetvetes, përveçse dhe grave: “Nuk është gjithmonë e lehtë të dimë se çfarë të bëjmë dhe frika mund të na paralizojë, por kurrë nuk duhet të nënvlerësojmë aftësinë tonë për të përzënë frikën. Pjesa më e vështirë është ndjekja e bindjeve tona me veprimet e duhura”. Në fund konkludoi: “Unë do të vazhdoj t’ju nxis. Dhe kështu do të bëjë edhe burri im”. Referenca përfundimtare për Princ Harryn është shumë interesante, sepse ne bën të kuptojmë se Meghan dëshironte të theksonte mirëkuptimin që ekziston midis saj dhe të shoqit. Të dy në ndjekje të një rruge të përbashkët veprimi, janë në marrëveshje të plotë dhe kjo duhet të jetë e mjaftueshme për të bërë të heshtin thashethemet se Harry ndjehet fajtor dhe çorientuar. A mund të jetë gjithashtu një mesazh i drejtpërdrejtë për Madhërinë e saj, një mënyrë për ta njoftuar atë se Harry është aq i lumtur në Los Angeles, sa kurrë nuk ka qenë më parë në Londër?

    Meriton një evidentim të veçantë pamja e Dukeshës. Veshja blu pa mëngë dhe flokë shumë të gjatë, të drejtë. Siç theksoi revista Amica, Meghan Markle duket si një “squaw”. Asnjë rrobë e përzgjedhur, apo make-up i sofistikuar. Në fund të fundit, Buckingham Palace është shumë larg. Dukeshën e paraqiti veten si një grua e zakonshme, e lirë, rebele, e aftë për të diktuar rregullat e modës. Mbi të gjitha, Meghan Markle dëshironte të tregonte se ajo kishte një zë të fortë, me të cilën nuk do të hezitonte ta sulmonte Mbretëreshën Elizabet.

  • Makina më inovative në botë

    Makina më inovative në botë

    Porsche Taycan është vlerësuar si më e miri në këndvështrimin teknologjik në tregun e sotëm të automjeteve

    Kush është makina më inovative në botë? Sot kemi përgjigjen: falë kontributit të 27 elementeve të reja teknologjike, Porsche Taycan është gjykuar si produkti me përmbajtjen më të madhe inovative në tregun ndërkombëtar automobilistik.

    Trembëdhjetë nga këta elementë të rinj, që korrespondojnë me pothuajse gjysmën e totalit, janë risi absolute në të gjithë botën. Këto janë përfundimet e publikuara në raportin më të fundit të AutomotiveINNOVATIONS Report të CAM, Qendra e Menaxhimit të Automotivave. Porsche Taycan njihet gjithashtu edhe si vetura me personalizime pafund; risitë me të cilat është vlerësuar përfshijnë arkitekturën 800 volt, transmetimin me dy shpejtësi në boshtin e pasmë, fuqinë më të lartë deri në 265 kW dhe koeficientin më të mirë aerodinamik të klasës së cilës i përket.

    Qendra e Menaxhimit të Automjeteve (CAM) është një institut i pavarur shkencor që merret me konsulencë strategjike dhe kërkime empirike në fushën e automobilistikës dhe lëvizshmërisë, nën drejtimin e Prof. Stefan Bratzel, Qendra analizon risitë e prodhuesve ndërkombëtarë të automjeteve që nga viti 2005 dhe çdo vit, me kompaninë e konsulencës dhe auditimit PricewaterhouseCoopers (PwC), dorëzon një çmim prestigjioz për risitë më të rëndësishme teknologjike. Mjetet e vlerësuara në 2019/20 janë rreth 250.

    Oliver Blume, Presidenti i Këshillit Administrativ të Porsche AG, ka deklaruar: “Jemi shumë të kënaqur që makina jonë e parë sportive me energji tërësisht elektrike të vendoset kaq shpejt në krye të renditjes së modeleve novatore të vlerësuara nga juria e çmimit AutomotiveINNOVATIONS. Ky është një konfirmim i mëtejshëm dhe shumë i mirëpritur i forcës inovative të shtëpisë sonë konstuktore dhe shpirtit pionieristik që karakterizon Porsche. Risitë teknike bëjnë të mundur shkurtimin e kohës së të karikimit. Transmetimi me dy shpejtësi i montuar në boshtin e pasëm garanton një përvojë unike të drejtimit”.

    Porsche Taycan, pra, fiton njohjen si Modelin më Inovativ, përveç një serie suksesesh që sheh elektriken tashmë të posedojnë rreth 40 çmime ndërkombëtare, siç janë: World Car of the Year 2020 në kategorinë World Performance Car dhe World Luxury Car, Car of the Year, dhënë nga BBC TopGear, Game Changer of the Year, dhënë nga BBC TopGear, Green Car of the Year in Cina dhe Car of the Year në Gjermani. Electric Porsche Taycan gjithashtu ka fituar edhe çmimin e pjesëve inovative të revistës Connect, në Gjermani.

