Blog

  • Pse nxjerrja e gishtit të mesit quhet akt vulgar?

    Pse nxjerrja e gishtit të mesit quhet akt vulgar?

    Nga Greqia e lashtë tek koncertet rock: historia e gjatë e “digitus impudicus”. Kjo mund të jetë importuar në SHBA nga emigrantët evropianë

    Për antropologun Desmond Morris, është një nga gjestet më të vjetra fyese që kemi në kujtesë. Dhe kuptimi i tij është – nga këndvështrimi antropologjik – jo i qartë. “Gishti i mesit përfaqëson penisin dhe gishtat të lakuar në të dy anët, testikujt”, ka shkruar Morris. “Duke vepruar kështu, ju po i tregoni dikujt një gjë që s’shkon, por është një sjellje shumë primitive”.

    Origjina

    Origjina e gishtit të mesëm humbet në netët e kohërave. Edhe romakët e lashtë e përdornin atë dhe madje i kishin dhënë një emër: digitus impudicus (gishti i pahijshëm). E konfirmojnë këtë veprat e dy dëshmitarëve të mëdhenj të kohës së tyre: në Epigram të Marcialit (40-104 pas Krishtit), një person që ka gëzuar gjithmonë shëndet të mirë, i tregon impudicus digitus tre mjekëve, thuajse dëshiron t’i mbajë larg, ndërsa historiani romak Tacitus (56-120 pas Krishtit) shkruante se në pjestarët e tribuve gjermanike ishte normale ta tregonin gishtin e mesit përpa ushtarëve romakë.

    Por gjesti i gishtit të mesit ishte, si shumë gjëra të tjera!, një trashëgimi nga bota greke. Në 419 para Krishtit, dramaturgu Aristofan në komedinë e tij The Clords (Retë), tregon një personazh (Strepsiadin) i cili gjestikulon me gishtin e mesit. Disa historianë besojnë se në botën greke kjo shenjë është përdorur edhe për të treguar një marrëdhënie homoseksuale. Sipas Morris, në librin e tij “Njeriu dhe gjestet e tij” të 40 vjetëve më parë, origjina e “gishtit të mesit” është madje edhe para-njerëzore, duke pasur parasysh se edhe disa majmunë e dinë këtë shenjë.

    Gishti rock

    Duke ardhur në kohëra më pranë nesh, kanë qenë të shumtë ata rockstar dhe popstar të cilëve gishti i mesit “i ka hyrë në punë” shpesh, nga Paul McCartney në Madonna, duke vazhduar me Kurt Cobain, gjeste këto shpesh të pavdekësuar në aktin e demostrimit si një shenjë përbuzjeje për fotografët. Më shumë se Aristofani dhe Marciali, megjithatë sipas frymëzues për këtë akt kanë qenë emigrantët e parë italianë në SHBA, që e importuan së bashku me picat. Ishte përdorimi i shpeshtë prej që gjesti u bë popullor për të treguar pakënaqësinë e një personi. Provat e para fotografike të gishtit të mesit i përkasin vitit 1886 kur një lojtar i Boston Beaneaters (një ekip i vjetër bejsbolli) e tregoi atë, ndërsa pozonte në një foto ekipi, me siguri adresuar rivalëve të New York Giants.

    Domethënie të reja

    Që atëherë, ka rrjedh shumë ujë nën ura. Dhe gishti i mesit i ka humbur disa nga kuptimet e tij dalluese dhe nuk është më aq i turpshëm, sipas Ira Robbins, profesoreshë e drejtësisë në American University di Washington DC, që ka studiuar rolin e këtij veprimi në jurisprudencën kriminale. “Ky gjest është ka zënë aq mirë vend në jetën e përditshme të shumë vendeve, dhe do të thotë shumë gjëra të tjera, si protesta, zemërimi ose eksitimi. Nuk është më thjesht një vulgaritet”.

  • Windows 10, të gjitha të rejat e updateve më të fundit

    Windows 10, të gjitha të rejat e updateve më të fundit

    Përditësimi i Windows 10 May Update ka të bëjë gjithashtu edhe me sigurinë e kompjuterit, me lançimin e shumë funksioneve interesante. Ja kush janë

    Më 27 maj filloi lançimi i Windows 10 May Update, i quajtur gjithashtu Windows 10 20H1 o 2004, që është update i parë gjashtë-mujor i sistemit operativ të Microsoft për vitin 2020. Disa përdorues tashmë e kanë marrë, shkarkuar dhe instaluar, të tjerët do ta bëjnë javët e ardhshme.