  • Sa do t’i kushtojë Marinës amerikane humbja e USS Bonhomme Richard

    Sa do t’i kushtojë Marinës amerikane humbja e USS Bonhomme Richard

    Të dielën 12 korrikut, pak para mesditës sipas kohës së bregut lindor në Shtetet e Bashkuara, një zjarr shpërtheu në bordin e anijes sulmuese amfibe Uss Bonhomme Richard (Lhd-6), teksa po ankorohej në portin e San Diegos.

    Njësia, e klasit Wasp ishte në port për shërbimet normale të mirëmbajtjes dhe modernizimit të planifikuar prej kohësh (dy vjet pas shërbimeve më të fundit) kur papritmas, për shkak të një shpërthimi të regjistruar në orën 11:30, shpërtheu një zjarr zjarr që dora dorës u bë i pakontrollueshëm.

    Në atë kohë në bord, për fat të mirë dhe për shkak të natyrës së punës, nuk ishte i pranishëm i gjithë ekuipazhi, që përbëhet prej rreth 1000 marinarëve, por vetëm 160 burra, gjë që bëri të mundur që edhe numri i të plagosurve të ishte i vogël e mbi të gjitha të shmangeshin humbjet njerëzore.

    Deri më tani, në fakt rezultojnë 63 persona (40 marinarë dhe 23 civilë) të cilëve iu është dashur të drejtohen për trajtim spitalor prej lëndimeve, për fat të mirë jo të rënda.

    Por ndryshe është me njësinë detare, kushtet e të cilës janë serioze. Prej pamjeve që janë shpërndarë nga stafi i përfshirë në shuarjen e flakëve, shihet se nxehtësia e flakëve ka shkaktuar dëmtime të mëdha në superstrukturat e ishullit duke shkatërruar shkaktuar shtyllat që mbajnë antenat e radarëve dhe të komunikimit, ndërsa hangarët e brendshëm janë shkatërruar plotësisht. Edhe pontet e fluturimi gjithashtu duken gjithashtu të dëmtuara nga flakët.

    Zjarri në anije u shua disa orë më parë sipas autoriteteve të US Navy: kundëradmirali Philip Sobeck, komandanti i Expeditionary Strike Group 3, raportoi në një konferencë për shtyp se flakët pas katër ditësh në luftë të pandërprerë me personelin zjarrfikës, janë fikur dhe se sallat e motorëve janë të padëmtuara dhe nuk ka dëme në serbatorët e karburantit.

    Tonelatat e ujit që u hodhën prej zjarrfikësve, mjeteve detare dhe helikopterve – Helicopter Sea Combat Squadron (Hsc) 3, kreu më shumë se 1500 lançime për të ftohur superstrukturën dhe kuvertën e fluturimit – kanë shkaktuar uljen e anijes në lidhje me boshtin, por pa pasoja përsa i përket stabilitetin të saj.

    Nuk dihet ende shkaku që bëri të ndizet zjarri shkatërrues: US Navy njofton se ka të ngjarë të ketë origjinën ndonjë shkëndijë prej furnizimeve për zyra dhe objekte të tjera që gjendeshin në hangarin poshtë kuvertës së fluturimit, ku mbahen mjetet dhe aeromobilët.

    Kundëradmirali Sobeck është optimist për fatin e anijes, për të cilën ai beson se është e rikuperueshme, por, në është humbur përfundimisht ose jo, qenia e saj jashtë shërbimi është një problem shumë serioz për Marinën e SHBA.

    Sip e thamë, Bonhomme Richard ishte, në përfundim të punimeve të gjata të modernizimit fryt i një kontrate me vlerë 218 milion dollarë me General Dynamics National Steel and Shipbuilding stipulato, të firmosur në 2018-ën. General Dynamics duhet t’i kishte kthyer standardet e anijes në ato të njësive më moderne për të operuar me F-35B, versionin Stovl (Short Take Off Vertical Landing) të avionit gjuajtës të gjeneratës së pestë të Lockheed Martin.

    Plani i US Navy, në fakt, është që të ketë vazhdimisht në sektorin Indo-Paqësor asete detare të afta për të operuar me F-35.

    Siç është raportuar nga Defense News, modeli i vendosjes së forcave të Marinës amerikane bazohet në praninë e përhershme të avancuar në sektorë jetik, siç janë Indo-Paqësori dhe Lindja e Mesme. Për këtë qëllim, US Navy-t i nevojiten anije të mjaftueshme që do të thotë një anije në shërbim për të mbështetur vendosjen e përparuar, një rezervë me një shkallë të lartë gatishmërie në rast emergjence, një në mirëmbajtje dhe një në fazën përgatitore paraprake.