    Risitë janë disa dhe shumë prej tyre kanë të bëjnë me sigurinë e vetë sistemit operativ dhe të të dhënave të përdoruesit. Siç ndodh shpesh për çështje të sigurisë, kemi të bëjmë me të reja jo shumë të lehta për t’u kuptuar (madje edhe për t’u vërejtur) për përdoruesin e zakonshëm: nga njëra anë fuqizimi i Sandbox, nga ana tjetër ajo e “System Guard Secure Lauch”, të menaxhimit të çelësave të sigurisë dhe zgjerimit të përputhshmërisë me teknologjinë e e Microsoft Secured-Core PC. Kjo e fundit, në fakt, do t’i interesojë një pjese të vogël të përdoruesve të Windows 10, por në një plan afatgjatë është jashtëzakonisht e rëndësishme për të garantuar sigurinë e kompjuterave, duke pasur parasysh bumin në Internet të gjërave (IoT). Ja çfarë ndryshon për sigurinë e PC-ve Windows 10, edhe pse përdoruesit nuk e shohin.

    Windows 10 May Update: security first

    Fillojmë me Sandbox, që nuk është një risi absolute: u fut me update 1903, update i parë sezonal i vitit të kaluar. Sandbox është një makinë virtuale për të ekzekutuar në mënyrë të sigurt një version të reduktuar Windows 10 dhe për të testuar aplikacione të panjohura dhe potencialisht të rrezikshme. Nëpërmjet update të majit 2020, ky komponent i Windows 10 është përmirësuar dhe fuqizuar, me ndërfutjen e file të rinj të konfigurimit që japin mundësinë e përdorimit të folderave të përbashkëta, virtualizimit të GPU-së dhe shumë të tjerave. Ndërsa System Guard Secure Launch, është një funksion i dobishëm për të kontrolluar integritetin e firmware të pajisjeve PC, duke garantuar kështu që nuk janë infektuara nga një virus. Me May Update kontrolli bëhet më i plotë dhe më rigoroz. Pastaj, me Windows 10 2004 vjen suporti i çelësave hardware të sigurisë FIDO2 “hibride”, bazuar në Azure Active Directory (Azure AD).

    Windows 10 May Update: vazhdon rrugën Secured-core PC

    Windows 10 20H1 sjell gjithashtu pajtueshmërinë e teknologjisë Secured-core edhe tek procesorët Ryzen Pro 4000 të AMD. Kjo teknologji është në thelb një evolucion i përshkruar tashmë i System Guard Secure Launch: kontrollohet integriteti i firmware-it, me anë të një çelësi kriptografik, por vetëm pasi të jetë kontrolluar çelësi i futur direkt në CPU (fabrike). Të dyja teknologjitë pra funksionojnë njëkohësisht: duke përdorur funksionet e reja hardware të proçesorëve AMD, Intel dhe Qualcomm, Windows 10 implementon System Guard Secure Launch si një detyrim për të mbrojtur procesin e boot nga sulmet e firmware.

    System Guard, pasi sigurohet që CPU nuk është infektuar falë Secure-core, i mundëson sistemit hyrjen nëpër firmware të pajisjeve të ndryshme për të ndezur hardware, menjëherë pas, sistemin operativ. Në këndvështrimin e Internet of Things, sipas të cilit gjithnjë e më shumë pajisje me firmware janë të lidhur në rrjet, e gjitha kjo e mbulon me një shtresë të madhe sigurie.

  • Kështu Australia i ka rezistuar luftës tregtare të Kinës

    Kështu Australia i ka rezistuar luftës tregtare të Kinës

    Kur flasim për luftë tregtare të vjen automatikisht të mendosh për Trade War të filluar nga Shtetet e Bashkuara të Donald Trump kundër Kinës. Megjithatë, prej më shumë se një viti, po zhvillohet një luftë tjetër tregtare, me përmasa më të vogla, por po aq e rëndësishme si nga pikëpamja ekonomike ashtu edhe nga ajo gjeopolitike. Po flasim për luftën e ashpër midis Kinës dhe Australisë. Ishulli, edhe pse ka miq influentë perëndimorë dhe është pjesë e Quad, duhet t’i bëjë llogaritë me një shpatë Damokleu jo aq të vogël. Dy të tretat e shkëmbimeve të saj tregrare zhvillohen me Azinë dhe vetëm Kina,  përbën 30% të eksporteve kombëtare.

    Strategjia australiane është e shkëlqyer, duke parë që ekonomia e vendit – me përjashtim të ndalesës së shkaktuara nga Covid – është gjithnjë në rritje, që nga viti 1991. Por varësia e tepruar nga Pekini mund të krijojë shumë probleme në Canberra. Dhe është pikërisht kjo ajo që ka ndodhur së fundmi: qeveria kineze e ka “ndëshkuar” homologen e saj australiane duke ndaluar eksportimin e produkteve të ndryshme. Rezultati? Ky veprim ka shkaktuar dëme të mëdha ekonomike në Australi. E sikur të mos mjaftonte kjo, pretendojnë disa media ndërkombëtare, Dragoi do të vendoste tarifa ndëshkuese mbi mallrat australiane si hakmarrje. Objekti i mosmarrëveshjes: një hetim i pavarur mbi epideminë Covid-19 që nuk do të ishte veçanërisht i mirëpritur nga Pekini.

    Reagimi australian

    Australia e ndjeu në mënyrë të pashmangshme goditjen, edhe pse duhet pranuar që Canberra nuk është gjunjëzuar plotësisht. Përkundrazi, qeveria australiane reagoi ndaj konfrontimit duke shkaktuar një përshkallëzim të tensioneve tregtare me pothuajse të parën ekonomi në botë. Edhe pse Dragoi ka marrë masa agresive dhe ka pezulluar disa aktivitete tregtare në vend, pas një viti Australia jo vetëm që e ka limituar dëmin, por ka korrur madhe edhe fryte të papritura. Eksportet e saj në Kinë, në fakt, që nga fillimi i polemikave e nxehta, prillin e kaluar regjistruan një vlerë të shtuar prej 591 milionë dollarësh australianë, duke shënuar një + 4% inkurajues.

    Duke zbritur në detaje, Pekini kishte vendosur tarifa deri në 80% për një numër produktesh strategjike, midis të cilëve qymyrit, elbit, mishit, karavidheve dhe verës. Situata u përkeqësua më tej pasi Australia preku çështje të ndjeshme si shkeljet e të drejtave të njeriut në Hong Kong, në Xinjiang dhe në Tibet. Në atë pikë Canberra ka parë të arsyeshme të kërkojë tregje alternative për të diversifikuar eksportet e saj, për të neutralizuar në mënyrë bojkotin kinez.

    Hekuri, qymyri dhe elbi: autogoli i Kinës

    Moral i historisë: në neto nga kufizimet e lartpërmendura tregtare, Kina u detyrua të blinte mineral hekuri dhe gaz natyror të lëngshëm (LNG) nga Australia me çmime më të larta. E gjithë kjo bëri që shpenzimet e Kinës për importet australiane të ishin më të lartat e të gjitha kohërave. Dhe jo vetëm kaq: duhet përmendur edhe Belt and Road Initiative. Me sa duket kinezët do të kishin pezulluar një marrëveshje kyç në lidhje me projektin e infrastrukturës vigan pasi Australia, nga ana tjetër, hoqi dorë nga pjesëmarrja në Rrugën e Re të Mëndafshit.

    Në pritje për të kuptuar se si (dhe nëse) do të zgjidhet çështja, është po aq e rëndësishme të theksohet se si Canberra i ka parë arkat e saj të mbushen për shkak të rritjes së kërkesës për hekur nga Kina, me çmimet e rritura në qiell. Tarifat për një ton mineral hekuri në fakt kanë arritur në 193.85 dollarë amerikanë, duke tejkaluar rekordin e mëparshëm prej 193 dollarësh amerikanë më 2011. Sa i përket qymyrit, edhe pse kinezët i kanë ulur importet australiane me 30%, Canberra arriti të mbijetojë duke i devijuar furnizimet e saj drejt tregjeve të tjera, veçanërisht në Indi, importuesi i dytë më i madh. Importet e Indisë panë një rritje stërmadhe prej 450%, duke arritur në 1.87 milion ton në dhjetor 2020 në bazë vjetore.