    Me fjalë të tjera, në mënyrë ideale, Marinës së SHBA do t’i duheshin të paktën katër anije për të patur një shërbim të përhershëm. Por, me një punë më të gjatë për përmirësim dhe modernizim, si ato për të qenë në gjendje që të mbajë avionët gjuajtës F-35B, mund të jenë të nevojshme pesë anije.

    Aktualisht rezulton se vetëm gjysma e 10 anijeve sulmuese amfibe të përdorura nga US Navy janë në gjendje të operojnë me F-35B, gjithashtu Marinsat po përpiqen të zvogëlojnë bazat e tyre tokësore, duke u përqëndruar tërësisht në kapacitetin e anijeve sulmuese të këtij lloji. Kështu që humbja e Bonhomme Richard padyshim që do të ndikojë negativisht në aftësinë e Marinës së SHBA për të vendosur F-35 në një platformë lançuese, pavarësisht mundësisë së operimit nga bazat tokësore, prandaj duhet të drejtohen për mbështetje tek vendet aleatë ose miq.

    Njësia pra, pavarësisht se ishte e datuar, prapëseprapë kishte një jetëgjatësi operative prej 8/10 vjetësh të tjerë, dhe në pritje që njësia e re class America (Tripoli Lha-7) të bëhet plotësisht operative, do të mbesë një “vrimë” edhe për dy vite të tjera, të vështira. Natyrisht, për të kapërcyer këtë problem, US Navy mund t’i përdorë anijet e mbetura sulmuese amfibe në kohë më të gjata, por do të ndikojë në efikasitetin e njerëzve dhe mjeteve siç ndodh edhe për bombarduesit dhe mjetet e USAF, ose mund të rikuperohet nga rezervon një Lha e klassit Tarawa, por që do të kërkonte domosdoshmërisht punë të mëtejshme modernizuese.

    Mund të duket si çështje e vogël për një superfuqi si Shtetet e Bashkuara, por në një periudhë recesioni ekonomik dhe veçanërisht me frontin e Indo-Paqësor gijthnjë e më të nxehtë për shkak të aktivitetit ushtarak kinez, humbja e Bonhomme Richard është një dhimbje e vërtetë koke për Pentagonin.

  • Administrata Tramp, luftë ndaj Faucit

    Administrata Tramp, luftë ndaj Faucit

    “Më duket një person shumë simpatik. Edhe pse nuk jam gjithmonë dakord me të”. Mun të jetë edhe kështu siç thotë presidenti Trump, por fakt është që ditët e fundit ka shpërthyer një ofensivë e vërtetë e Shtëpisë së Bardhë kundër Dr. Anthony Fauci, drejtorit të Institutit Kombëtar për Shëndetin dhe Sëmundjet Infektive. Fauci, më parë i mirëpritur nga The Donald në task-forcën e emergjenvcës kundër Covid-19, është margjinalizuar gjithnjë e më shumë nga vetë presidenti dhe është parë thuajse si një pengesë. Dhe tani është në shënjestrën e Shtëpisë së Bardhë.

    Me sa duket pika që bëri të derdhet vazo daton disa ditë më parë. I intervistuar nga National Geographic, virologu i famshëm vuri në dyshim një nga “gurët e gurthemelet” e narracionit të republikanëve mbi origjinën e Covid-19, domethënë që virusi e ka origjinën nga një laborator kinez në Wuhan. “Nëse shikoni evolucionin e virusit tek lakuriqët dhe atë që po ndodh aty jashtë tani, provat shkencore shkojnë fuqishëm në drejtimin që virusi nuk mund të jetë i manipuluar artificialisht ose me qëllim”, tha Fauci. “Evolucioni gradual me kalimin e kohës tregon se virusi evoluoi në natyrë dhe më pas bëri kërcimin në specie”, shtoi ai.