    Nga ana tjetër, Kina përfundoi duke paguar dyfishin e sasisë së qymyrit rus me të njëjtën vlerë kalorike si ajo e nxjerrë në Australi. E fundit, por jo më pak e rëndësishmja, Pekini ka vendosur tarifa prej 80.5% mbi elbin. Edhe në këtë rast Australia filloi të eksploronte tregje të reja dhe i gjeti në Arabinë Saudite dhe Meksikë. Në përgjithësi, cilado qoftë ulja e eksporteve të elbit, verës, karavidheve, qymyrit dhe produkteve të tjera, blerjet e shtuara të mineralit të të hekurit dhe GNL-së me çmime më të larta kanë më shumë se kompensuar humbjet e Australisë nga sanksionet kineze.

    Përgatiti Dardan MITROVICA

  • Shitet Aston Martin i James Bond, çmimi marramendës

    Shitet Aston Martin i James Bond, çmimi marramendës

    Marka britanike ka hedhur në prodhim 25 kopje, të gjitha të shitura, të mitikes DB5 të 007-ës

    Pak fatlumë në botë do të jenë në gjendje të ulen pas timonit të një kopje të përsosur të Aston Martin DB5, një nga makinat më ikonike të James Bond, e shfaq për herë të parë në filmin e vitit 1964 ‘Goldfinger’, i treti në serinë kinematografike që sheh protagonist agjentin e famshëm 007. Nga legjendarja DB5 janë realizuar 25 ekzemplarë “klone”.

    Aston Martin, në bashkëpunim me EON Production dhe me gurunë e efekteve speciale Chris Corbould, ka filluar prodhimin e ri të DB5, së James Bondit, të mbiquajtur Job 1. Makina po prodhohet në një numër të kufizuar prej vetëm 25 ekzemplarësh: çdo model është i kompletuar me pajisjet që ishin pjesë e e pandarë e agjentit sekret në shërbim të Madhërisë së Saj, natyrisht të gjitha të padëmshme.

    Në bordin e DB25 të Aston Martin, që duke filluar nga viti 2021 do të bëjë pjesë zyrtarisht në Formula 1, ka mitralozë të fshehur nën xhamat e llampave, targa rrotulluese dhe kubenë hapëse për ta bërë sediljen e pasagjerit “të kërcyeshme”.

    Makinat janë krejtësisht të bëra me dorë: për të realizuar çdo ekzemplar, në repartin Heritage të Aston Martin, duhen afërsisht 4500 orë pune. Një punë shumë komplekse ndërtuese që e bëri markën britanike t’i vendosë në shitje me një çmim nga 2.75 milion paund deri në 3.32 milion përfshirë taksat.

    25 kopjet e Aston Martin DB5 të James Bond janë të gjitha rigorozisht në ngjyrë argjendi Silver Birch, ngjyra e makinës legjendare që u shfaq në filmat e 007-ës ‘Goldfinger’ dhe ‘Thunderball’ me Sean Connery, ‘Goldeneye’, ‘Tomorrow Never Dies’ dhe ‘The World Is Not Enough’ me Pierce Brosnan dhe ‘Casino Royale’, ‘Skyfall’ dhe ‘Spectre’ me agjentin sekret të luajtur nga Daniel Craig. Aston Martin DB5 do të shfaqet përsëri në filmin me 007 ‘No Time to die’, me skena me fantastike aksioni.

    Përveç DB5 historike, në xhirimin e ri të agjentit 007 që pritet të debutojë në ekranin e madh në vjeshtë, Daniel Craig do të ngasë një markë të re Aston Martin Valhalla, versioni thuajse përfundimtar i AM-RB 003 që ka bërë një paraqitje të bukur në Sallonin e Gjenevës në 2019.

    Duhet të kemi parasysh se kopjet e Aston Martin DB5 nuk janë aprovuar për përdorim rrugor: për këtë arsye, me gjasë, shumica e 25 ekzemplarëve të prodhuar, të gjitha të shitura tashmë, do të përfundojnë nëpër muze apo koleksione private. Blerësit e parë fatlumë do t’i marrin xhevahirët e tyre në fund të vitit 2020: ende nuk është e sigurt nëse dorëzimi do të bëhet në Q Branch, reparti imagjinar i kërkimit dhe zhvillimit të shërbimeve sekrete britanike.

  • “Ylenia Carrisi është gjallë”: Nuk bind hetimi spanjoll për vajzën e Al Bano dhe Romina Power

    “Ylenia Carrisi është gjallë”: Nuk bind hetimi spanjoll për vajzën e Al Bano dhe Romina Power

    Ylenia Carrisi mendohet se është gjallë dhe po jeton në Santo Domingo. Por hetimi i gazetarit spanjoll duket i pabazë

    Ylenia Carrisi, vajza e Al Bano dhe Romina Power e zhdukur më 31 dhjetor 1993, është akoma gjallë! Kjo është ajo që del nga një shërbim i transmetuar nga tv spanjoll.

    Siç raporton Libero Quotidiano, deklaratat në lidhje me Ylenia vijnë nga emisioni Salvame, i transmetuar në TeleCinco. Për t’u marrë me çështjen është gazetarja Lydia Lozano e cila që nga 2005 është duke hetuar mbi zhdukjen e vajzës.

    Reperja pretendon se është informuar nga një burim se vajza e Al Bano dhe Romina është ende gjallë. Ajo mendohet të jetë në Santo Domingo me burrin e saj. Lozano thotë se informacionet janë të provuara, por duket se në të vërtetë nuk ka prova konkrete.

    Dëshmitari i faktit që Ylenia është gjallë është Riccardo Zucchi, shpjegon emisioni spanjoll. Informatori pretendon të ketë takuar Carrisin të paktën njëzet herë në Santo Domingo, së pari në 1995.

    Lidhja midis Zucchi dhe Ylenia, i cili mendohet të jetë 50 vjeç sot, një toger i policisë dominikane, mik i Alexander Suero Alvares, bashkëshorttit të supozuar të Carrisit, me nofkën ‘Gringo’.

    Kemi të bëjmë me një 45 vjeçar me një çehre të errët që nuk do të ndahet kurrë nga Ylenia. Në transmetim, më pas transmetohet video e një dialogu të supozuar midis vajzës së Al Bano dhe vetë Zucchi-t. Por imazhet janë plotësisht të paqarta dhe edhe vetë drejtuesi i emisionit ngre shumë dyshime mbi vërtetësinë e videos, e cila ka gjithë elementët e një montazhi për të bërë që të shpërthejë një çështje mediatike.

    Edhe një herë, pas fjalëve të një detektivi amerikan të rishpërndara nga shtypi gjerman, informacionet që qarkullojnë rreth Ylenia Carrisi dëshmojnë të jetë jo bindëse dhe plotësisht të pabaza.

    Romina megjithatë nuk e ka humbur kurrë shpresën për të gjetur vajzën e saj. Dhe çdo vit i kushton shumë mesazhe Ylenias për ditëlindjen e saj.

  • Batmobile mbush 70 vjeç dhe ende zhurmon

    Batmobile mbush 70 vjeç dhe ende zhurmon

    Me një film kushtuar mitit motorik, Warner Brothers celebron ditëlindjen e supermakinës legjendare të lindur në vitin 1950. Dhe njofton se vitin e ardhshëm do të kthehet me një version të ri për të shumëpriturin “Batman”

    Batmobilemania nuk njeh fund dhe pas ankandit të bujshëm të Barrett-Jackson Auction në Scottsdale, Arizona, ku makina e përdorur për filmimin e serive televizive të viteve 1960 u shit për 4.2 milion dollarë ( një koncept i porositur nga Ford në fabrikën e karrocerive të Ghia në Torino, më vonë e transformuar me një mbulesë plexiglas, lazer dhe një Bat-telefon), tani për 70 vjetorin e Batmobile, Warner Brothers lançon një film homazh për makinën më të famshme të të gjitha kohërave.