    “Dosja” anonime kundër Faucit

    Fjalë që mesa duket nuk i pëlqyen aspak Shtëpisë së Bardhë, e cila u përgjigj disa ditë më vonë duke nxjerrë në qarkullim një dosje me disa prej pretendimeve të virologut të përcaktuara si “të rreme”, me qëllim për ta diskredituar. Siç raportohet nga Business Insider, në një dokument të shpërndarë për gazetarët nga një zyrtar anonim i Shtëpisë së Bardhë, administrata Trump rendit një seri gabimesh të bëra nga Fauci gjatë krizës së koronavirusit. Sipas raporteve nga New York Times, virologu në një intervistë të datës 29 shkurt e ka minimizuar përhapjen e koronavirusit në Shtetet e Bashkuara, duke pretenduar se njerëzit nuk do të kishin nevojë të bënin ndryshime të mëdha në stilin e jetës së tyre. Gjatë së njëjtës periudhë, ai përjashtoi mundësinë e detyrimit të njerëzve që të mbajnë maska edhe pse ai thoshte se Covid-19 mund të kishte goditur më fort, dhe duke theksuar se situata mund të kishte ndryshuar. Konfuzioni tipik në të cilin janë ngatërruar edhe shumica e ekspertëve dhe virologëve në Shqipëri, të cilët që nga fillimi i pandemisë – disa më shumë, disa më pak – kanë thënë të kundërtën e gjithçkaje.

    Shtëpia e Bardhë në luftë me ekspertët

    Peter Navarro, këshilltar komercial i Presidentit Donald Trump, ka shtuar dozën duke afirmuar se doktor Anthony Fauci ishte “i gabuar për gjithçka”. “Dr Fauci ka një marrëdhënie të mirë me publikun, por ai ka gabuar në çdo gjë,” tha Navarro në një deklaratë të lëshuar për Washington Post. Më pas ka shtuar: “Tani Fauci po thotë se rënia e shkallës së vdekshmërisë nuk ka rëndësi, ndërkohë që është statistika e vetme më e rëndësishme që nxit ritmin e rihapjes sonë ekonomike. Ndaj, kur pyeten nëse i dëgjoj këshillat e doktor Faucit, përgjigjja ime është po, por me kujdes”. Admirali Brett Giroir, ndihmës sekretari shëndetësor i Shteteve të Bashkuara dhe anëtar i grupit të punës për virusin, i tha NBC të dielën se, me gjithë respektin për doktor Faucin, ai nuk ka gjithmonë të drejtë. Sikur të mos mjaftonte kjo, të hënën në mëngjes, Presidenti Donald Trump ritwitt-oi një postim nga ish drejtuesi Chuck Woolery duke akuzuar ndër të tjera, Centers for Disease Control, se gënjenin për virusin, në përpjekje për të minuar perspektivat e rizgjedhjes së tycoon-it.

    Prishja duket e pariparueshme. Dhe Fauci kërkon një kujdes më të madh me rihapjen, krejt të kundërtën nga Donald Trump: “Shtetet e Bashkuara po përjetojnë një rritje të infeksioneve koronavirus sepse vendi nuk ka qenë asnjëherë i mbyllur plotësisht dhe në shumë shtete ai është rihapur shumë shpejt”. Tani, shpjegon ai, “ne duhet të bëjmë disa hapa prapa dhe të themi, ‘ok, nuk mund të mbyllemi plotësisht, por të paktën duhet të rihapemi gradualisht’”.

  • Lista e fshehtë e Izraelit me emrat e ‘kriminelëve’ të mundshëm

    Lista e fshehtë e Izraelit me emrat e ‘kriminelëve’ të mundshëm

    Izraeli po harton një listë sekrete e cila përmbante emra nga personelit ushtarak dhe qeveritar, të cilët do të përfundonin nën hetim dhe që do të rrezikonin të arrestoheshin jashtë vendit nëse Tribunali i Hagës vendos të procedojë me gjyqin për krime lufte të kryera në Territoret Palestineze. Ajo që e zbuloi ekzistencën e kësaj liste ishte gazeta izraelite Haaretz, sipas së cilës emrat mund të jenë rreth 200 dhe 300. Midis tyre ka si figura të një profili të ulët dhe pak të njohura, ashtu dhe emra të rëndësishëm në politikës izraelite si Benjamin Netanyahu dhe Benny Gantz, etj. dënimi eventual i të cilit do të rrezikonte vetë qëndrimin në këmbë të qeverisë aktuale.

    Procesi

    Gjykata Penale Ndërkombëtare së shpejti do të duhet të vendosë nëse do të aprovojë apo jo kërkesën e bërë nga prokurorja Fatou Bensouda për të hetuar për krime lufte të kryera nga Izraeli në Territoret e pushtuar që nga viti 2014, vit i Operacionit mbrojtës kundër Gazës.

    Procesi do të përqendrohet gjithashtu edhe në veprimet e Hamasit në të njëjtën periudhë kohe bazuar në një raport të Kombeve të Bashkuara për vitin 2015. Lajmet për hapjen e hetimit datojnë në dhjetor 2019, por tani i takon gjyqtarëve Peter Kovacs (hungarez), Marc Perrin de Brichambaut (francez) dhe Reine Adelaide Sophie Alapini-Gansou (Benin) të vendosin nëse konkluzionet e paraqitura nga Bensouda janë të mjaftueshme për të proçeduar. Në rast se përgjigjja e tre gjyqtarëve do të ishte pozitive, do të lindte problemi i zonës së juridiksionit të Gjykatës, e cila teorikisht duhet të përfshijë Bregun Perëndimor, Jeruzalemin Lindor dhe Gazën.