    I pagëzuar “The Batmobile Documentary”, filmi rrëfen historinë e makinës së super heroit, duke nisur që nga prototipi i parë i Ghia e për të mbërritur tek interpretimet më të çmendura moderne. Një histori që vjen nga larg sepse që kur Batman ngau makinën e tij të parë dhe një merimangë u shfaq në Detective Comics n. 27 të majit 1939, ka kaluar ca kohë. Dhe në vitin 1941 makina tashmë e kish marrë emrin “Batmobile” dhe ishte zbukuruar me kapuçin e një lakuriqi gjigand, dhe tonalitete të errëta. Por, është prapë thjesht një prani sporadike. Dhe do të jetë në vitin 1950 – sipas Warner Brothers – që lindi përfundimisht Batmobile duke u shndërruar kësisoj në një prezencë të përherëshme për t’u shfrytëzuar nga Batmani.

    Dhe pastaj, kur Batman u transferua nga kartonat në filma në 1943, Batmobile u bë një protagonist i madh. Ishin vitet kur makina ishte si një karvizitë. Ishin vitet e “le të ngasim atë që jemi”. E kështu Batmanit do t’i duhej një supercar siç i takonte. Me të thënë e me të bërë. Ja dhe Batmobile i tij i mbushur me vegla dhe truke për show.

    1966, një tjetër pikë kthese: mbërrin seriali televiziv “Batman” me Adam West. Dhe makina bëhet edhe më e popullarizuar, deri në atë pikë sa filluan të lulëzojnë edhe kopje të ndryshme të saj. Disa të prodhuara edhe me një numër serial të veçantë, siç është ai i Freaks – një kompani amerikane që prodhoi veshje makinash – identike në të gjitha aspektet me makinën e përdorur gjatë xhirimeve midis 1966 dhe 1968.

    Pra, të gjitha këto i tregon dokumentari i Warner Brothers, përfshirë edhe historinë e regjisorëve, producentëve dhe stilistëve që e bënë të famshëm Batmobile. Si ajo e Tim Burton e bazuar në një Chevrolet-Impala, e drejtuar nga Michael Douglas në vitet ’80. Pastaj Batmobile më pak i famshëm, ai i trilogjisë “The Dark Knight”. Deri tek disa thashetheme për përbindëshin që do të përdoret tek “Batman” vitin e ardhshëm. Historia e Batmobile nuk mbaron këtu.

  • Kur thuhet që në ushtri bëhet jetë qeni…

    Kur thuhet që në ushtri bëhet jetë qeni…

    Ndal, drejt, vëmendje! Po flasim për një shkëmbim përshëndetjesh ushtarake midis një pastori gjerman të quajtur Duoduo (nën shërbim në Policinë e Armatosur të Popullit) dhe një skuadre policësh nga Suqian, qytet në provincën e Jiangsu, në bregdetin lindor të Kinës. Sot për këta njerëz nuk është një ditë e zakonshme: është dita e tyre e fundit para mbarimit të shërbimit.

    Për herë të fundit, pra, ata i thonë lamtumirë Duoduos, shokut të një mijë aventurave, që e kanë trajnuar përsosmërisht për të marrë pjesë në shumë aksione për sigurinë publike.

    Për këtë arësye, qeni i kthen përshëndetjen me precizion identik statuor. Do të ruajë pozicionin drejtë, me putrat e përparme të ngritura, për më shumë se dhjetë sekonda, derisa të gjithë ushtarët të kenë lënë pozicionet e tyre dhe t’i kenë thënë lamtumirë jetës në kazermë.

    Një moment shumë serioz dhe zyrtar… nëse nuk do të ishte për lotët që rrëshqasin në faqet e më shumë se njërit prej tyre.

  • Macao, vdes mbreti i lojërave të fatit Stanley Ho, 98 vjeç dhe me 17 fëmijë

    Macao, vdes mbreti i lojërave të fatit Stanley Ho, 98 vjeç dhe me 17 fëmijë

    Ka vdekur, në moshën 98 vjeçe, Stanley Ho, mbreti i lojërave të fatit në Makau. Merr fund kësisoj në pragun e njëqind vjetëve jeta thuajse legjendare e këtij tregtari vajguri, i aftë të ndërtojë – nga zero – një perandori kazinoshë në ish-koloninë portugeze të Macao, duke e shndërruar ishullin në një Las Vegas të Azisë: Makao është bërë qendra më e madhe e lojërave të fatit në botë prej disa dekadash, që kur Stanley Ho, në vitin 1961, mori licencën e tij të parë.