    Izraeli e ka kundërshtuar që në fillim proçesin, duke deklaruar se Autoriteti Palestinez nuk është një shtet sovran. Ndër të tjera, shteti hebre nuk është anëtar – në dallim nga AP i Gjykatës Penale dhe kryeministri Benjamin Netanyahu e ka quajtur punën e Bensouda si një mënyrë për të “delegjitimuar shtetin e Izraelit”. Por, sipas prokurores, Gjykata ka juridiksion mbi territoret në fjalë, por ka kërkuar nga gjykatësit të përcaktojnë shtrirjen territoriale të këtij autoriteti për shkak të mungesës së kufijve të qëndrueshëm midis Izraelit dhe Palestinës dhe të mos rrezikojnë që puna e bërë të kontestohet më pas.

    Si përgjigje, Izraeli ka deklaruar se nuk e njeh autoritetin e Gjykatës së Hagës në Bregun Perëndimor, Jeruzalemin Lindor dhe Gaza dhe për këtë arsye nuk ka ndërmend të marrë pjesë në një proces të mundshëm.

    Kush është i përfshirë

    Sipas Haaretz, në listat e hartuar nga Izraeli përfshihen: kryeministri Benjamin Netanyahu; shefat e atëhershëm të stafit Benny Gantz dhe Gadi Eisenkot; ish ministrat e mbrojtjes Moshe Yaalon, Avigdor Lieberman dhe Naftali Bennett; shefi aktual i Shtabit të Përgjithshëm të ushtrisë izraeliye Aviv Kochavi; Yoram Cohen dhe Nadav Argaman, përkatësisht shefi aktual dhe ish-shefi i Shin Bet.

    Siç thamë, në qendër të procedimit penal janë para së gjithash akuzat e pretenduara për krime lufte të kryera nga Izraeli (dhe nga Hamasi) gjatë operacionit mbrojtës të nisur në vitin 2014 e që për zgjati 50 ditë. Sipas raportit të paraqitur nga Komisioneri i Lartë i Kombeve të Bashkuara për Refugjatët (UNHCR), sulmi në Gaza solli vdekjen e 2,251 palestinezëve, përfshirë 1,462 civilë nga njëra anë dhe 67 ushtarë izraelitë dhe gjashtë civilëve nga ana tjetër.

    Gjithashtu, Gjykata është thirrur që të vendosë mbi vendbanimet e ngritura nga Izraeli në Bregun Perëndimor: sipas Bensouda “megjithë thirrjet e përsëritura të bëra ndaj Izrael për pezullimin e veprimtarive në kundërshtim me ligjet ndërkombëtare në territoret e okupuara, nuk ka shenja që sjellja e tillë të kenë marrë fund. Përkundrazi (…) Izraeli mund të vazhdojë me aneksimin e këtyre territoreve”. Prokurorja mendon se hetimi duhet të përqëndrohet edhe mbi krimet e pretenduara të kryera nga forcat izraelite kundër civilëve që protestuan përgjatë kufirit midis Gazës dhe Izraelit në Mars 2018.

  • Kush duhet ta mbajë të bashkuar Bashkimin Evropian?

    Kush duhet ta mbajë të bashkuar Bashkimin Evropian?

    Christine Lagarde ia kalon topin Këshillit Evropian. Për BQE-në, institucionet financiare e kanë bërë pjesën e tyre, tani varet nga politika

    Topi kalon nga Frankfurti në Bruksel. Si metaforikisht edhe konkretisht. Për ta kaluar mendoi dje Presidentja e BQE-së, Christine Lagarde, në një takim me gjermanen Ursula von der Leyen. Kuptimi i deklaratave të Lagardit dhe vendimet e Këshillit Drejtues të BQE-së, në të vërtetë, ishte pikërisht ky: tani i takon institucioneve evropiane të lëvizin dhe të marrin masat që t’i mundësojnë Evropës të rikuperohet nga goditja e tmerrshme prej koronavirusit.

    BQE të sajën e ka bërë nga marsi deri sot. E ka konfirmuar Pepp (Pandemic Emergency Purchase Programme), plani i blerjes së letrave me vlerë anti-pandemike prej 1.350 miliardë eurosh deri në qershor 2021. Një plan që shkon edhe kundër ortodoksive të Frankfurtit dhe që ka shkaktuar dhimbje stomaku për shumë politikanë.

    Në këtë kuptim, Lagarde ka rithëksuar edhe një herë qartë se capital key “është benchmark, por fleksibiliteti me kalimin e kohës dhe ndërmjet aseteve të ndryshme që do të blihen e diferencon Pepp-in nga programet e tjera blerëse”. “Fleksibiliteti është tipari kryesor i programit pandemik.”

    Sa për të kuptuar, capital key është kuota që secila bankë qendrore ka në BQE dhe në bazë të së cilës Eurotower procedon me blerjen e aseteve. Për Peppin capital key-t janë deroguar. Aq sa Presidentja e BQE ka cituar në mënyrë të qartë në një konferencë për shtyp Italinë dhe Spanjën si përfituese nga ky derogim.

    “Ka pasur devijime: vende si Italia, Gjermania më pak, Portugalia janë mbi capital key” thkekson ajo. “Nuk do të lejojmë që konvergjenca për capital key të dobësoje efektivitetin” e masave të bankës qendrore.

    Një mesazh i qartë ky për njohësit e konvencionalitetit dhe ortodoksisë së mënyrës së veprimit të Bankës Qendrore Evropiane (shih Gjykatën Kushtetuese Gjermane). Pasi renditi atë që janë bërë nga Eurotower, Lagarde kaloi në renditjen e atyre se çfarë duhet të bëjnë të tjerët. Recovery Fund “duhet të aprovohet sa më shpejt të jetë e mundur” sepse “është i rëndësishëm për rigjallërimin” dhe duhet të jetë “i shpejtë, fleksibël dhe konsistent”.

    “Negociatat në Bruksel – shtoi Lagarde – marrin kohë dhe mund të jenë të vështira, por liderët evropianë janë të vetëdijshëm për rëndësinë e mos harxhimit të kohës dhe për të dhënë një sinjal se BE mund të përballet me rimëkëmbjen së bashku”. Një kalim i topit, siç e thamë, në një garë stafetash hipotetike me von der Leyen dhe me krerët e shteteve dhe qeverive që do të takohen në Bruksel nga sot, për herë të parë personalisht pas lockdownit.

    Një ftesë për të vrapuar, nëse jo më e fortë se banka qendrore të paktën me të njëjtën shpejtësi, sepse është një garë që nuk duhet të humbet.

  • Yoga ul dhimbjen e kokës më shumë se ilaçet

    Yoga ul dhimbjen e kokës më shumë se ilaçet

    Yoga mund të ndihmojë në kontrollin e dhimbjeve të kokës më mirë sesa ilaçet vetëm.

    Kjo është ajo që del nga një studim i kryer nga India Institute of Medical Science në New Delhi (Indi) në mbi 114 persona me dhimbje koke episodike (4 deri në 14 herë në muaj).

    Duke marrë pjesë në një seancë një orëshe, tre herë në javë, episodet uleshin në frekuencë dhe intensitet.

    Pas tre muajsh, praktikuesit e zvogëluan marrjen e pilulave me 47 përqind kundrejt 12 përqind të atyre që kishin marrë vetëm ilaçe dhe nuk kishin bërë joga.

  • Cila është macja ime? Hap derën dhe gjen dy mace njëlloj para derës

    Cila është macja ime? Hap derën dhe gjen dy mace njëlloj para derës

    Të shohësh më dysh. Kjo ishte ndjenja që provoi dhe e ngatërroi Devi Larsenin, vajzën nga Edmonton, e Kanadasë. Ajo jeton me një mace gri të quajtur Loki, të cilës i pëlqen të ecë nëpër lagje. Zakonisht macja ka lejë për të dalë vetëm pak herë, në kopsht. Por, sa herë që merrte dritën e gjelbër, gjithçka shkonte më së miri: ia fillonte shëtitjeve të tij nëpër bar, shtrihej në diell, ndiqte ndonjë insekt dhe futej në shtëpi vetëm. Por, një pasdite ndodhi e papritura.

    Teksa Devi ishte në telefon, papritmas dëgjoi zhurma të forta dhe mjaullima të çuditshme që vinin nga kopshti. Menjëherë i shkoi mendja për ndonjë sherr mes maceve apo kush e di se çfarë rreziku për të dashurin e saj Loki. Më pas hapi derën e përparme dhe nuk mund t’i besonte syve.

    Në kopshtin e shtëpisë nuk kishte një Loki të vetëm, por ishin dy, identikë, të cilët ia ngulnin sytë njëri-tjetrit në sy në mënyrë vendosmërisht pak miqësore. Devi filloi të thërriste macen e saj, por asnjëra prej tyre nuk u kthye kah saj. Cili nga të dy ishte Loki? Dhe sozia e tij nga erdhi? I mjaftoi kohë vetëm për të bërë një foto për të dëshmuar për pamjen e pazakontë, kur të dyja macet ia rifilluan luftës së tyre për territor me tinguj gërvishtjesh, gërvishtjesh dhe kërcimesh.