    Holdingu dhe familja

    Ka qenë gjithnjë gjithpërfshirës Staley Ho, madje edhe në jetën private: ai kishte 17 fëmijë (llogaritja ndal tek fëmijët e njohur) me katër gra. Ho Hung-sun, emri i tij në gjuhën kineze, ishte për dekada një nga njerëzit më të pasur në Azi, deri në daljen në pension të tij në vitin 2008 nga kreu i grupit Sjm Holdings – holdingu i familjes që administron një mori kompanishë që i përkisnin tycoonit kinez – me një pasuri personale të vlerësuar prej 6.4 miliardë dollarësh. Në kohën e daljes në pension, në vitin 2018, i kaloi disa prej roleve kryesore në Sjm tek trashëgimtarët e tij. Daisy Ho, vajza e tij, ka marrë rolin e presidentit dhe drejtorit ekzekutiv. Angela Leong, aksionerja e dytë më e madhe e Sjm dhe gruaja e katërt e Ho, u bë bashkë-presidente. Aksionet e kompanive që drejtojnë perandorinë familjare u rritën pas lajmeve: aksionet Sjm u rritën me 8.5 përqind, kompania e transportit të pasagjerëve Shun Tak Holdings Ltd u rrit me 17.6 përqind dhe operatori Kazino Melco (i menaxhuar nga djali i tij Lawrence) u rrit me 4,9 përqind.

    Lufta për ta zëvendësuar

    Dhe sigurisht që zëvendësimi i tij ka rihapur rivalitetin familjar midis trashëgimtarëve të shumtë, por madhështia e Ho ishte ajo e ristrukturimit të biznesit në kohën e duhur: pas një beteje ligjore që shpërtheu në familje në vitin 2012 rreth trashëgimisë së pamatë të tij, miliarderi rivendosi rregullin mbi zotërimet dhe paketat e tij aksionere. Pavarësisht se, në janar 2019, Pansy, vajza më e madhe, bashkoi forcat me disa vëllezër në një aleancë që e bëri atë të merrte mazhorancën mbi vëllanë Leong në luftën për kontrollin e grupit të lojërave të fatit. Pansy është sot një nga njerëzit më të pasur në Hong Kong dhe është edhe bashkë-presidente e njësisë së Macao të MGM Resorts si dhe presidente ekzekutive e Shun Tak Holdings, që menaxhon pjesën më të madhe të trageteve midis Hong Kongut dhe Makaos. Insajderët nuk presin që vdekja e trashëgimlënësit të ketë një ndikim të madh në strukturën aktuale të grupit. Kompania private e Ho, Sociedade de Turismo e Diversões de Macau, apo Stdm, ka interesa në të gjithë botën e biznesit të ishullit, nga hotelet luksoze deri te helikopterët dhe garat me kuaj.

    Epopeja e Ho

    Ka bërë një pasuri të madhe me licencat e lojrave të fatit dhe me një sistem të veçantë të financimit të lojtarëve, që në Macau njihet si sistemi “Vip Junket”, në bazë të të cilit ndërmjetësit veprojnë për llogari të kazinove, duke u dhënë kredi lojtarëve dhe duke marrë përgjegjësinë për mbledhjen e borxheve. Por e gjithë perandoria lindi nga jeta e mahnitshme e Ho, i lindur në 1921 në një familje të pasur gjysmë kineze dhe gjysmë evropiane në Hong Kong. Në moshën 21 vjeçare, ai ikën në Makaun neutral pas pushtimit japonez të kolonisë Britanike gjatë Luftës së Dytë Botërore. Dhe në Makau, ai filloi tregtimin e gjithçkaje, nga vajguri tek aeroplanët. Në atë kohë, ishulli ishte i njohur vetëm për peshkimin dhe për prodhimin e fishekzjarreve dhe temjanit. Ho ishte një balerin i apasionuar dhe një ish-kampion tenisi në Hong Kong dhe, në vitin 2008, ai mbarti gjithashtu pishtarin Olimpik për Olimpiadën e Pekinit.

  • Është kopshti më helmues në botë: si lindi

    Është kopshti më helmues në botë: si lindi

    Midis mrekullive natyrore të kopshteve të Alnwick, Angli, fshihet një vend me bukuri makabre: një kopsht helmues, bimët e të cilit janë vdekjeprurëse.