    “Ishte një kaos i vërtetë. Nuk e kisha idenë se kush ishte macja ime dhe nuk dija si të ndërhyja. Duke u menduar më pas, do të kishte mjaftuar t’u kisha hedhur pak ujë mbi to, por në atë moment instinkti më çoi të ndërhyja, në përpjekje për t’i ndarë dhe të mbroja Lokin tim, kushdo që të ishte ai”.

    Vajza doli me goxha gërvishtje të këndshme nëpër krahë, duar dhe këmbë, por ajo arriti t’i ndajë ato dhe, vetëm në përpjekjen e dytë, mundi ta njohë macen e saj nga pika e bardhë në bark. Ndërsa dy macet, nuk patën asnjë pasojë: Loki u fut në shtëpi ndërsa tjetri u largua, duke e lënë kopshtin vetëm pasi ndaloi disa minuta për të shijuar “fitoren”, pas tërheqjes me forcë të kundërshtarit.

  • Papagalli mund 21 studentë të Harvardit në lojën me tre këmbana

    Papagalli mund 21 studentë të Harvardit në lojën me tre këmbana

    Papagalli Psittacus erithacus jeton më shumë se 50 vjet, duke mësuar përmendësh dhjetëra fjalë dhe, nëse keni mundësinë, arrin të mposhtë edhe gjenitë e Harvardit në një lojë klasike të kujtesës.

    Ndër të gjithë, Griffin arriti të mundë 21 studentë të universitetit prestigjoz (dhe po aq fëmijë të moshave të ndryshme) në lojën e “tre kambanave”, duke e gjetur se ku ishte fshehur topthi 12 herë nga 14, duke u bërë kësisoj protagonist i një studimi shkencor mbi inteligjencën dhe evolucionin të botuar nga Nature.

    Duhet thënë që Griffin nuk është një papagall i zakonshëm. Ai është 22 vjeç dhe që ishte shtatë javësh ai ka jetuar me Irene Pepperberg, psikologen e Harvardit. Edukimi i tij është bazuar gjithmonë mbi lojën dhe tashmë ka qenë prej kohësh subjekt i studimeve njohëse dhe komunikuese.

    Profesor Pepperberg i ka mësuar të përsëriste 30 fjalë dhe të kuptojë të paktën 40, përfshirë emrat e ngjyrave. Por për t’u përgatitur për lojën e kambanave nuk ndoqi asnjë lloj përgatitjeje, siguron ajo, duke sqaruar se bëhej fjalë për të testuar pikërisht këtë aftësi të panjohur të vëmendjes dhe kujtesës.

    Fillimisht pjesëmarrësve iu kërkua të mësojnë përmendësh pozicionet e dy pom-pomave të kuqe të fshehura nën tre gota, të cilat gradualisht rriteshin në numër dhe pastaj përziheshin herë pas here. Griffin vazhdoi t’i gjejë raundin pas raundit. Vetëm në fund të ditës, saktësia e Griffin u ul, duke bërë dy gabime, por gjithnjë më mirë se 42 konkurrentët e tjerë.

    Ndoshta i prekur në krenari, por të sigurtë që kanë kontribuar në një eksperiment të rëndësishëm shkencor, studentët e Harvardit do të vazhdojnë të gëzojnë të gjitha privilegjet që kolegji i Ivy League u ofron, ndërsa Griffin është shpërblyer me disa cracker, në pritje të një burse të merituar studimi.

  • 3 filma kult për të riparë… dhe për t’i ridëgjuar! – VOL. 4

    3 filma kult për të riparë… dhe për t’i ridëgjuar! – VOL. 4

    A jeni të gjithë gati për një mbrëmje tjetër me filmat më evokues të viteve shtatëdhjetë, tetëdhjetë dhe nëntëdhjetë? (Këtu pjesa e parë, e dyta dhe e treta).

    Pavarësisht nëse jeni kinofilë pasionantë apo doni thjesht të rijetoni një kujtim të bukur, sot lufta, dashuria, drama, komedia dhe muzika e shkëlqyeshme janë shijet që ne jemi munduar t’i përziejmë në mënyrën më të mirë për ju!

    Forrest Gump (1994)

    Vrapimi si një metaforë e jetës. Betejat për të drejtat civile, lufta në Vietnam, lëvizja Hippie, takimi me John Lennon, Watergate, HIV … janë të gjitha gjërat që ndodhin në jetën e Forrestit, që e përshkojnë atë në miliona hapat e tij, që nga lindja e deri në vitin 1981, vit kur e takojmë të ulur në një stol në stacionin e autobusëve. Midis Candid të Voltaire dhe mitit të Noble savage të Rousseau është ai, Forrest Gumpi i Robert Zemeckis i cili, i mishëruar në fytyrën përjetësisht fëminore të Tom Hanks, na i ka hapur të dy sytë mbi faktin se sa mund të jemi të zotët e rrugës sonë, por edhe mbi vlerën e rezistencës përballë shtytjeve të fatit. Një paradoks, por mbase jo shumë:

    “Nuk e di … Nëse secili kemi fatin tonë ose nëse të gjithë jemi transportuar rastësisht vërdallë si një fllad … Por, besoj unë, mund të jenë dyja gjërat. Ndoshta të dyja ndodhin në të njëjtën kohë ”

    Ato që drejtojnë të gjithë ekzistencën e Forrestit janë – siç ndodh shpesh – simbolet femra; një far në nisje (nëna, një Sally Field shumë e guximshme) dhe një port mbërritjeje (këtu vuajti shumë, nën interpretimin e shkëlqyeshëm të Jenni nga Robin Wright). Për ta shoqëruar nga një skaj në tjetrin kemi kolonën zanore të një jete: The Byrds, Elvis, Aretha Franklin, Jimi Hendrix, The Doors, The Mamas & the Papas, Creedence, Simon & Garfunkel, Jefferson Airplane, Doobie Brothers, Pete Seeger, Lynyrd Skynyrd, Fleetwood Mac, Bob Dylan, Buffalo Springfield, Jackson Browne… Pa harruar atmosferat e ëmbla dhe të magjepsura të pjesëve të shkëlqyera instrumentale të firmosura nga Alan Silvestri.

    __________________________________________________________________________

    Apocalypse Now (1979)

    Këtu Vietnami është shumë më tepër se një luftë, është më shumë vetë thelbi i konfliktit të brendshëm që copëzon qeniet njerëzore. Në atë që është një nga filmat më të mëdhenj të Francis Ford Coppola – i frymëzuar nga romani ‘Heart of Darkness’ nga Joseph Conrad – nuk ka heronj dhe anti-heronj, ashtu si në njëzet vitet e vrullshme që copëtuan ndërgjegjen amerikane. Midis aureolës mistike të kolonelit Kurtz të Marlon Brando dhe nervave të kapitenit të parë të Willard të Martin Sheen, ndodhet super-çmenduria e kolonelit Kilgor (Robert Duvall), e cila hyri në historinë e kinemasë midis batutës së napalmit dhe skenës të Valkyries. Një film par excellence, që brenda tij ka këngë shumë të gjalla, himne të të rinjve të kohës si (I cant’ get no) Satisfaction e Stones apo Surfin Safari nga Beach Boys, shpeshherë të kthyera në një sfond të kundërt. I paharrueshëm edhe inciti i shkëlqyer ëndërrimtar, i përcjellë nga shënimet tjetërsuese të ‘The End’ të Doors.

    __________________________________________________________________________

    Dirty Dancing (1987)

    “Dirty Dancing” pavarësisht titullit mëkatar në realitet është pak më shumë sesa një përrallë e bukur, kufiri midis së mirës dhe të keqes, të drejtës dhe të gabuarës, në vend të kësaj shtyhet në thelbin e tij më linear. Cilët janë atëherë ato përzierje që e kanë bërë këtë film stinor një kult që shihet dhe rishihet prej më shumë së 30 vjetësh nga çdo gjeneratë e rë vajzash (dhe jo vetëm, pranojeni!) derisa në mësimin përmendësh të çdo batute? Para së gjithash, identifikimi i lehtë i ëndrrës së dashurisë së çdo adoleshenti, pastaj kontrasti – gjithnjë fitimtar – midis vajzës së mirë të një familje të mirë plot ideale dhe “djalit të rrugës”, të mishëruar në bukurinë mashkullore dhe engjëllore të Patrick Swayze. Themelore më pas ambjentimi në përrallat e mrekullueshme të viteve gjashtëdhjetë të atij fenomeni, aq në modë në revival-ët e viteve 80, që i mundësonte që shumë kolonave zanore të transportoheshin me me një nonchalance të përsosur nga atmosferat e kohës së treguar (‘Be my Baby’ delle Ronettes, ‘Cry to Me’ di Solomon Burke, ‘Stay’, ‘Love is Strange’, ‘You don’t Own Me’…) tek ato më të kohës, që ilustrohen nga pjesë ikonike siç janë ‘Hungry Eyes’ e Eric Carmen apo ‘(I’ve Had) The Time of My Life’, në “Happy ending” madhështor të filmit.