    Poison Garden: përse bëhet fjalë

    I giardini di Alnwick sono una delle attrazioni più belle dell’Inghilterra del nord. Lì ettari di piante colorate invitano i visitatori a vagare tra file di rose profumate e meravigliose cascate d’acqua.

    Kopshtet Alnwick janë një nga atraksionet më të bukura në Anglinë Veriore. Atje, hektarët e bimëve shumëngjyrëshe i ftojnë vizitorët të enden mes rreshtave me trëndafila aromatikë dhe ujëvarave të mrekullueshme.

    Por brenda kufijve të Alnwick, i ruajtur pas portave të hekurta e të zeza, është një vend ku vizitorëve u thuhet në mënyrë të qartë që të mos ndalojnë për të nuhatur lulet: është Poison Garden, që është shtëpia e rreth 100 luleve famëkeqe “vrasëse”. Për shkak të cilësive të rrezikshme të bimëve, vizitorëve në Kopshtin Helmues iu ndalohet të nuhasin, prekin apo shijojnë ato. Kopshti ka qenë gjithashtu edhe ambjentimi për Hogwarts në dy filmat e parë Harry Potter.

    Midis bimëve helmuese është cikuta, ose Conium maculatum, e hyrë në histori si ajo me të cilin vrau veten Sokrati. Por nuk ka vetëm bimë shqetësuese apo ekzotike: edhe bozhure dhe lulebore, janë të pranishme në kopshtin e helmeve, ashtu si edhe në kopshtet më të zakonshme, që janë bimë potencialisht shumë të dëmshme. Bozhuri është përdorur në kohët antike për të shkaktuar abort ndërsa lulebora ka nja veprim kardiotoksik.

    Si ka lindur kopshti i helmuar

    Poison Garden lindi pothuajse rastësisht. Më 1995, Jane Percy e bërë Dukesha e Northumberland, trashëgoi edhe Alnwick Castle dhe tokat fqinje. Dukesha e re duhej të kujdesej për tokën, duke e bërë atë një kopsht, për të kaluar kohën. Pas një udhëtimi në Itali midis kopshteve toskane dhe një vizite në Koshtet e Helmit të Medici, Jane Percy pati mbetur aq e magjepsur saqë vendosi t’i bënte kopshtet e saj shumë më tepër sesa një argëtim i thjeshtë. Kështu, lindi idea e krijimit të një vendi tërësisht të dedikuar për bimët më helmuese të planetit.

    “E kuptova që mund të bëja diçka vërtet të madhe nëse do të kisha skuadrën e duhur”, tregon Dukesha. Kështu, më 1996, ajo punësoi arkitektin e famshëm peizazhist Jacques Wirtz për ta ndihmuar të rindërtojë Kopshtin Alnwick. Pas një pune të përpiktë, kopshtet janë bërë një nga atraksionet turistike më interesante të Britaninë e Madhe. Sot, kopshtet zënë 14 hektarë dhe me hijeshinë e tyre makabre tërheqin mbi 600,000 vizitorë çdo vit.

  • Disku më i kushtueshëm në botë

    Disku më i kushtueshëm në botë

    Kopja n. 0000001 e White Album të Beatles. Albumi i titulluar The Beatles (por i njohur edhe si White Album për shkak të kopertinës së bardhë), që i përkiste bateristit Ringo Starr, daton nga viti 1968 dhe në vitin 2015 u shit në ankand për 790 mijë dollarë (rreth 694 mijë euro). Në klasifikimin e kopertinave të albumeve më të shtrenjtë është edhe God Save the Queen i grupit punk rock britanik Sex Pistols, i datuar 1977: në Mbretërinë e Bashkuar, disku tek u bojkotua nga radiot dhe u tërhoq nga dyqanet e disqeve për fyerje ndaj Mbretëreshës. Një etiketë, A&M, shtypi disa kopje: kanë mbetur vetëm nëntë në qarkullim dhe ato kushtojnë 9.300 euro secila.

    Edhe muzika klasike ka edhe zërin e saj tek kopertinat e disqeve më të çmuar: Bach / Mozart: Violin Concertos i realizuar nga Gioconda De Vito dhe Rafael Kubelik në 1961 e shpërndarë në fare pak kopje.